Ooggetuige verslag van de kinderzegelschool: de Tirtriate-school - Postzegelblog

Ooggetuige verslag van de kinderzegelschool: de Tirtriate-school

0

Kinderpostzegel 2013Zaterdag 20 oktober 2013 is er in de weekendbijlage ‘De luxe’ van NRC Handelsblad interessante en ondersteunende achtergrondinfo afgedrukt over de kinderen van de kinderzegels 2013 van de 58-jarige portretfotograaf Anton Corbijn.

Hij verzorgde niet alleen de fotografische portretten van drie Ethiopische kinderen, maar ook de typografie: “Met kwast schilderde hij zijn eigen letters in een eigen handschrift. Als regisseur, fotograaf en ontwerper hield hij alles in eigen hand.” PostNL: “Een bijzonder vel van zes kinderzegels.”

Vanwege zijn directe manier van fotograferen, namelijk zwart-wit en dramatisch, paste hij uitstekend bij het postzegelthema ‘Laat kinderen leren’. Verder kenmerkt Corbijn zich (als zoon uit een domineesfamilie) door een ‘sombere en diepere laag’ in de portretten. Hij kent geen lach en opgewektheid in zijn fotografisch werk: “Dat is oppervlakkig en vluchtig.” De foto’s voor de kinderzegels maakte hij in twee dagen tijd op een school voor plattelandskinderen in de Tirtriate-school in het Ethiopische hooggebergte in het noorden van het land.
Anton Corbijn over zijn fotografische reis naar Ethiopië: “Het was voor mij een bijbelse ervaring. Iedereen liep er, overal was stof, overal was vee. Het deed me denken aan de exodus van het Joodse volk uit Egypte.”

Ethiopië

Dick Wittenberg, schrijver van het NRC-artikel, bezocht afgelopen juni de Tirtriate-school na een lange reis, die op meer dan 2.000 meter hoogte ligt (ca. 225 km ten noorden van Addes Abeba). Na de landing in de Ethiopische hoofdstad Addis Abeba reisde hij met een auto naar de provinciestad Bahir Dar in het noorden van het land. Na een tien uur durende vermoeiende rit stapte Dick over in een fourwheeldrive. Na drie uur stuiteren over een met rotsen en keien bezaaide zandweg bereikte hij het doel van de reis, de plaats Mekane Eyesus (nabij het Tanameer en de provinciestad Bahir Dar) met de Tirtriate-school in het Ethiopische hooggebergte. Wittenberg wilde een schooldag meelopen om te horen wat de dromen zijn van de kinderen, die Corbijn had geportretteerd.

detaikaart Ethiopië

Een meisje Tigist uit groep 5 bijvoorbeeld is nu op rekengebied de beste van de school. Niemand kan er zo goed rekenen als dit meisje. Tigist mag de vermenigvuldigingssom 43 x 724 voordoen op het bord. “Heeft ze het goed”, vraagt de meester. “Awo”, jubelt de groep, als uit één mond (Awo betekent ja). Zonder een spoor van voldoening op haar lange en smalle gezicht gaat ze weer zitten. Pas de dag erna, bij haar thuis, vertelt ze hoeveel plezier ze aan dit soort prestaties beleeft. Nog altijd ingetogen en summier. Zonder school zou ze een doorsnee meisje in het dorp gebleven zijn. Zo’n meisje dat water bij de put pompt, dat mest verzamelt in de stal, dat onkruid wiedt op het land, dat moeder helpt als ze kookt. Net als alle andere meisjes. Net als hun moeders.

Onderwijs is een vermenigvuldigingssom. Het maakt je wereld zoveel keren groter. Het maakt jezelf ook zoveel malen groter. Het baant de weg naar onbeperkte kennis. Ze boort talenten aan, waarvan je het bestaan niet vermoedde. “De gelukkigste dag van mijn leven”, zegt Tigist, zonder aarzeling, zonder terughoudendheid, “was toen er een school kwam bij ons in het dorp. Geen school, geen leven.”

En wat wil Tigist worden? “Dokter.” Dat betekent dat ze daar zeker vijftien jaar moet leren, dat ze daarvoor haar dorp moet verlaten en straks een andere taal spreekt als haar ouders. Dat schrikt haar niet af. En dat ze al die jaren niet kan trouwen, dat komt haar heel goed uit. Ze trekt een vies gezicht. Haar 28-jarige moeder lacht besmuikt.
Verpleegster, onderwijzer, ingenieur. Alle mogelijke beroepen noemen de kinderen uit groep 5 van de Tirtriate-school. Dat willen ze worden. Alles, alles, behalve boer.

Vel Kinderpostzegels 2013

De Tirtriate-school ligt aan de voet van een heuvel. Achter de heuvel liggen de gots, de gehuchten waar de leerlingen vandaan komen. Van een afstand zijn de lemen hutten nauwelijks te onderscheiden. Ze hebben dezelfde kleur als het akkerland. Kinderen druppelen ’s ochtends van die heuvel in groepjes naar school. Hoe ze weten dat het tegen achten loopt, kunnen ze niet uitleggen. Geen huis heeft een horloge of klok, laat staan stromend water en elektriciteit. Ze weten het gewoon. In tegenstelling tot de Ethiopische regeringsscholen (80 tot 100 leerlingen) telt de door Kinderzegels gesteunde school 56 leerlingen.

Kinderarbeid. Het is niet meer als logisch dat een kind meehelpt op het land of in huis. Het maakt tenslotte deel uit van een gemeenschap. Veehoeden, waterhalen, dat is niet fout. Alleen als het ten koste gaat van de school of gezondheid. Niemand mag een kind onthouden.

Onderwijs is de bron van kennis. De opstap naar vooruitgang. De motor van ontwikkeling. Zij die lezen en schrijven, hebben een dikke streep voor op alle anderen. Hun inkomens zijn op termijn hoger. Ze eten ook beter. Ze hebben een betere gezondheid. Ze krijgen naderhand ook minder kinderen.

bedankkaart nubedankkaart nu 2

De kinderzegelbedankkaart, die net is uitgegeven aan medewerkers van de kinderzegelactie 2013 ‘Voor kinderen door kinderen’ met het thema ‘Laat kinderen leren´, wijkt enigszins af van alle voorgaande kaarten.
Deze nieuwe bedankkaart is in tegenstelling tot alle voorgaande kaarten (behalve 1992) in verticale vorm uitgevoerd. Bij voorgaande emissies met staande kinderzegels (zoals in 1996) is de achterkant steeds naast de voorkant van de kaart geplaatst en niet (zoals nu) aan de onderkant van de voorkant.
Voor het eerst is de kinderzegelafbeelding met rondom duidelijk zichtbaar de zegelperforatie op de kaart geplaatst. Op alle voorgaande kaarten is de tanding niet zichtbaar aanwezig.

6 x bedankkaart

Zoals in een voorgaand artikel al is vermeld, kent de bedankkaart (door het gevarieerde kinderzegelgebruik) varianten. Soms drie (2000), soms één (2001) en vanaf 2002 tot heden steeds zes variaties.

In afgelegen streken ligt de dichtstbijzijnde school vaak ver weg, zeker anderhalf uur lopen in het grillige hoogland.Daar gaan kinderen niet naar school, zeker niet de jongsten, zeker niet de zwaksten en helemaal niet de meisjes. Ze zouden maar verkracht worden, of ontvoerd en teruggebracht als kindbruid. Een wijdverbreid gebruik.

Ethiopië is een van de armste landen ter wereld. Het staat op de 173e plaats van de 185 landen op de ontwikkelingsranglijst van de Verenigde Naties. De Ethiopische regering heeft de afgelopen twintig jaar wel duizenden scholen uit de grond gestampt en tienduizenden onderwijzers opgeleid, maar de astronomische groei gaat ten koste van de kwaliteit. Twintig procent blijft jaarlijks zitten. Meer dan de helft van de leerlingen maakt de school nooit af. De Wabe-scholen daarentegen (waartoe o.a. Tirtriate-school behoort) zijn altijd kleiner. De lokale gemeenschap ondersteunt deze scholen door o.a. een lap grond van de school te bewerken. De plaatselijke betrokkenheid is dus groot. Op de Wabe-scholen haakt hooguit één op de vijftig kinderen af. Één kind kan een heel gezin verheffen.

Gratis online postzegelcatalogus

Kijk in onze catalogus voor meer postzegels
Thematisch Nederland Ethiopië Nederland Verenigde Naties Kinderpostzegels



Nieuwsgierig naar de nieuwste postzegel- en postzegelproducten?

Kijk dan bij Collect Club.

Beoordeel met 1 sterBeoordeel met 2 sterrenBeoordeel met 3 sterrenBeoordeel met 4 sterrenBeoordeel met 5 sterren (Breng als eerste je stem uit.)
Loading...
PrintSchrijf een reactie

Bate Hylkema schrijft vanaf 1980 artikelen over filatelie en woont in het Friese Beetsterzwaag.

Reacties (0)

Schrijf een reactie

(registratie is niet nodig)