De postzegels van Theo Kurpershoek - speciale uitgave Handboek Postwaarden Nederland - Postzegelblog

De postzegels van Theo Kurpershoek – speciale uitgave Handboek Postwaarden Nederland

4

Gisteravond was er een bijzondere bijeenkomst in het Museum voor Communicatie. Vijf van de kinderen van Theo Kurpershoek, familie en genodigden waren bijeen gekomen om meer over de Kinderpostzegels van 1953 en andere postzegels van Theo Kurpershoek te horen. Waren er tot voor kort maar enkele archiefstukken van de toeslagemissie uit 1953, door in contact te komen met de kinderen is dat gelukkig veranderd.

Bate Hylkema, ons allen bekend, was aanleiding voor deze bijeenkomst. Hij liet aan Gert Holstege een reclamefolder uit 1953, bestemd voor de Amerikaanse filatelistische markt, zien. In deze folder wordt vermeld dat de ontwerper van de kinderzegels 1953, zijn eigen kinderen op de postzegels had afgebeeld.

De zoektocht begon. Al snel kwamen men terecht bij Ingeborg Kurpershoek. Na wat contacten over en weer, bleek er nog een behoorlijk groot aantal ontwerpen en schetsen in het bezit van de familie te zijn.

Niet alleen Kinderpostzegelontwerpen

En niet alleen van de Kinderpostzegels, maar ook van de Europapostzegels van 1961, waarvoor een ontwerp van Kurpershoek werd uitverkozen om te dienen voor emissies in twaalf Europese landen. Ook van de Zomerzegels van 1965 bezat de familie nog een aantal ontwerpen, alsmede enkele voor de zegel van de Staten-Generaal uit 1964. Het bleek dat bijna alle ontwerpen afweken van die in het Museum voor Communicatie en daarop een belangrijke aanvulling vormen.

Nadat Ingeborg Kurpershoek ons wat vertelde over de eerste ontmoetingen met Gert Holstege, gaf Gert ons een kijkje in de vele schetsen en voorontwerpen.


Een bijzonder moment was dat hij vertelde dat er met al deze informatie een speciale uitgave van het Handboek Postwaarden Nederland is gemaakt.

Een boekwerk, waarvan 100 genummerde exemplaren bestaan. In dit boek worden de ontwerpen, voorontwerpen en het verhaal erachter beschreven. De eerste exemplaren van dit prachtige boek werden gisteren overhandigd aan de vijf aanwezige kinderen Kurpershoek.

Ontwerp omslag

Het ontwerp van het omslag is van Joris Kurpershoek. Het enige kind wat niet op een postzegel terecht kwam. Op de binnenzijde van het boek staat: Wat de zegel linksboven aangaat merkt hij op: “Ik ken mijn vader o.a. als een hardwerkende figuur in de voorkamer, met gutsen, zwoegend in hardhouten blokjes. Als ik hem dan welterusten ging zeggen, speelde ik altijd wat met het zandkussentje waarop zijn rechterhand steunde. De houtsnede eronder afgebeeld heet het postkantoor. Het afgebeelde jongetje heeft een streepjeshemd aan, waarschijnlijk een pyjama. De pyjama heb ik aan op een schilderij van Theo. Zo ben ik ook ‘gebruikt’ voor een zegel. Het gegeven dat het jongetje een munt in zijn handen heeft, staat voor de waardeaanduidingen die op die plek op de de andere zegels staan.”

Tot groot genoegen van het Museum en de schrijvers van het Handboek Postwaarden was de familie bereid de ontwerpen aan het Museum voor Communicatie te schenken. Wie weet kunnen we er in het Museim in de toekomst  meer over zien en lezen.

Bron: De postzegels van Theo Kurpershoek

Gratis online postzegelcatalogus

Kijk in onze catalogus voor meer postzegels
Historisch Nederland Kinderpostzegels



Nieuwsgierig naar de nieuwste postzegel- en postzegelproducten?

Kijk dan bij Collect Club.

Beoordeel met 1 sterBeoordeel met 2 sterrenBeoordeel met 3 sterrenBeoordeel met 4 sterrenBeoordeel met 5 sterren (Breng als eerste je stem uit.)
Loading...
PrintSchrijf een reactie

Lia Vieveen was een van de twee oprichters van Postzegelblog. De liefde voor postzegels heeft ze van haar vader, internet is haar andere passie.

Reacties (4) Schrijf een reactie

  • bate hylkema op 17 september 2011 om 10:48

    “Vermeldenswaardig is de weinig vleiende reactie direct na de uitgifte van de kinderzegels van enkele critici, die de statisch-symbolische en monumentale afbeeldingen van de vijf weinig opgewekt kijkende kinderen als toekomstig onverbeterlijke misdadigers omschreven”, aldus de PTT-introductiefolder kinderpostzegels 1953.

  • Toon op 17 september 2011 om 14:28

    Wat leuk om te zien dat de gang van voorontwerp tot uiteindelijk resultaat niet altijd eenvoudig is. Mooi stukje werk!

  • bate hylkema op 18 september 2011 om 11:15

    Een rectificatie van (onjuiste bronvermelding) en aanvulling op mijn vorige reactie nog het volgende:

    *) In de in het artikel aangehaalde reclamefolder 1953 staat aanvullende informatie van de ontwerper:
    “Voor de kinderkopjes hebben mijn eigen kinderen geposeerd, niet omdat ik dit nu bepaald typische voorbeelden van misdeelde kinderen vind, maar omdat het de dichtst bij de hand zijnde modellen waren en ook omdat het mij een leuk idee lijkt een brief te frankeren met een afbeelding van mijn eigen kroost.”

    *) In het maandblad Philatelie, december 1953, blz. 312 staan een aantal zeer persoonlijke, afkeurenswaardige op- en aanmerkingen (constateringen, die helaas niet nader door verduidelijkende woorden worden voorzien.

    -) In verzamelaarskringen beoordeelt men vrijwel algemeen onze laatste serie kinderzegels als één der minst geslaagde series gelegenheidszegels, die ooit door onze PTT zijn uitgegeven. Naar veler mening hebben de kleuren nog ‘iets’ kunnen goedmaken.

    -) Ik schaam me werkelijk voor mijn brieven met deze foei-lelijke zegels te frankeren.

    -) Het zijn ongeveer de lelijkste zegels die ik ooit gezien heb. Rembrandt zou zich misschien wel tien maal in zijn graf omdraaien, als hij deze smakeloze producten zou kunnen zien.

    -) De typen van de kinderkoppen zijn wanstaltig. Deze ‘engeltjes’ horen stuk voor stuk thuis in een tuchthuis voor minderjarigen. Onverbeterlijke toekomstige misdadigers. Stuk voor stuk.

    En wat een kind van 15 á 16 jaar zou kunnen beginnen met een schepje en een enmmertje is mij niet erg duidelijk. Misschien is de stakker net ontsnapt uit een of ander krankzinnigengesticht.

    Ook kan ik niet uitmaken of ’t een joggie of een meiske is. De hoofdharen zijn te lang voor een jongen en elk meisje zou zó geknipt voor spot lopen.

    Ook ’t boefje op de 10 cent zegel kan ik niet roemen. Is dat een toekomstige zeeman? Hij heeft complete ezelsoren, maar stelt voor tot de diersoort homa sapiens te behoren.

    Met deze weinig opbouwende reacties (anno 1953!!) wordt de verzamelaar bepaald niet vrolijk. Wie ziet kans een meer zinvolle, opgewekte en positieve benadering over deze kinderzegels als tegenhanger op te voeren?

  • Ina Bosschers op 17 september 2013 om 08:38

    Laat mij de positieve tegenhanger zijn!
    Wij beheren als kunsthandel een deel van de Kurpershoek nalatenschap en kennen derhalve de afgebeelde kinderen; ik kan u verzekeren dat dat stuk voor stuk, leuke, bijzondere en levenslustige mensen zijn.
    Bovendien zullen degenen die Theo’s portretten kennen, wel de ingetogen ernst herkennen. Op een houtsnede, die bovendien klein moest worden uitgevoerd, ook geen sinecure, is het uitermate lastig een vrolijk grijnzende baby met schepje af te beelden. Bovendien: het waren wel positieve jaren maar ook moeilijke voor de meesten. Het humoristische, voor mij persoonlijk, blijft, dat de meeste mensen zich deze postzegels nog heel goed herinneren!

Schrijf een reactie

(registratie is niet nodig)