Joint issue Duitsland-Roemenië

Hamburger Elbtunnel en Für uns Kinder

Verder verscheen 16 september een 55c-zegel waarmee het 100-jarig bestaan van de Hamburger Elbtunnel postaal wordt gevierd; en de jaarlijkse zegel Für uns Kinder, 55c, kindertekening van een aquarium.

Uitvindingen op nieuwe Duitse reeks

Op13 oktober begon Duitsland met een reeks ’In Deutschland zuhause-Einfallsreichtum’’ waarop uitvindingen worden geëtaleerd. Op een 45c-zegel de thermosfles, curryworst en het theezakje; op een zegel van 55c de grammofoon, bandopnameapparaat en MP-3-speler.

Alte Pinakothek en rouwzegel

De 175-jarige Alte Pinakothek in München staat op een zegel van 145c en er is een nieuwe rouwzegel (55c) uitgegeven waarop een aronskelk.

Kerstzegels Duitsland

De laatste Duitse zegels 2011 verschenen 10 november: twee kerstzegels met glas-in-loodramen (45+20, de Heilige Maarten; 55+25, de Heilige Sint Nikolaas).

Emil Wiechert en nieuwe Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche

En aan de 150e geboortedag van de fysicus en seismoloog Emil Wiechert (1861-1928) werd een 90c-zegel gewijd. En naar aanleiding van het feit dat 50 jaar geleden de nieuwe Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche werd ingewijd  verscheen een 55c-zegel.

50 jaar bisschoppelijke actie Adveniat

En als laatste nog een 55c-zegel ter gelegenheid van 50 jaar bisschoppelijke actie Adveniat.

Havenstad Napier

Straatbeeld in Napier vóór de aardbeving

Napier is een belangrijke havenstad. In de regio rondom Napier worden veel schapen gehouden, en het is één van de grootste producenten van appels, peren en steenvruchten. De regio is ook een grote wijnproducent.

Medische hulpdiensten in het straatbeeld

De aardbeving kostte het leven van 258 mensen. Ook medische hulpdiensten in het straatbeeld.

Napier heeft een rijke Maori-geschiedenis. In oktober 1769 zeilde kapitein James Cook de oostkust van Nieuw-Zeeland af en zag al dat hier de ideale plek lag voor een haven. Later kwamen hier Europese kolonisten om te handelen, walvissen te jagen en missionariswerk te verrichten. Vanaf halverwege de 19e eeuw kwamen ook landbouwers en de eerste hoteleigenaren naar Napier.

Vluchtelingen maakten ook gebruik van de fiets als transportmiddel.

Door een aardbeving werd een groot deel van de stad verwoest. De aardbeving had ook tot gevolg dat zo’n 40 km² land in het noordwesten van Napier onder water stond. Het hele centrum werd direct weer opgebouwd en wel in de hoogtijdagen van de Art Deco.

Viering van de 75-ste gedenkdag in de straten van Napier

7 miniature sheets

7 miniature sheets afgebeeld op de achterzijde van het boekje

Napier nominatie Werelderfgoedlijst

In 2007 is Napier, als eerste locatie in Nieuw-Zeeland, genomineerd voor de UNESCO Werelderfgoedlijst vanwege zijn art deco-architectuur.

De Geodetische boog van Struve

De Boog strekt zich uit van Hammerfest in Noorwegen tot aan de Zwarte Zee (Oekraïne) over een lengte van 2820 kilometer en loopt door tien verschillende landen (Noorwegen, Zweden, Finland, Rusland, Estland, Letland, Lithouwen, Wit-Rusland, Moldavië en Oekraïne). De Boog is genoemd naar de astronoom Friedrich Georg Wilhelm von Struve (1793-1864). In zijn opdracht werden tussen 1816 en 1855 258 driehoeken en 265 vaste punten geïnstalleerd. De term geodetisch verwijst naar het wiskundige begrip geodeet dat de kortste verbinding tussen twee punten aanduidt, en naar geodesie, de wetenschap die onder andere de vorm van de aarde bestudeert.

Ook Estland, Finland en Zweden

Drie landen hebben, voor zover bekend, ook al Bogen-zegels uitgegeven, alle drie op 6 mei. Estland, twee zegels van € 0,58

Finland met een velletje met twee LK-zegels (ten tijde van de uitgifte € 0,60).

Zweden een velletje met twee driehoekige 12 kr-zegels.

Werelderfgoedserie 2011 van de Verenigde Naties

Wel is TNT Post twee jaar geleden (helaas, zou ik bijna zeggen) gestart met een reeks Grenzeloos Nederland. De derde set van drie velletjes verscheen 17 augustus. Het was dus druk op die dag, toen verscheen ook het velletje Lang leve het Bos! De eerste serie Grenzeloos, gewijd aan de Nederlandse Antillen en Aruba verscheen 8 juli 2008, de tweede, Nederland-Brazilië, vorig jaar 4 augustus en deze derde is opgedragen aan Suriname.

Wordt het dan nu ook geen tijd – ik heb dat de laatste jaren al enkele keren gesuggereerd – om eindelijk ook op Nederlandse zegels/velletjes het Nederlandse Werelderfgoed in beeld te brengen? Tenslotte komt al jarenlang elk haarzelf respecterende postadministratie met Werelderfgoed-zegels. Denk bij voorbeeld alleen al aan België, Frankrijk, Zwitserland, Italië, Oostenrijk, Duitsland en Zweden. *).

Als er nu eens een einde wordt gemaakt aan de reeks Mooi Nederland (wat ik hoop) dan kan er vanaf 2010, naast de reeks Grenzeloos-Nederland-enz., best een reeks Nederlands Werelderfgoed worden gecreëerd. Zeker, de Molens van Kinderdijk hebben in 1932 al op een van de vier ANVV-zegels gestaan en het Waddengebied in 1982 al op twee zegels, maar wat dan nog? Het is nu qua voorbereiding nog niet te laat om in 2010 een Werelderfgoedreeks te starten.

*) Op 7 mei gaf Duitsland (een joint issue met de Verenigde Naties) een werelderfgoedzegel uit (145 c., Luthergedenkstätten in Eisleben en Wittenberg) en Oostenrijk kwam 12 juni met een Weltkulturerbemarke (100 c.) waarop de historische Altstadt van Graz (oplage 500.000 zegels).

Denemarken, dat ook tot het Waddengebied behoort, heeft de aanvraag niet mee ondersteund. Daardoor hoort het Deense gedeelte niet bij dit beschermde natuurgebied.

In 2003 is het Nederlandse Wad geografisch mét enkele ‘bewoners’ als kleine mantelmeeuw, wulp, zeehond, zilvermeeuw met strandkrab op twee postzegelvelletjes (nvph 2170/71) met daarop in het totaal acht postzegels postaal opgevoerd.

Over de andere Nederlandse objecten op de Werelderfgoedlijst heb ik u op het Postzegelblog in woord en beeld op 5 oktober 2008 en op 4 en 7 januari 2009 nader geïnformeerd. Bijgaande drie artikels zijn eenvoudig op te roepen door onder de hoofdterm ‘archief’ de desbetreffende maanden aan te klikken.

Mij ontbreekt op dit moment de tijd en de kennis of Duitsland en Denemarken ook aandacht hebben besteed aan het natuurgebied van de Wadden. Misschien heeft zelfs Nederland in een eerder stadium al oog gehad voor de Waddenzee op postzegels. Ik ben benieuwd naar uw reacties.

Stoclet gezien vanaf de Tervurenlaan

Het Stoclet Paleis aan de Tervurenlaan in Brussel werd voor de puissant rijke bankiersfamilie Stoclet gebouwd in de periode 1905-1911 door de Oostenrijkse architect Josef Hoffmann (1870-1956). Hoffmann was de oprichter van de Wiener Werkstätte en creëerde met dit project een voorbeeld van een “Totaalkunstwerk” van architectuur, interieurontwerp, decoratie én tuinaanleg. Kosten nog moeite werden gespaard. Marmer, brons, koper, vergulde stoffen en leer werden rijkelijk toegepast, zowel binnen als buiten het gebouw.

Kijkje in het interieur van Stoclet

Een groot gedeelte van de inrichting werd in Wenen gemaakt en daarna vervoerd naar Brussel. De beroemde schilder Gustav Klimt (1862-1918) werd uitgenodigd om de eetzaal met fresco’s te beschilderen en van mozaïeken te voorzien.

Op deze postzegel uit 1987 een fragment van de muurschildering “L’Attente” in de eetzaal door Klimt.

Alle structuren in de bouw en de voorwerpen ter versiering zijn zorgvuldig op elkaar afgestemd door vorm en materiaalkeuze. Zelfs de theelepeltjes werden speciaal ontworpen voor de familie. Het  Stoclet Paleis wordt als Hoffmanns meesterwerk gezien en het wordt tot de mooiste bouwwerken van de Art Nouveau gerekend.

Het huis is altijd angstvallig gesloten gebleven voor bezoekers om de originele staat zo goed mogelijk te behouden.  De bewoners Anny en Adolphe Stoclet nodigden alleen kunstenaars, dichters en muzikanten uit voor een bezoek. Het paleis is trouwens niet meer bewoond sinds het overlijden van de weduwe Anny Stoclet in 2002.

Er gaan geruchten dat de erfgenamen het huis wilden verkopen voor een slordige 100 miljoen euro. De Belgische overheid heeft de bescherming van het erfgoed echter op zich genomen.  Misschien dat met deze belangrijke uitverkiezing door de Unesco het pand spoedig een vernieuwde glorieuze toekomst krijgt.

Stoclet gezien vanuit de tuin

De stad Brussel heeft nu 6 monumenten in de lijst van Wereldergoederen. De 5 eerder verkozen monumenten zijn de Grote Markt en de vier gebouwen ontworpen door de Belgische architect Victor Horta (1861-1947): het huis en atelier van Horta, Hotel Tassel, Hotel Solvay en Hotel Van Eetvelde.

Ik  zou in dit verband dan ook willen zeggen: maak een einde aan de velletjes Mooi Nederland, waarbij de ontwerpers van de sets 2009 zijn verdronken in het aantal onderwerpen dat zich aandient, en kom met een paar sets gewijd aan het Nederlandse Werelderfgoed.

België (de emissies van deVerenigde Naties en Duitsland komen hier binnenkort aan de orde) gaf echter in 2000 en 2001 al twee series uit die gewijd zijn aan de Vlaamse Begijnhoven, de Grote Markt in Brussel, de liften van het Centrumkanaal en de Belforten.

Op 6 april verscheen weer een velletje: vijf zegels in het buitenlandse 1-tarief (€ 1,05) met vijf Belgische monumenten die op de Werelderfgoedlijst staan. Dat zijn v.l.n.r. de neolitische vuursteenmijnen in Spiennes, Onze-Lieve Vrouwekathedraal in Doornik, het Plantin-Moretusmuseum in Antwerpen dat in de 16e eeuw een belangrijke rol speelde in het Europese humanisme, het historisch centrum van Brugge en de grote herenhuizen/Victor Horta in Brussel.

NB. De al jaren lopende permanente Vogelserie (van ontwerper André Buzin) werd 6 april uitgebreid met een zegel van € 0,27 waarop een houtsnip.

Krakau ontstond op de Wawel, een natuurlijke heuvel. De stad kwam tot ontwikkeling op een kruispunt van oude handelswegen: de Barnsteenroute van de Oostzee naar Rome, en de route van Byzantium naar Parijs. Op de Wawel werd een burcht gebouwd, waar gedurende vijf eeuwen de Poolse koningen resideerden.

Krakau kwam bij de Derde Poolse Deling (1795) aan Oostenrijk, maar werd in 1809 door Napoleon veroverd en bij het Hertogdom Warschau gevoegd. Dit hertogdom werd na de val van Napoleon ontmanteld en op het Congres van Wenen aan Rusland (Congres-Polen) en Pruisen (Posen) toegekend. Aangezien men het over Krakau niet eens werd, verklaarde men deze stad en de omliggende gebieden tot vrije, onafhankelijke en strikt neutrale stad. Deze Republiek Krakau werd in 1846 door Oostenrijk geannexeerd. Na de Eerste Wereldoorlog werd de stad weer Pools.

Een document van 18 oktober 1558 schrijft over de oprichting van een postale koerier lijn van Krakow naar Venetië. Dit document getuigt van de lange geschiedenis van de Poolse posterijen systeem.
(bron: Wikipedia/Oostenrijkse Post)

Jan Prygoda herkende dat het postkantoor al eerder voer was voor een postzegel. Het betreft hier een postzegel uit 2005 uit Polen zelf.

Kenmerken
Uitgiftedatum: 13 februari 2009
Primaire thema: Architectuur (Klassiek)
Afbeelding Oud Oostenrijk – CS “Krakau”
Postzegelformaat: 42 mm x 32.25 mm
Postzegelwaarde: 1,00 €
Perforatie: 14 x 14
Drukkerijk: Oostenrijkse Staatsdrukkerij

Eurozegel (nvph 1991)

Het geboomte, geheel links op de postzegel, behoort bij de bosschage aan de westkant van het fort Spijkerboor. Dit fort (aan de uiterste zuidwest rand van de droogmakerij, nog nét in de Beemster gelegen) is een van de vele forten uit de Stelling van Amsterdam.

Overeenkomst tussen postzegel en droogmakerij? Beide zijn door menselijk ingrijpen ontstaan.

Het ‘postzegellandschap’ is met de nodige vrijheid door ontwerper Lex Reitsma met behulp van fotocollagetechniek of fotomontagetechniek weergegeven. Toch is het als een echt stukje karakteristiek Beemster te herkennen. Het betreft de omgeving van fort Spijkerboor en Het Verloren Eind, namelijk de T-kruising langs de route die vanaf Graftdijk over de brug bij Spijkerboor via de Zuiderweg naar Purmerend voert. Reitsma heeft in zijn gemanipuleerd én gekunsteld ‘postzegellandschap’ het een en ander ietsje bijgesteld. Alle onderdelen zijn echter binnen een straal van nog geen honderd meter terug te vinden:

• een vlakke horizon van een door mensenhand geschapen polder onder zeeniveau.
• gevarieerde aanwezigheid van water en omvangrijke wolkenluchten.
• op de ANWB-wegwijzer naast twee rood-witte hekken op een T-splitsing staan de plaatsnamen: Middenbeemster, Hoorn, De Rijp, Zuidoostbeemster en Purmerend. Tussen de hekken staat in werkelijkheid een lantaarn, die Reitsma als storende factor heeft weggewerkt.
• op de plaats van het nieuwe huis (onlogisch in het grasland geplaatst zonder erfafscheiding en pad) beneden aan de dijk staat een boerderij. Dit huis staat in werkelijkheid rechts van de boerderij.
• het huis staat niet aan de op de postzegel gesuggereerde vaarroute, maar aan een smal slootje.
• de boot bevindt zich in werkelijkheid in de Beemsterringvaart als deel van het Noordhollands Kanaal aan de andere zijde van de Beemsterringdijk op Het Verloren Eind.
• in de bosjes (links) staat het fortwachtershuis van fort Spijkerboor.
• de bomenrij (rechts) aan de Zuiderweg omsluiten boerderijen.

1. Tegenover de T-kruising met de dam-brug-dam (verscholen achter de boomkruin) door het Spijkerboorgat [9] staat de ANWB-wegwijzer met lantaarnpaal en geblokte rood-witte hekjes. Via deze kruising loopt de route vanaf Purmerend over de dam-brug-dam bij Spijkerboor naar Oost- en West-Graftdijk.

2. Het nieuwe woonhuis onder aan de Westdijk is op de luchtfoto nog niet gebouwd. De Beemsterlingen hadden liever een traditionele stolpboerderij als kenmerkende woning willen zien. Met dit huis heeft Reitsma getracht het vernieuwende element in het landschap centraal te stellen.

3. Indertijd maakte men bij het graven van het Noordhollands Kanaal gedeeltelijk gebruik van de Beemsterringvaart om de polder. Langs het kanaal loopt de weg in noordelijke richting naar Oost- en Westgraftdijk.

4. In het geboomte op de voorgrond ligt aan de rand van de 17e eeuwse droogmakerij de Beemster het 19e eeuwse fort Spijkerboor, een onderdeel van de voormalige militaire verdedigingslinie in een wijde boog om Amsterdam. Onder de aarden verhoging met grashelling binnen de fortgracht, ligt het fort met er bovenop het zware draaikoepelgeschut.

5. ’Het Verloren Eind’ met café en het haventje met plezierjachten [9] van Spijkerboor.

6. De stolpboerderij beneden aan de Westdijk in de Beemsterpolder.

7. Bij dit punt begint naar links de Zuiddijk (richting Purmerend) en eindigt de van rechts komende Westdijk.

8. De Westdijk.

9. De bedijker Leeghwater verrichtte hier de voornaamste ‘plempwerken ten behoev van het opwerpen van de dijk’. Met balken en heiwerk heeft men toen door het brede en diepe Spijkerboorgat (ontstaan door stuwing en schuring van sterke stromingen) een dam van aarde met een bug aangelegd. Het stukje buitendijks land dat daarbij ontstond heet ‘Het Verloren Eind’ [5].

10. Het dorpje Spijkerboor.

11. De weg naar De Rijp.

Aanvullende informatie (in woord en beeld) over de Werelderfgoedlijst is eerder in de artikelen ‘Bekendheid geven aan de Werelderfgoedlijst‘  en ‘De Beemster’ op Werelderfgoedlijst op de Postzegelblog verschenen.