Van 2 x 'Een lijk in de kast' náár 'Duide lijk verrast!' - Postzegelblog

Van 2 x ‘Een lijk in de kast’ náár ‘Duide lijk verrast!’

24

In een maalstroom boven het front
fladderen functieloos (actief?),
zweven doelloos (passief?)
postzegels in het rond.
Waar vandaan?
Waar langs? Waarom?
Waarvoor? Waartoe?
Waarheen?

Op de open vraag die in het poëtische onderschrift bij het schilderij (201 x 369 cm) van Robert Zandvliet is verborgen, zal ik in historisch perspectief een antwoord proberen te geven.

Wist u dat twee Zomerzegels een formidabel goede verbeelding geven van de deplorabele toestand, waarin de filatelie in Nederland terecht is gekomen? En dat in dezelfde serie een levendig beeld wordt geschetst (letterlijk!!), waar we o.a. met hulp van de filatelistische pers naar toe moeten?

De Zomerzegels 1988 (nvph 1399/01) geven een verbeelding van het bestaansomstandigheden van een dier in de loop der tijden, dat in metaforische zin parallel loopt met de situatie in de filatelie . De drie Zomerzegels met info hebben geheel aansluitend bij de inhoud van een aantal deelhoofdstukken een plaats in deze bijdrage gekregen.

1. De macabere beeldspraak ‘een lijk in de kast’(onaangename erfenis, tegenvaller) zijn door tijdgebonden ‘misstappen’ en afnemende belangstelling van de postzegel als financieel object in de loop van decennia in de filatelie binnengeslopen en hebben zich daar uitstekend weten te nestelen en te handhaven met alle negatieve gevolgen van dien! Vandaar de veelzeggende kop “Van 2 x ‘Een lijk in de kast’ naar ‘Duide lijk verrast!’ “

2. Het is niet voor niets dat de filatelie (door de al maar groter wordende buitenwacht) tegenwoordig wordt afgedaan met negatieve kwalificaties als [1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig.

———————————————————————————————————————-

Wetenschappelijk onderzoekstandpunt. De opgezette quagga uit Zuid Afrika (nvph 1399) behoort tot een uitgestorven zebrasoort. Het rechterachterbeen is onderdeel van een zebrageraamte. Het linkervoorbeen is een tekening afkomstig uit een anatomische studie. De quaggaschedel bevindt zich in het Zoölogisch Museum in Amsterdam. Een samenraapsel van ingemonteerde lichaamsdelen met een gravure van Zuidafrikaanse heuvels heeft door de wetenschappelijk-analytische instelling van de ontwerper deze postzegel doen ontstaan.

———————————————————————————————————————-

3. Het eerste ‘Lijk in de kast’. De filatelistische pers benaderde/benadert de postzegel (en alles wat daarmee samenhangt) volgens de 19e eeuwse wetenschappelijk-analytische methode van onderzoek: [1] exact registreren, [2] minutieus meten, [3] geduldig bestuderen, [4] nauwkeurig benoemen en [5] verantwoord beschrijven. Echter, het geheel is meer dan de som van dergelijke delen! Decennia aaneen is de Nederlandse postzegel met technisch-specialistische termen, getallen en verhandelingen systematisch doodgeslagen. Aan de afbeelding werd/wordt summier aandacht gegeven.

4. De postzegel werd/wordt hierdoor al voor de datum van uitgifte ten dode opgeschreven. De analytische benadering slaat het leven dat én de geest (de ziel) die de ontwerper in, op en/of achter de postzegel heeft gestopt volledig weg. Over het uiterlijk, de uitstraling van de postzegel werd/wordt niets meegedeeld. Het meest opvallende van een postzegel werd/wordt doodgezwegen en daarmee werd/wordt de postzegel afstandelijk en steriel opgediend als een doods en ontzield gebruiksvoorwerp, als een stoffelijk overschot.

5. Jaren aaneen is de verzamelaar verstoken geweest van het menselijke en het persoonsgebondene van/in een postzegel. Er is in het geheel geen relationele binding en/of hechting met de postzegelafbeelding ontstaan of aangebracht. Sociaal-maatschappelijk verandert de insteek van het systeem van normen en waarden. De persoon komt meer en meer gedifferentieerd in het centrum van de belangstelling te staan. De postzegel wordt/blijft in deze veranderende wereld bij gebrek aan raakvlakken (door gemis aan adequate voorlichting) een afstandelijk voorwerp, waarvoor weinigen nog warmlopen. Persoon en postzegel leven langs elkaar. Een (af)scheiding van afvalligen ontstaat en groeit. Het aantal filatelisten en in filatelie geïnteresseerden neemt drastisch af.

6. Zoals hierboven is gesteld, verwerkt een ontwerper het leven, de geest en ‘zijn’ ziel in, op en achter een postzegel. U zult zich daarbij ongetwijfeld afvragen: “Hoe moet ik me dat voorstellen?” Wel, zodra een ontwerper een opdracht van TNT Post aanvaardt, verdiept hij zich (als een Sherlock Holmes) door studie, bezoeken, besprekingen en overpeinzingen (met verstand/gevoel of gevoel/verstand) in het postzegelonderwerp. Na verloop van tijd kent hij de hoofd- en bijzaken, de ins en outs van het onderwerp. Door de verwerking van dit alles ontstaat een persoonlijke benadering van en kijk op het postzegelonderwerp, dat hij tracht te visualiseren. Met de persoonlijke betrokkenheid gaat de ontwerper schetsend tekenen, keurend en afkeurend schuiven met foto’s (op de computer) en wikkend en wegend in gedachten te werk. Dit levendige, creatieve gebeuren met een artistieke inslag resulteert uiteindelijk in een postzegelontwerp (postzegelboodschap), waarin gevoel/verstand of verstand/gevoel van de ontwerper overtuigend tot uiting komt.

———————————————————————————————————————-

Bestaan van een bedreigde diersoort. De Carïbische zeekoe (nvph 1400), verwant aan de olifant, wordt met uitsterven bedreigd. De geografische kaart van Zuid Amerika toont het relatief zeer kleine verspreidingsgebied van de zeekoe.

———————————————————————————————————————-

7. Het ontdekken, beschrijven en wereldkundig maken van de postzegelboodschap én de manieren en methoden waarmee de ontwerper dit bereikt, geeft stof tot spreken, overdenken en verrassend genieten. Daarmee wordt de postzegel een sprekend voorbeeld van een spraakmakend, ogenopenend en in-het-leven-staand gebruiksvoorwerp. Niet alleen voor dit moment, maar ook in de toekomst. Geef de postzegel dát waar het recht op heeft: LEVEN.

8. Het tweede ‘Lijk in de kast’ (dé doodsteek!!!) is de afnemende belangstelling voor de postzegel als financieel object. Op grote schaal zijn tot ongeveer 1980 pas uitgegeven zegelvellen van honderd stuks massaal gekocht. Postzegels waren hét aandeel van de ‘kleine man’ en werden toen als een goede belegging gezien. Na 1980 verdwenen de aankopen van de ‘beleggers’ en daarmee zette de waardevermindering van de postzegel (voor jong en oud) gestaag in tot op vandaag de dag. De harmonie tussen vraag en aanbod is verstoord!

———————————————————————————————————————-

Recreatieve en educatieve functie. De orang oetan achter de tralies en kind (nvph 1401), die elkaar aankijken, benadrukken de onderlinge  relatie en overeenkomst op een actieve manier. Het kind maakt zelfs aantekeningen als geheugensteun.

———————————————————————————————————————-

9. Onder het mom “een hobby mag geld kosten” richt ik mij in mijn artikelen steeds op:
verwoording van de postzegelafbeelding. Zodra delen van een afbeelding woorden krijgen, worden ze ook gezien.
opmerkzaam maken op de inhoud van de postzegelboodschap. Dus op het doel van de postzegeluitgifte.
met welke middelen wordt deze boodschap verwerkelijkt en vormgegeven.

Weet hebben van deze drie aspecten geeft de postzegel inhoudelijk meteen een ‘gezicht’, uitstraling en zeggingskracht. Het leven én beleven (de beleving) heeft de ontwerper na een proces van vallen en opstaan in ‘zijn’ postzegel’ trachten te leggen. Inzichtelijk ‘kennis-hebben-van’ geeft de postzegelafbeelding naast een levendig beeld ook verrassende verduidelijking.

10. Het is niet voor niets dat ik ontwerpers met eigen woorden meermalen sprekend opvoer, waardoor niet alleen in beeld, maar ook in woord nog iets meer van de persoonlijke benadering en individuele kijk op het postzegelonderwerp naar voren komt. Ook breng ik overeenkomst en verwantschap tussen Nederlandse postzegels naar voren teneinde thematische verbanden aan te brengen en in te bedden in een bepaalde traditie.

Achtergrondinformatie én achtergrondgedachten zijn onontbeerlijk voor een juist begrip, voor het juist aanvoelen van de boodschap van een postzegel. Op de hoogte zijn van technische gegevens is uiteraard noodzakelijk, zij bepalen tenslotte in sterke mate mede de verschijningskwaliteit van de postzegel.

Een postzegel kan in geen geval meer volgens de inzichten, normen en waarden van de vóór-vorige eeuw benaderd en verzameld worden. Hoofd- en bijzaken dienen in de juiste verhouding opgediend te worden. Wij leven in het hier en nu met een meer gedifferentieerde blik (dan die van vóór 1980) gericht op de toekomst.

11. Er is te lang gezwegen en niet daadkrachtig gehandeld. De filatelie is in slaap gesukkeld. Het is niet voor niets dat er filatelistische tijdschriften in ons land zijn verdwenen. Het enige, nog in Nederland verschijnende filatelistische tijdschrift, Filatelie, bekleedt momenteel een zeldzaam moeilijke én verantwoordelijke positie. Op welke manier kan het Maandblad (bij een teruglopende oplage en achteruithollende advertentiemarkt [met Marktplaats als grote concurrent: koopjesjagers]) zich staande houden en zelfs ook nog vernieuwend te werk te gaan door écht inhoudelijk bij de Nederlandse actualiteit én verzamelaar/filatelist aan te sluiten.

Hopelijk zorgt een nieuwe, voortvarende en initiatiefrijke hoofdredacteur volgend jaar voor de broodnodige eigentijdse invulling en vernieuwing. Weet hij [1] ‘lijken in de kast’ te liquideren, [2] accenten in de filatelie op een verrassende manier ogenopenend en spraakmakend te verleggen, [3] intensief communicatief samen te werken met lezers en TNT Post én [4] de huidige omvang van het Maandblad Filatelie te behouden, waardoor de 21-eeuwse filatelist/verzamelaar in Nederland met vertrouwen de filatelistische toekomst – duidelijk verrast – tegemoet zal kunnen gaan. De Nederlandse filatelie is toch de overleving meer dan waard.

Gratis online postzegelcatalogus

Kijk in onze catalogus voor meer postzegels
Nederland



Nieuwsgierig naar de nieuwste postzegel- en postzegelproducten?

Kijk dan bij Collect Club.

Beoordeel met 1 sterBeoordeel met 2 sterrenBeoordeel met 3 sterrenBeoordeel met 4 sterrenBeoordeel met 5 sterren (Breng als eerste je stem uit.)
Loading...
PrintSchrijf een reactie

Bate Hylkema schrijft vanaf 1980 artikelen over filatelie en woont in het Friese Beetsterzwaag.

Tags bij dit artikel

Reacties (24) Schrijf een reactie

  • Rein op 1 november 2008 om 12:07

    “Het is niet voor niets dat er filatelistische tijdschriften in ons land zijn verdwenen.”

    Bate, jij bedoelt het prachtige volgens jouw normen ingerichte “Mijn Stokpaardje”??? Verder was er toch niets!!!!

    Kortom, jij wordt de nieuwe hoofdredacteur en we geven “Filatelie” weer een betere naam! “Bate’s Stokpaardje”…..

  • dolores op 1 november 2008 om 16:38

    Het “externaliseer-gehalte” is hoog in postzegelland. Dat geeft niks, is ook een onderdeel misschien van de hobby, wat gebeurt er in de handel, wat doet de TNT, wat doet de Bond, wat doet het tijdschrift…

    Nadeel van het externaliseren is dat bij gevoelens van ontevredenheid ook weer vanalles ergens terecht moet komen. Iemand moet de schuld krijgen. En zo krijg je dan een oeverloos gedrein van een stel volwassen kerels, die zijn het meestal, die zich ontercht behandeld en benadeeld voelen.

    Ik zeg niet dat jij dat nu doet Bate, maar ik vind het zeurgehalte, het depressie-gehalte, en het externaliseer gehalte hoog in de filatelie, en vraag me inmiddels af of dat er niet de reden voor is dat een nieuwkomer al snel denkt “oeps, wegwezen hier….”

  • Jos van den Bosch op 1 november 2008 om 17:50

    Bate,

    ik lees nu “de geschiedenis van de scheikunde”, een prachtig boek dat volledig aan z’n titel beantwoordt en geheel geïllustreerd is met filatelie. Ik verbaas me dan steeds weer wat er allemaal achter zo’n simpele zegel verborgen zit, een berg aan informatie op een artistieke manier weergegeven. En nu weet ik wel dat ook ik de leeftijd bereikt heb voor ‘een hoog zeurgehalte’ maar als ik het vergelijk met wat mijn lieve leerlingetjes van de VWO top weten, hun desinteresse om diepgang te creëren, wat mijn eigen kinderen weten van de wereld en hun noodgedwongen desinteresse om op de hoogte te blijven vanwege de voortdurende zorgen om het ‘naakte bestaan’ en de plicht om vooral op de hoogte te blijven van de allernieuwste technische snufjes op IT gebied, dan kan ik alleen nog maar spreken van ‘uittelectuelen’. Maar ik kan het ze niet kwalijk nemen als ik vergelijk hoeveel tijd bij mij verloren gaan aan allerlei dwaze formaliteiten.
    Ik ben ervan overtuigd dat de filatelistische pers wel weet waar ze naar toe moet maar of dat commercieel haalbaar is? En daar zit nu de oorzaak van alle ellende, ook in de filatelie: wat niet rendabel is, wat z’n geld niet opbrengt wordt gewoon afgeschaft. Waarom prachtige ontwerpen van dure kunstenaars (kunstenmakers in de ogen van de managers) als het geld veel eenvoudiger te verdienen is. Ik denk weer eens even aan de uitspraak van de TNT direkteur onlangs. Alles moet effektief en efficiënt en zoniet dan weg ermee. Men zal weer moeten ontdekken dat een aantal dingen niet vallen onder de economische wetten en dat die best geld mogen kosten. Vlug nationaliseren die hap!

  • dolores op 2 november 2008 om 00:45

    Nou ja, over het gebrek aan interesse voor wat dan ook tegenwoordig mag men best zeuren. Maar of het wat uitmaakt…

    Over de kwaliteit van de filatelie discussieren is ook geen slecht idee denk ik, niet alles voor zoete koek slikken, maar oeverloos “gezeur” daar wordt de filatelist echt niet serieuzer mee genomen.

    @Bate, het valt mij iedere keer weer op dat het tijdschrift goed aansluit bij zaken en onderwerpen die hier ook op de verschillende fora spelen, en er een harmonie is tussen onderwerpen voor de jeugd, de wat modernere filatelie en onderwerpen die denk ik goed aansluiten bij wat oudere filatelisten. Wat is nu weer je punt?

    Die 5 voor twaalf boodschappen vind ik stemmingsmakerij. En ik pas ervoor om voor een karretje gespannen te worden tegen een tijdschrift, omdat jij een persoonlijk standpunt maar niet wil innemen.

  • Rein op 2 november 2008 om 08:13

    @Dolores

    Ik wordt dit gez**k van Bate – een heel aardige man overigens – ook spuug zat.

    Na het verdwijnen van Mijn Stokpaardje (de eigenaar was er met het geld vandoor leek het) kwam uit de redacteurenkring slechts Jeffrey over naar Filatelie. Waarom ook Bate niet? Geen idee. Maar daar ligt ergens het venijn.

    Van de 2 lijken kan ik het eerste me persoonlijk aantrekken omdat ik de rubriek Nederland al 26 jaar op mijn eigen wijze invul; het tweede lijk kan niemand in z’n eentje – geen enkele hoofdredacteur – liquideren omdat er nu eenmaal een gigantische boterberg is ontstaan sinds 1960 echter niet alleen van Nederland maar van de meeste West-Europese landen. Blijft dus lijk Numero Uno over en mag ik met pensioen!

    Veel meer woorden moet ik er niet aan vuil maken, eigenlijk heb ik er al te veel gedaan.

  • dolores op 2 november 2008 om 08:57

    @Bate, door regels van tentoonstellingen, bepaald uitgiftebeleid, prijzen van postzegels, de handel en dergelijke kan een mens zich nog enigszins bedot en beperkt voelen, en daardoor misschien ‘aan de zeur’ gaan, maar ik kan me door het tijdschrift en de artikelen daarin echt niet bedot of beperkt voelen.

    Is dat bij jou wel het geval dan vind ik dat heel spijtig voor je.

  • willem hogendoorn op 2 november 2008 om 09:06

    Bekijk het eens vanuit een andere invalshoek: Lia geeft aan dat ze postzegels over het thema “De dood” gaat sparen, en wat gebeurt er: “Lijken in de kast”. Ze wordt gewoon op haar filatelistische wenken bediend :)

  • Johan op 2 november 2008 om 09:33

    [1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig….

    … het LIJKt wel een bejaardenhuis hier…

    Stop tijd en energie in het promoten van de hobby om de jeugd te ondersteunen. Dat is de toekomst. Daar moet dit soort websites zich (ook) op richten. Als je de jeugd dit leest… over lijken en… [1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig. (niet echt motiverend stimulerend en activerend… toch?)

    Maarja mijn website spint daar garen bij want (vele anderen die hun hobby in stilte beleven) en ik wil(len) daar niks over horen… [1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig.[1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig.[1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig…. bah.

    Last van depressies?
    Het is 5 over 12!

    groeten Johan
    http://www.postzegelforum.nl

  • Albert Haan op 2 november 2008 om 17:20

    Het word steeds leuker op dit Blog.
    Doorgaan doorgaan

  • dolores op 2 november 2008 om 19:51

    Ik heb nog een prachtig lijk, voor op gepersonaliseerde postzegel. Ophelia, van Millais. Ze komt alleen niet uit de kast maar ligt in het water…

    @Lia, met jouw thema kan je mooie persoonlijke postzegels maken denk ik!

    @Albert, maar we hebben geen hekel aan Bate! Misschien zou de situatie ook anders zijn als er meer tijdschriften zouden zijn, dan zou de 1 misschien de voorkeur hebben voor het ene tijdschrift en de ander voor het andere.

  • Jacqueline op 2 november 2008 om 20:33

    Albert schreef; doorgaan, doorgaan.. Deze mooie blog geeft iedereen de mogelijkheid om op zijn of haar manier iets over postzegels te vertellen. Niet alleen de bloggers, maar ook iedereen die reageren wil. Hierdoor is er voor ieder wat wils om te lezen. Prachtige beschrijvingen, luchtige stukjes, handige tips enz. enz. en ook zo nu en dan artikelen met een kritische noot. Juist deze artikelen dagen uit tot discussie. Dat is prima zolang we iedereen maar in zijn of haar waarde laten. Op die manier blijft deze inspirerende blog een fijne plek waar iedereen uit het bonte gezelschap van postzegelverzamelaars zich thuis kan voelen. Dus doorgaan, doorgaan….graag, héél graag, met eerlijke meningen, zonder stemmingmakerij en vooral met respect voor iedereen.

  • Albert Haan op 3 november 2008 om 00:40

    Ik heb niets tegen Bate integendeel.
    Ik leer met de dag wat er bij
    Ik zal ieders mening respecteren. Ook al ben ik het er niet mee eens. toch respecteer een ieder.Niemand komt van de zelfde “Moeder”.
    Ik geef ook wel kritiek, maar wel waar iemand iets aan heeft, ik zal ooit iemand beledigen of de grond inboren.
    Zelfs het commentaren van Mister X in filatelie over de bezochte verenigingen.
    Hij probeert alleen maar in slaap gevallen bestuursleden wakker te maken.

  • Peerke en zijn kameraden op 3 november 2008 om 00:56

    Wij zijn sinds kort eens komen kijken hier en wij merken keer op keer dat iemand die probeert een mening te geven over iets dat hem interesseert/hoog zit volledig afgebrand wordt.
    Wij missen duidelijk iets aan voorkennis over de situatie met betrekking tot het maandblad, maar het is wel duidelijk dat men denkt dat Bate (die in mijn “Stokpaardje” schreef) er van wordt verdacht op zoek te zijn naar een functie bij het enige overgebleven maandblad Filatelie. Is natuurlijk niets mis mee. Bate, je mag best je zorgen uiten over de toekomst van het maandblad want met de steeds kleiner wordende aantallen verzamelaars zal het ook vast niet zo goed gaan met het maandblad.
    Bate schrijf gewoon sec een brief naar het bestuur van het maandblad of ze niet geïnteresseerd zijn in artikelen de inhoudelijke kant van de postzegels, want dat dit laatste eigenlijk is waar je betoog om gaat, daar gaat iedereen duidelijk aan voorbij. Men moet en zal zich duidelijk op iets anders richten.
    Weet je wat pas gezeik is? Het voortdurend afzeiken van mensen die anders denken. Wij hebben er in ieder geval geen goed woord voor over.

  • dolores op 3 november 2008 om 04:24

    Das nou precies waar ik kritiek op heb. Dat Bate iets heeft met of tegen een tijdschrift en daar iedere keer een omslachtig verhaal over begint met omwegen en zijwegen en lijken en kasten…Das geen afbranden, das verwondering, verbazing en irritatie.

    Maar goed, ik haal de Zwitsal babypoeder voortaan wel uit de kast…

  • dolores op 3 november 2008 om 05:21

    Lekker zacht voor Peerkes billies. Wordt ie vast een tevreden en knorrend mens van….

  • Jacqueline op 3 november 2008 om 23:07

    @Albert, goed dat jij ieders mening wilt respecteren en dit ook “uitspreekt”.
    Daar kunnen velen in deze verhardende wereld een voorbeeld aan nemen.

    Een prachtig citaat uit film Cool Hand Luke (Paul Newman);

    Respect is what you have to give in order to get.

    Met de Dag van Respect in het vooruitzicht (13 november) een mooie overpeinzing

  • dolores op 4 november 2008 om 01:19

    Amen

  • dolores op 4 november 2008 om 01:27

    Toegeven aan van alles, mensen willen soms de gekste dingen, alsook alles en iedereen begrijpen is allesbehalve respectvol. Dat is meedoen aan iets waarmee de ander zich verlaagd en je jezelf ook verlaagd. Dat is mijn mening, en dat deze niet gedeeld wordt dat weet ik allang, maar ik ga niemand pamperen, sorry. Ik hoef ook niet gepamperd te worden, en wordt dat ook niet, en als mensen dat wel doen dan vind ik dat ook weinig respectvol.

  • albert Haan op 4 november 2008 om 07:50

    De waarheid is hard, maar mag gezegd worden.

  • Rein op 4 november 2008 om 07:54

    @Lia

    Na de credietcrisis worden we bestookt door opgetrommelde filosofen die ons voorhouden dat we toch maar te weinig Vertrouwen hebben, nadat we net met ons te goed van Vertrouwen zijn geconfronteerd;

    Na de dood van Theo van Gogh moesten we zo nodig aan het Respect, nadat we toch net een flagrant staaltje van geen Respect hadden meegemaakt…

    Als er iets heftigs gebeurd dan is het eerste wat gebeurt – sussen, pappen en nat houden. En het tegenovergestelde doen van wat had moeten gebeuren – de premier op bezoek bij een moskee, maar niet bij een jongen die net – nu al weer 4 jaar geleden ? – z’n vader heeft verloren; geld stoppen in financiele instellingen die ons hebben belazerd i.p.v. particuliere gedupeerden er weer boven op helpen…..

    Zachte heelmeesters maken stinkende wonden…

  • dolores op 4 november 2008 om 16:14

    @Yep, mee eens.

    @Jacqueline, dat ook vriendelijkheid en interesse, en belangstelling, en wat empathie zeker deel horen uit te maken van de bagage, daar ben ik het ook echt wel mee eens hoor.

  • dolores op 4 november 2008 om 16:15

    Tot op zekere hoogte…

  • Rein op 10 november 2008 om 18:40

    Lijken in de kast vinden en lijken produceren? Dat lijkt me wel wat….

    Ik bedoel, dat lijkt wel wat op elkaar ;)

  • Rein op 10 november 2008 om 18:41

    Lijken in de kast vinden en lijken produceren? Dat lijkt me wel wat….

    Ik bedoel, dat lijkt wel wat op elkaar ;)

    Hoe zo lijkt het er op dat ik dat al eerder heb gezegd :)

Schrijf een reactie

(registratie is niet nodig)