Ik laat in dit blogje wat voorbeelden zien uit mijn eigen nieuwe verzameling.

Allereerst zal ik nog even samenvatten hoe het werkt. Bij deze hobby is het de bedoeling om ansichtkaarten te versturen naar voor jou onbekende mensen ergens op de wereld.  Als beloning krijg jij dan ook weer ansichtkaarten terug van andere onbekende mensen ergens op de wereld. Dit proces wordt geheel gestuurd door een computer.

Je moet je natuurlijk wel eerst aanmelden met je (computer)naam en huisadres. De adressen waar je een kaart naar toe mag sturen worden ook door de computer geregeld. Een belangrijk gegeven is dat je pas een kaart kunt verwachten nadat jouw verstuurde kaart is aangekomen bij de geadresseerde.  Mag je bij aanvang van het proces 5 kaarten onderweg hebben, als je meer en meer kaarten hebt verstuurd klimt ook het aantal kaarten dat onderweg mag zijn.

Ik heb nu net mijn 100e kaart geregistreerd en ik mag al 10 kaarten tegelijk onderweg hebben.

Wat is nu de bedoeling van deze hobby?

Iedereen kan er uithalen wat hij/zij zelf het meest interessant vindt.  Het ontvangen van een ansichtkaart van een onbekend iemand kan een geweldige kick geven.  Leuke kaart, mooie postzegels, informatie over vreemde landen. Het is altijd weer spannend wat er in de brievenbus zit. Ik heb me laten vertellen dat sommige postcrossers er penvrienden aan overhouden. Deze hobby is evenwel niet gratis. Aanmelden op de site kost niets. Het kost wel telkens een ansichtkaart en postzegels.

(Hierboven 5 postzegels uit Finland via 5 ansichtkaarten)

Zoals ik hierboven al heb vermeld, heb ik inmiddels 100 kaarten ontvangen. Het is interessant te kijken naar de verschillende landen waar die kaarten vandaan zijn gekomen.

Dit is mijn lijstje:
Finland 16, Duitsland 15, USA 12, Taiwan 7, Rusland 6, China 5, Engeland 5, Belarus 4, Spanje 3, Maleisië 3, Litouwen 2, Nieuw-Zeeland 2, Japan 2, Tsjechië 2, Portugal 2. En dan nog een hele trits met 1 kaart:
België, Estland, Frankrijk, Hongarije, HongKong, Italië, Letland, Maldives Eilanden, Noorwegen, Oostenrijk, Philippijnen, Polen, Singapore, Thailand, Turkije, Ukraïne, Uruguay, Zweden, Zwitserland.

(Een kaart uit Taiwan)

Er doen meer dan 150.000 mensen mee, en die komen uit 211 landen. In Nederland doen op dit moment ongeveer 6.000 mensen mee, dat is 4% van de leden. Tot op heden zijn er al meer dan 2,5 miljoen kaarten verstuurd. Dat is in een periode van bijna 5 jaar.
Postcrossing is vooral populair in de USA, China, Finland, Duitsland, Taiwan, en Rusland. En dat is ook terug te zien aan het aantal kaarten dat ik uit die landen heb ontvangen. De meest fanatieke leden hebben al meer dan 2000 kaarten verstuurd, in een periode van 4 jaar. Dat is wel meer dan 1 kaart per dag!
Het leuke is ook dat je al die miljoenen kaarten op de website van Postcrossing kunt zien, voor zover er tenminste een scan van is gemaakt.  Mijn ontvangen kaarten zijn te bezichtigen op
http://www.postcrossing.com/user/toonoomens/gallery , ook in een “slideshow” (achterover leunen en genieten).

(Veel postzegels op een kaart uit Estland en uit Tsjechië)

Dit projekt heeft me tot dusverre veel plezier gegeven. Ik houd wel van mooie ansichtkaarten. Maar ook de postzegels mogen er soms zijn. De illustraties bij dit blogje geven daarvan een indruk. Misschien ook voor U een idee voor een nieuwe hobby?

(Een kaart uit Uruguay)

Ga eens kijken op de website www.postcrossing.com en schrijf je in.
Happy Postcrossing!

Terwijl zoonlief naast me alleen maar droog opmerkte: “Nou je moet wel héél erg je best doen om dáár in te komen”, jubelde ik nog even verrukt verder. Over hoe leuk, enig, enzovoorts zo’n ieniemienie piepklein ‘rugzakje’ wel is.

Fiat bestaat al langer dan een eeuw. In 1899 werd in Turijn het bedrijf Fabbrica Italiana Automobili Torino (F.I.A.T.) opgericht. Fiat maakt al van oudsher voor elk wat wils. Van kleine en eenvoudige tot grote en luxe auto’s. Italië bleef in de eerste helft van de 20e eeuw economisch wat achter op West- Europa. Fiat had in die tijd dan ook vooral succes met kleine en goedkope auto’s.

Urugay bracht een postzegel uit met de het eerste model van de Fiat 500, de Topolino.

In 1936 ziet ’s werelds kleinste auto het levenslicht. Deze eerste Fiat 500, in het Italiaans de Cinquecento, werd al snel liefkozend Topolino (muisje) genoemd. Van dit eerste type, later omgedoopt tot Fiat 500A werden er tot 1955 bijna 520.000 geproduceerd.

In 2003 bracht ook Malta een zegel uit met daarop de Fiat 500 Topolino.

De opvolger werd in 1957 geïntroduceerd. Op 4 juli van dat jaar reed een lange stoet van de Fiat 500 Nuova de fabriek uit. In ieder autootje zat een schoonheidskoningin. In Rome reed tegelijkertijd net zo’n stoet naar het Sint-Pietersplein. Tot 1975 werden er 3,5 miljoen exemplaren van gemaakt. En dit is het type dat mij zo in verrukking kan brengen. En met mij vele anderen. Hij heeft niet voor niets de bijnamen ‘bolleke’ en ‘rugzakje’.

De Fiat 500 Nuova op een postzegel uit 2005 van Griekenland.

De Fiat 500 was dus razend populair. Er was echter wel een probleem. De bambini pasten niet in het piepkleine autootje. Daarom werden er van de Fiat 500 kleine stationwagentjes afgeleid met een achterbankje. De Giardiniera en de Belvedere. Deze heb ik op postzegels niet kunnen terugvinden.

In 2007 bracht Italië deze postzegel uit. 50 jaar na de ‘geboorte’ van de Fiat 500 Nuova en in het jaar dat de Nuova Cinquecento werd geïntroduccerd.

Op 4 juli 2007 werd nieuwste Fiat 500 gepresenteerd tijdens een groot feest in Turijn. Precies 50 jaar nadat de Fiat 500 Nuova aan het publiek werd getoond. Deze Nuova Cinquecento, die ook al een bijnaam heeft, namelijk ‘Nuova Cinquino’, ziet er leuk en mooi uit. Maar toch haalt deze retroversie het voor mij niet bij het échte ouderwetse ‘rugzakje’.