Deze zegels zijn van 2002, uit een serie van 3 stuks, met afbeeldingen van vogels. Op bovenstaande zegels is de Chinese steppengaai (Podoces biddulphi) afgebeeld.  Het eigenaardige van deze soort is dat ze het liefst op de grond zitten. Ze kunnen uitstekend lopen en ook wel vliegen.   De snavel is speciaal gevormd om in de droge steppen- en woestijngronden te wroeten.  Komt het meest voor in west-China. De vogel wordt bedreigd in zijn voortbestaan en staat op de rode lijst van “bedreigde diersoorten”.

Maar kijk eens goed naar de postzegels, met name naar de tanding! Alle drie de zegels zijn aanmerkelijk beschadigd. Het lijkt erop dat iemand met een scherp voorwerp heeft geprobeerd de postzegels te verwijderen. En dat is niet gelukt. Ik vermoed dat dit gebeurd is in China zelf, hoewel dat natuurlijk nooit te bewijzen valt.  Het lukte de vandaal blijkbaar niet om de linker zegel, die ongestempeld is gebleven en dus enige waarde had, te verwijderen en te gebruiken voor eigen correspondentie.
En uit ballorigheid heeft de dader ze alle drie maar van een kras voorzien.

Gelukkig gaat het ook wel goed hoor. Ik heb al tientallen mooie en onbeschadigde kaarten uit China gehad. Enkele weken geleden nog een kaart, ook met dezelfde 3 postzegels.  Netjes afgestempeld.

]]> http://www.postzegelblog.nl/2011/11/21/vandalen-in-soorten/feed/ 6 http://www.postzegelblog.nl/2011/02/04/heen-en-weer-tussen-3-steden-in-24-uur/ http://www.postzegelblog.nl/2011/02/04/heen-en-weer-tussen-3-steden-in-24-uur/#comments Fri, 04 Feb 2011 06:00:47 +0000 René Hillesum http://www.postzegelblog.nl/?p=29681 Die goeie oude tijd! Op 17 januari kon ik een poststuk tonen dat de dag van verzending in Den Haag aankwam in Brussel. Een hele prestatie die vandaag de dag niet meer realiseerbaar is, behalve bij expresse zendingen. Zoals het voorgaande besproken stuk, Den Haag – Brussel in één dag, ook nu weer een interessant item uit de collectie van Wim J. Bongers, Roermond.

De briefkaart met 5c emissie hangend haar werd op 26 april 1897 geschreven en die dag verzonden van ‘s Gravenhage 3-4N(amiddag) naar Brussel en daar om 10-S(oir, avond) ontvangen.

De kaart werd gelezen, beantwoord, gefrankeerd met 10c en in de brievenbus gestopt (in kastje Trouve à la Boite/in de bus gevonden). Gestempeld op 27 april 11-M(atin, ochtend) en gezonden naar Amsterdam. Daar aangekomen dezelfde dag 7-8N.

Een heen en weertje van goed 24 uur tussen 3 steden! Sure, they could!

Het besproken stuk (inclusief de gehele collectie emissie 1891 “hangend haar” van Wim J. Bongers, Roermond wordt 20 maart in Zwijndrecht geveild.

Ik laat in dit blogje wat voorbeelden zien uit mijn eigen nieuwe verzameling.

Allereerst zal ik nog even samenvatten hoe het werkt. Bij deze hobby is het de bedoeling om ansichtkaarten te versturen naar voor jou onbekende mensen ergens op de wereld.  Als beloning krijg jij dan ook weer ansichtkaarten terug van andere onbekende mensen ergens op de wereld. Dit proces wordt geheel gestuurd door een computer.

Je moet je natuurlijk wel eerst aanmelden met je (computer)naam en huisadres. De adressen waar je een kaart naar toe mag sturen worden ook door de computer geregeld. Een belangrijk gegeven is dat je pas een kaart kunt verwachten nadat jouw verstuurde kaart is aangekomen bij de geadresseerde.  Mag je bij aanvang van het proces 5 kaarten onderweg hebben, als je meer en meer kaarten hebt verstuurd klimt ook het aantal kaarten dat onderweg mag zijn.

Ik heb nu net mijn 100e kaart geregistreerd en ik mag al 10 kaarten tegelijk onderweg hebben.

Wat is nu de bedoeling van deze hobby?

Iedereen kan er uithalen wat hij/zij zelf het meest interessant vindt.  Het ontvangen van een ansichtkaart van een onbekend iemand kan een geweldige kick geven.  Leuke kaart, mooie postzegels, informatie over vreemde landen. Het is altijd weer spannend wat er in de brievenbus zit. Ik heb me laten vertellen dat sommige postcrossers er penvrienden aan overhouden. Deze hobby is evenwel niet gratis. Aanmelden op de site kost niets. Het kost wel telkens een ansichtkaart en postzegels.

(Hierboven 5 postzegels uit Finland via 5 ansichtkaarten)

Zoals ik hierboven al heb vermeld, heb ik inmiddels 100 kaarten ontvangen. Het is interessant te kijken naar de verschillende landen waar die kaarten vandaan zijn gekomen.

Dit is mijn lijstje:
Finland 16, Duitsland 15, USA 12, Taiwan 7, Rusland 6, China 5, Engeland 5, Belarus 4, Spanje 3, Maleisië 3, Litouwen 2, Nieuw-Zeeland 2, Japan 2, Tsjechië 2, Portugal 2. En dan nog een hele trits met 1 kaart:
België, Estland, Frankrijk, Hongarije, HongKong, Italië, Letland, Maldives Eilanden, Noorwegen, Oostenrijk, Philippijnen, Polen, Singapore, Thailand, Turkije, Ukraïne, Uruguay, Zweden, Zwitserland.

(Een kaart uit Taiwan)

Er doen meer dan 150.000 mensen mee, en die komen uit 211 landen. In Nederland doen op dit moment ongeveer 6.000 mensen mee, dat is 4% van de leden. Tot op heden zijn er al meer dan 2,5 miljoen kaarten verstuurd. Dat is in een periode van bijna 5 jaar.
Postcrossing is vooral populair in de USA, China, Finland, Duitsland, Taiwan, en Rusland. En dat is ook terug te zien aan het aantal kaarten dat ik uit die landen heb ontvangen. De meest fanatieke leden hebben al meer dan 2000 kaarten verstuurd, in een periode van 4 jaar. Dat is wel meer dan 1 kaart per dag!
Het leuke is ook dat je al die miljoenen kaarten op de website van Postcrossing kunt zien, voor zover er tenminste een scan van is gemaakt.  Mijn ontvangen kaarten zijn te bezichtigen op
http://www.postcrossing.com/user/toonoomens/gallery , ook in een “slideshow” (achterover leunen en genieten).

(Veel postzegels op een kaart uit Estland en uit Tsjechië)

Dit projekt heeft me tot dusverre veel plezier gegeven. Ik houd wel van mooie ansichtkaarten. Maar ook de postzegels mogen er soms zijn. De illustraties bij dit blogje geven daarvan een indruk. Misschien ook voor U een idee voor een nieuwe hobby?

(Een kaart uit Uruguay)

Ga eens kijken op de website www.postcrossing.com en schrijf je in.
Happy Postcrossing!

Hoe werkt postcrossing?

Postcrossing werkt eigenlijk heel simpel:

1. Je vraagt een adres aan op postcrossing.com
2. Dan verstuur je een ansichtkaart naar dat adres
3. Je wacht tot je een kaart ontvangt
4. En dan registreer je de ontvangen kaart

Er mogen 5 kaarten onderweg zijn. En steeds als een van jouw kaarten wordt geregistreerd, kun je een nieuw adres aanvragen.

Het gaat hier niet om een grapje. Al ruim 2.2 miljoen kaarten uit vele landen zijn van eigenaar verwisseld. Dit alles wordt mogelijk gemaakt via de site  www.postcrossing.com. Ik zou zeggen ga het eens uitproberen en deel je ervaringen hier op de Postzegelblog.

De eerste portzegel in Nederland zag het levenslicht al iets eerder, namelijk in 1870. Hierbij afgebeeld is de nummer 2, de 10 ct karmijn op blauw papier. In Nederland, en ook in andere landen, zijn de portzegels gemakkelijk te herkennen, omdat het er op staat: “Te betalen / Port”,  of zoals in Franstalige landen “A percevoir”. De meeste landen hebben overigens het systeem met portzegels al lang weer afgeschaft.

Het verzamelen van portzegels is niet erg populair, wellicht veroorzaakt door het feit dat de ontwerpen als “saai” en “eentonig” worden ervaren. Voor specialisten zijn het echter wel gezochte zegels, zeker op een originele brief of kaart. En daar wordt vaak heel veel geld voor betaald. Bedragen van boven de 100 euro per poststuk met de eerste portzegels van een land zijn geen uitzondering.

Dit artikel geeft antwoord op puzzel 5.

Het bijzondere was dat er zoveel divers talent bij elkaar in de kampen zat dat er van alles geproduceerd werd. Dit waren voornamelijk clandestiene activiteiten, zoals bijvoorbeeld het vervalsen van documenten, enz., maar zo werden er ook elk jaar kerstkaarten ontworpen en afgedrukt op de drukpers in het kamp.

Deze waren soms vrij neutraal, zoals deze kaart uit 1943, maar soms kwam er toch ook wel iets meer tot uiting over de omstandigheden, zoals blijkt uit het wel wat wrange gebruik van prikkeldraad in het ontwerp van deze kaart uit 1940.

Aangezien alle post natuurlijk door de censuur moest, kon zo’n ontwerp waarschijnlijk niet explicieter zijn dan dat. Maar er was soms ook ruimte voor / behoefte aan humor, zoals deze kaart uit 1941 aantoont.

De locatie van dit soort kampen moest natuurlijk geheim blijven, dus de plaatsnamen werden verwijderd uit de poststempels. Verder zijn er natuurlijk vele censuurstempels te verzamelen uit deze periode.

Nog even een leuke link naar Nederland: een van de kaarten werd naar Portugal verstuurd en daar werden een mooi stempel aangebracht met reclame voor Philips!

Arjan Keppel schrijft voor de Britse filatistische pers en voor zijn eigen filatelistische blog AK Philately.

Ik ben een echte postzegelverzamelaar, maar zo nu en dan zie ik ook wel de charme in van het verzamelen van poststukken. Poststukken zijn soms een mooie en erg informatieve aanvulling op een postzegelverzameling. Dat geldt naar mijn idee ook voor mijn laatste aanwinst.

Wat valt hier op te zien? Nou, Italië zal een van de eerste dingen zijn die bij je opkomen. Wat we hier hebben, is een Italiaans postblad. Deze werden uitgegeven in 1942, als onderdeel van een propagandastunt van de Italiaanse regering. De leus aan de bovenkant vermeldt zoiets als dat het volk trots kan zijn op de heldhaftige daden van de Italiaanse soldaten aan het front. De gratis postbladen waren bestemd voor de soldaten aan het front, zodat zij gratis post konden versturen. Waarom dan toch die postzegels van de Italiaanse ‘Imperiale’ serie erop? Dat antwoord vinden we op de achterkant.

Onder het opgeplakte stukje paper vinden we namelijk de rang van de schrijver: kapitein. De hogere rangen moesten wel gewoon port betalen, vandaar. De opdruk PM op de luchtpostzegel geeft aan dat de brief verstuurd werd vanuit Albanië of Griekenland, waar deze zegels alleen maar verkrijgbaar waren. In de omschrijving van dit stuk stond dat de brief uit Albanië kwam. Ik heb dit nog niet kunnen achterhalen maar waarschijnlijk geeft ‘Posta Militare N. 22’ de herkomst van dit stuk aan. Dat is namelijk een veldpostnummer, dus met veldpostnummer en verzenddatum in de hand zou je de herkomst moeten kunnen achterhalen, alleen ik heb deze informatie nog niet kunnen vinden. De zegels zijn afgestempeld met ‘Ufficio Postale Militare 22’. De halve stempels bovenaan laten het veldpostnummer in de afstempeling zien. De wel erg vage blauwe afstempelingen op zowel voor- als achterkant blijken censorstempels te zijn.

Goed, de brief is verzonden per luchtpost (vandaar dat luchtpostzegel) en is tevens een expressebrief, vandaar dat er ook een espresso-postzegel opgeplakt is. De brief is 20 mei 1943 verzonden en aan het stempel op de achterkant te zien drie dagen later in Rome aangekomen. Het opgeplakte stukje papier geeft de ontvangst van de expressebrief aan.

Gaan we naar de inhoud. Het leuke van dit soort poststukken is dat de inhoud bewaard gebleven is omdat het stuk uit één geheel bestaat.

Helaas is het handschrift zo kriebelig dat ik er geen wijs uit kan worden, en mijn kennis van het Italiaans is daarvoor ook niet toereikend, maar als iemand een poging wagen wil, dan kan je op het beeld klikken voor een vergroting. Ik ben benieuwd!

Al met al was het een heerlijk ochtendje puzzelen met zo’n poststuk, en geeft één zo’n stuk een heel verhaal over vroegere tijden en over het gebruik van de Imperiale serie, waar het mij om te doen was.