Tijdens Sail 2025 (20 – 24 augustus) mist u de Russische tallships vanwege de Europese sancties. Sinds 2023 mogen Russische schepen niet meer aanmeren in Europese havens. Dat zijn schepen die varen onder de Russische vlag of die geregistreerd zijn in Rusland. De drie schepen Mir, Sedov, Kruzenstern waren nog te zien in voorgaande edities van Sail, bijvoorbeeld in 2000 en 2015. Zelfs na de Russische bezetting van de Krim in 2014. Wat weet u van de historie van deze drie schepen?
Gerelateerde artikelen
Mir (1987)
De Mir is een Russische driemaster. Het schip is gebouwd in 1987 op de scheepswerf van Gdansk in Polen. Het schip wordt gebruikt voor zeiltrainingen door de staatshogeschool voor zee-ingenieurs in Sint-Petersburg. Daarnaast wordt het ingezet voor opleidingen in de maritieme wetenschappen en oceanografie.
Mir tijdens Sail de Ruyter in Vlissingen 2007. Foto: Mz / Wikipedia.
De Mir staat bekend als een van de snelste windjammers in haar klasse en heeft vele overwinningen op haar naam staan. De Mir is uitgerust met een volledige ziekenzaal, met chirurg. Het schip heeft geen lieren of winches aan boord, er wordt dus traditioneel gezeild.
Rusland (2022): Mir
Mir heeft deelgenomen aan races, waaronder de jaarlijkse The Tall Ships’ Races, georganiseerd door Sail Training International. In de Grand Regatta Columbus 1992, ter ere van de ontdekking van Amerika door Christoffel Columbus in 1492, kwam Mir als winnaar uit de bus.
Kruzenstern (1926)
De Kruzenstern is een Russische stalen viermastbark, genoemd naar de Russische ontdekkingsreiziger Adam Johann von Krusenstern. Het is na de Sedov het grootste traditionele zeilschip ter wereld dat nog vaart. De thuishaven is Kaliningrad.
Rusland (2020): Adam Johann von Krusenstern en schip.
Het schip liep op 11 juni 1926 als Padua van stapel op de Tecklenborgwerf in Wesermünde (Bremerhaven). Het was het laatste zeilende vrachtschip dat werd gebouwd en maakte met de Pamir, de Passat, de Preußen, de Pommern en de Peking deel uit van de zogenaamde Flying P-Liners van rederij F. Laeisz uit Hamburg. Het is hiervan het enige schip dat nu vaart. Door Laeisz werd het ingezet als vrachtschip dat onder andere bouwmateriaal naar Zuid-Amerika vervoerde en op de terugreis salpeter mee nam. De eerste reis voerde van Hamburg naar Talcahuano (Chili) en duurde 87 dagen. Later lukte dit zelfs in 57 dagen. De Padua werd ook gebruikt om tarwe uit Australië te halen. In 1933-1934 zeilde de Padua in slechts 67 dagen van Hamburg naar Port Lincoln in Zuid-Australië; een record. Tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog maakte de Padua 15 lange reizen naar Chili of Australië. In die periode deed het schip de haven van Terneuzen aan, waar het bij de firma Aug. de Meyer Zonen’s chilisalpeter loste.
Kruzenstern tijdens Sail Bremerhaven 2005. Foto: Michael Fischlein / Wikipedia.
Op 8 augustus 1939 begon de Padua aan haar laatste vooroorlogse reis, van Glasgow naar Hamburg. Tijdens de oorlog werd het schip weliswaar met een kanon uitgerust, maar het kwam niet tegen de geallieerden in actie. Aan het eind van de oorlog lag het in Glücksburg.
Na afloop van de Tweede Wereldoorlog werd de Padua op 12 januari 1946 overgedragen aan de Sovjet-Unie, als onderdeel van herstelbetalingen. Het schip werd omgedoopt in Kruzenstern en kwam in 1955 als opleidingsschip in dienst bij de Russische marine. In 1959-1961 lag de Kruzenstern in Kronstadt bij Sint-Petersburg en werden onder meer twee hulpmotoren ingebouwd. Sinds 1966 is het eigendom van het Russische ministerie voor visserij, dat het gebruikt als opleidingsschip. In 1995-1996 maakte het schip een tocht rond de wereld, in het spoor van haar naamgever. De Kruzenstern doet regelmatig mee aan internationale zeilevenementen zoals Sail Amsterdam. Omdat het onderhoud erg duur is, worden ook betalende passagiers meegenomen.
In de Padua-periode was het schip decor van drie films: Die Meuterei auf der Elsinore (1935); Herz geht vor Anker (1940) en Große Freiheit Nr. 7 (1944).
Sedov (1921)
De Sedov is een zeilschip. Het werd aanvankelijk Magdalene Vinnen II genoemd en daarna Kommodore Johnson. Sinds 1945 is het in Russisch bezit. Met deze naam wordt de marineofficier en poolonderzoeker Georgi Sedov geëerd. De stalen viermastbark met hulpmotor is het grootste traditionele zeilschip dat nog in de vaart is. De thuishaven was lang Moermansk maar is sinds 2017 Kaliningrad.
De Sedov liep in 1921 als de Duitse Magdalene Vinnen II van stapel op de Krupp Germaniawerf in Kiel. Haar naam had ze te danken aan de eerste eigenaar Carl Vinnen die zijn dochter vernoemde. Rederij F. A. Vinnen uit Bremen was door de Eerste Wereldoorlog en het Verdrag van Versailles al haar schepen kwijtgeraakt, de Magdalene Vinnen II vormde onderdeel van een nieuwe vloot. De reder vond een hulpmotor eigenlijk niet nodig, maar liet zich door de werf en het Rijkscomité voor de herbouw van de Duitse koopvaardijvloot overtuigen er toch een in te laten bouwen.
Sedov tijdens Sail Amsterdam 2010. Foto: Takeaway / Wikipedia.
Het schip maakte op 1 september 1921 zijn eerste reis voor de Duitse rederij. Het vervoerde steenkool van Cardiff naar Buenos Aires. De Magdalene Vinnen II werd veel gebruikt om salpeter uit Chili en graan uit Australië naar Duitsland te vervoeren. In 1936 werd ze verkocht aan de Norddeutscher Loyd, die het onder de naam Kommodore Johnsen als vrachtvarend opleidingsschip gebruikte. Daartoe werden verblijven voor 50 tot 60 officieren in opleiding ingebouwd. Op de terugtocht van zijn eerste reis als Kommodore Johnsen zond het schip op 3 maart 1937 een noodsignaal uit wegens zware slagzij, nadat de lading tijdens een orkaan was gaan schuiven. Een Duitse tanker gooide olie op de golven, en toen ook de wind ging liggen, kon de lading worden gestabiliseerd. Het schip maakte in 1939 voorlopig haar laatste reis. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het opgelegd te Bremerhaven.
Rusland (2021): 100 jaar Sedov (1921 – 2021)
Na afloop van de oorlog voer het schip onder geallieerd bevel van de Flensburger Förde naar Hamburg. Op 20 december 1945 werd het door het Verenigd Koninkrijk als herstelbetaling overgedragen aan de Sovjet-Unie. Het zou voortaan de naam Sedov dragen en worden ingezet als opleidingsschip van de Sovjet-marine. Van 1957 tot 1966 voer het met cadetten aan boord op het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan om oceanografisch onderzoek te doen. Vervolgens werd de Sedov eigendom van het ministerie van Visserij dat het schip gebruikte als opleidingsschip voor de Russische koopvaardij. Tussen 1975 en 1981 lag de Sedov op de marinewerf Kronstadt bij Sint-Petersburg. Het schip werd in 1981 omgebouwd zodat er meer mensen op konden worden gehuisvest, en er kwamen sportruimten, leslokalen en een klein museum. Het werd onderdeel van de Baltische divisie van opleidingsschepen met Riga als thuishaven, en voer in augustus van dat jaar voor het eerst sinds 1945 een westerse haven binnen, Horsens in Denemarken.
Sinds 1991 was het eigendom van de Technische Universiteit Moermansk. In 2017 werd het schip overgedragen aan de Technische Universiteit van Kaliningrad. De Sedov vaart van lente tot herfst als opleidingsschip op de Noordzee en de Oostzee. In beperkte mate kunnen betalende passagiers meevaren. In de winters van 2003/2004 en 2004/2005 lag het schip voor de winterperiode in Warnemünde. In de zomer van 2005 fungeerde het als filmset voor het draaien van een film over de ondergang van de viermastbark Pamir. Voor die gelegenheid werd de romp van de Sedov zwart geschilderd.
Sailin’ home (1987)
Sailin’ home is een single van Piet Veerman uit 1987. Het is de bestverkochte single in Nederland in 1987 en tevens de bestverkochte single die hij tijdens zijn solocarrière uitbracht. Sailin’ home is een coverversie van het nummer Zora je van de Joegoslavische zangeres Neda Ukraden uit 1985. De tekst van het nummer werd geschreven door Alan Parfitt. De platenmaatschappij CBS wilde uit kostenoverweging geen videoclip maken, waarop het publieke Veronica besloot zelf een videoclip in elkaar te zetten, wat de omroep tevens gebruikte als ledenwerf videoclip. De clip bevat videobeelden uit March 6, 1987 (the salvage of the Herald of Free Enterprise), een documentaire die gemaakt werd door Pim Korver. Na het verschijnen van de videoclip werd de plaat een hit. De single verscheen verder op het album (vinyl lp en cd) Piet Veerman uit 1987. Later, in 1996, werd het op het verzamelalbum Sailin’ home – Het beste van Piet Veerman gezet. Tussen 1999 en 2014 stond het lied regelmatig in de TOP 2000. De laatste keer in 2014 op plek 1849.
Video Piet Veerman – Sailin’ home (1987):
https://www.youtube.com/watch?v=1CcaYsW6hkA
De 800 schepen zijn weer weg uit Amsterdam richting hun thuishavens om te genieten van de zomervakantie. Sail Amsterdam was de laatste stop van hun reis. Ruim 2,5 miljoen bezoekers waren aan de kade van de havens van Amsterdam. Een mooi voorbeeld van verbroedering tussen verschillende mensen die genieten van deze zeilschepen. Moeten we weer 5 jaar wachten? The Tall Ships Races Antwerpen zijn al gepland 11 – 14 juli 2026. En wellicht nog een Sail Den Helder of Delfsail voor 2030?
Meer info:
Sail Amsterdam: https://www.sail.nl/
Gerelateerde artikelen
Reacties (0)
Schrijf een reactie
(registratie is niet nodig)