1. Uit een tiental voorgeschreven zinnen moesten er drie gekozen worden en letterlijk op de kaart overgenomen. Men mocht dan nog maximaal 20 vrije woorden er bij schrijven, die echter gecensureerd werden.
2. Datum, aanhef en ondertekening waren verboden.
3. Voor Java – daar zaten veruit de meeste gevangen Europese vrouwen en kinderen – gold dat de kaart naar andere POW-kampen in het Maleis moest worden geschreven. Slechts weinige gevangenen beheersten de Maleise schrijftaal en op de kaart mocht geen enkele doorhaling voorkomen. Het Maleis is overigens de basis van Bahasa Indonesia, de officiële Indonesische taal sinds de oorlog.
4. Ondanks beloftes, kwam het neer op één briefkaart per gezin per jaar. Na de oorlog bleek bovendien dat de meeste nooit waren aangekomen. Als ze wel aankwamen, was dat zes tot 24 maanden na de verzenddatum (die niet op de kaart vermeld mocht worden).

Hieronder enige voorgeschreven zinnen waaruit moest worden gekozen:

• We internees are permitted to write home by the generous government of Nippon.
• My health is excellent
• We have plenty of food and much recreation
• The Japanese treat us very well, so don’t worry about me and never feel uneasy
• We are permitted to grow our own vegetables and flowers which we like and enjoy working in the open air
• Nothing is lacking in this camp and we are satisfied with our life here.
• All officials in the camp are kind and generous, so there is no need for you to worry about me
• This is a land of perpetual summer, full of natural beauty, with plenty of bananas, pineapples, mangistano and coconuts.

Geen sprake van dat de Japanse autoriteiten de bovenstaande zinnen humoristisch hebben bedoeld, nee het was dodelijke ernst. Wie weet geloofden ze zelf wat er stond. Deze teksten tonen hoe weinig begrip de bezetters voor Westerlingen hadden, het was of ze op een eigen Japanse legerplaneet leefden.

Illustratie: een POW card, voor en achterzijde, in het Maleis geschreven vanuit een kamp op Java. De stempels (chops) met Japanse lettertekens zijn van de censuur. Beschouw ze maar als vertrekstempels. Van POW cards als deze zijn er maar weinig overgebleven.
Lit.: Dr D.v.Velden, De Japanse burgerkampen

Medailles worden uitgereikt in elk onderdeel, met een gouden medaille voor de eerste plaats, zilver voor de tweede en brons voor de derde, een traditie die gestart werd in 1904. De Spelen zijn gegroeid van 43 onderdelen met minder dan 250 mannen uit veertien landen in 1896 tot meer dan 300 onderdelen voor meer dan 11.000 sporters van beide geslachten uit meer dan 200 landen in 2008. Ga je mee met een fietslatelistisch ritje langs een kleine selectie uit mijn verzameling over de fiets op de Olympische Spelen?

De 10de Olympische Zomerspelen werden in 1932 gehouden in Los Angeles. Er waren geen andere steden die zich kandidaat hadden gesteld voor het organiseren van de Spelen. Aangezien de Spelen van 1932 plaats vonden tijdens een grote economische crisis, waren er veel minder deelnemers dan op de vorige spelen van Amsterdam. De lange reis die vele atleten moesten maken om tot in Los Angeles te geraken, speelde natuurlijk ook een rol in het lage deelnemersaantal.

1932. Gouden Medaillewinnaar, de Italiaan Attilio Pavesi op de individuele tijdrit over 100 km.
1956. Goud in Melbourne voor de Fransman Michel Boisseaux op de sprint over 1000 meter.

Ercole Baldini pakte in 1956 het goud op de weg over een afstand van 187,7 kilometers. De Italiaan werd vastgelegd op de driehoekzegels van de Dominicaanse Republiek.

Rome was de plaats in 1960. De Italiaanse staat en het Italiaans Olympisch Comité stelden zich financieel borg voor deze Spelen. Er werden inderdaad kosten noch moeite gespaard: aan de voet van de Monte Mario werd een marmeren stadion met 80.000 plaatsen gebouwd. De organisatie probeerde om de antieke gebouwen zo veel mogelijk bij de Spelen te betrekken. Het turnen vond plaats in de Thermen van Caracalla, het worstelen in de Basilica van Maxentius en de marathon startte aan de voet van de Capitolijn en eindigde onder de Triomfboog van Constantijn.

Het Belgische wielrennen zorgde als vanouds voor enkele medailles. Belgiës tweede zilveren medaille werd behaald in het wielrennen. Léo Sterckx werd tweede op de sprint over 1 km. Verder haalde Willy Vanden Berghen brons op de individuele wegwedstrijd over een afstand van 175,3 km.

De wielersport is een verzamelnaam voor alle sporten waarbij gebruik wordt gemaakt van een fiets. Voor de fietssporten waarbij het op snelheid aankomt – en dat zijn de meeste – wordt ook de term wielrennen gebruikt. Nederland kon in Rome geen eremetaal behalen.

Op onderstaand blok van vier zie je als het ware een ovale piste waarop het baanwielrennen wordt uitgeoefend. De helling van zo’n piste heeft meestal een hellingshoek van 33 graden. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen zomerbanen (in openlucht) en winterbanen (overdekt). Renners rijden op een baanfiets, een fiets zonder remmen en versnellingen.

Op de zegels wordt (vanaf linksonder met de klok mee) teruggekeken naar de jaren: 1924 Parijs; 1928 Amsterdam; 1932 Los Angeles en 1936 Berlijn.

De Olympische Zomerspelen van de XVIIIe Olympiade werden in 1964 gehouden in Tokio,Japan. Naast Tokio hadden ook Detroit Wenen en Brussel een poging gedaan om de Spelen te mogen organiseren. Al in 1940 was Tokio gekozen om de Spelen te organiseren, maar deze werden echter later aan Helsinki, Finland toegewezen vanwege de inval van Japan in China. Uiteindelijk gingen de Spelen van 1940 in haar geheel niet door vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De spelen van 1964 waren de eerste die in Azië werden afgewerkt.

De organisatie van de Spelen was, dankzij een budget van zesentwintig miljoen dollar, onberispelijk. De sportaccommodaties waren nagenoeg perfect, met een indrukwekkend stadion en een reusachtig olympisch zwembad. Ook het olympisch dorp was een pareltje.

Nederlandse Wielerprestaties in Tokio

• Goud voor de ploegentijdrit op de weg die gewonnen werd door Evert Dolman, Gerben Karstens, Jan Pieterse en Bart Zoet.
• In de wielerachtervolging voor ploegen was er brons voor het team bestaande uit Jaap Oudkerk, Cor Schuuring, Henk Cornelisse en Gerard Koel.

Tot zover de Fiets op de Olympische Spelen tot en met 1964.

Als je wat schrijft kan dat interessant zijn voor wetenschappers uit 2 disciplines. Enerzijds kan het “voer” zijn voor grafologen, anderzijds voor schriftexperts. Wat is het verschil?

Grafologie

Grafologie of schriftkunde is de studie en analyse van handschriften in relatie tot de menselijke psychologie. Met andere woorden: je schrijft wat op en een expert legt je hele ziel bloot. Deze concludeert dan bijvoorbeeld of je introvert of extravert bent.

Op 2 postzegelboekjes uit Engeland wordt hier ook reclame voor gemaakt. Op de kaft van dit postzegelboekje staat YES geschreven en er wordt een verwijzing gemaakt dat je dit moet opsturen om de geheimen van je handschrift te ontdekken. Op het andere postzegelboekje staat MAYBE. Een grafoloog kan uitspraken doen over eigenschappen van de schrijver van deze woorden.

Forensische schriftexpertise

Een schriftexpert verricht onderzoek naar de identiteit van de schrijver van ‘betwist’ schrift. In de dagelijkse praktijk gaat het daarbij om vragen als ‘Door wie van een groep in aanmerking komende personen is een dreigbrief geschreven?’ of ‘Is de handtekening op de koopovereenkomst al of niet een echte handtekening?’ Om deze vragen te beantwoorden, wordt het betwiste schrift vergeleken met schrift, waarvan de herkomst niet wordt betwist. Men spreekt dan ook wel van een vergelijkend schriftonderzoek.

Als de conclusie van een schriftexpert in een strafzaak wordt gebruikt, dan spreekt men over forensische schriftexpertise. Dit gebeurt in een Gerechtelijk of Forensisch Laboratorium .

In Italië is over de forensische schriftexpertise vorig jaar een mooie FDC uitgegeven.  Daar noemen ze het Forensische Grafologie. 

Andere landen

Komt forensische schriftexpertise ook bij andere lettertypes  voor,  vroeg ik me af? Kan het toegepast worden op het Maya handschrift of het Chinese handschrift of het Japanse handschrift  of het Thaise handschrift?  Ik weet het niet.

Maya handschrift en Chinese handschrift

Japanse handschrift

Thaise handschrift

En zijn schriftexperts in deze tijd nog nodig, nu de meeste brieven worden  gemaakt op de computer en verzonden via internet.

Wie het wel weet wordt uitgenodigd om te reageren.

Gemeenschappelijke uitgifte Duitsland-Japan

Zweiburgenblick in het Werratal en Franz Liszt

Behalve deze werelderfgoedzegels verschenen 3 februari een 90c-zegel waarop de Zweiburgenblick in het Werratal, een geliefd motief bij schilders en fotografen en tientallen jaren een symbool van de Duitse deling, en met een 55c-zegel wordt de 200e geboortedag van de Oostenrijks-Hongaarse componist Franz Liszt (1811-1886) herdacht.

De vier elementen:  water, aarde, vuur en lucht

Voor 3 maart werden 4 x 55 c zgn Post-zegels uitgegeven met als thema de vier elementen.

Tour de Java

We beginnen met hét wielerevenement van Indonesië in 1958.

Een aangetekende First Day Cover van de Tour de Java.

1959 1e Nationale Atletiek-wedstrijden in Peking

1960 Atletiek-wedstrijden in Korea

2e SEAP Games en 8e SEAP Games

7e SEAP Games

De Zuidoost-Aziatische Spelen dankt zijn oorsprong aan de Zuidoost-Aziatische schiereiland Games of SEAP Spelen. Op 22 mei 1958, woonden afgevaardigden van de landen in Zuidoost-Aziatische de derde Aziatische Spelen in Tokio bij. De SEAP Games werden geïnitieerd door Laung Sukhumnaipradit, destijds vice-voorzitter van het Thailand Olympisch Comité. De redenering was dat een regionaal sportevenement de samenwerking, begrip en de betrekkingen tussen de landen in de Zuidoost-Aziatische regio kon versterken. De 1ste SEAP Spelen werden gehouden in Bangkok van 12 tot 17 december 1959. Meer dan 527 atleten en officials uit Thailand, Birma, Malakka (nu Maleisië),
Singapore, Zuid-Vietnam en Laos namen deel in 12 sporten. De Games worden om de twee jaar gehouden. In 2009 is het 50-jarig bestaan van de SEAP Games herdacht. In 2011  is Indonesië de gastheer.

Azië Spelen

Over de vierde Asian Games 1962 in Djakarta.

Opening: 24 augustus 1962. Sluitingsdatum: 04 september 1962. Land van de gaststad: Indonesië. 16 deelnemende landen: Deelnemers: 1545. Het was de beste tijd en het was de slechtste tijd voor de 4e Aziatische Spelen gehouden in Jakarta, de hoofdstad van Indonesië. De Aziatische Spelen ervaren grote druk bij de Indonesische autoriteiten. Taipei weigerde aanmeldingen van de delegaties uit Israël en China.  Echter, er werden nieuwe records behaald in o.a. de atletiek en zwemmen. Dit zou bewijzen dat de Aziatische Spelen een ‘onmisbare’ rol speelden in de promotie van sport in Azië.

Aziatische Wielerkampioenschap

Pan Arabische Spelen

De Pan Arabische Spelen zijn een regionale multi-sport evenement gehouden tussen de naties van de Arabische wereld. De eerste Spelen werden gehouden in 1953 in Alexandrië, Egypte. Het was de bedoeling om de Spelen elke vier jaar te houden, maar door politieke onrust en financiële moeilijkheden werd het een onstabiel evenement.

1977  Wielersport in Japan en Korea

Zuidoost-Aziatische Spelen

De Zuidoost-Aziatische Spelen (ook bekend als de SEA Games), is een tweejaarlijks multi-sport evenement waarbij deelnemers uit de huidige 11 landen van Zuidoost Azië. De spelen worden gehouden onder toezicht van het Internationaal Olympisch Comité.(IOC)

Pekan Olahraga Nasional

Pekan Olahraga Nasional (PON) is Indonesisch voor de Nationale spelen. PON is een vierjarig sportevenement, waarbij sporters uit alle provincies van Indonesië tegen elkaar strijden. Uiteindelijk is één provincie de winnaar van de spelen. De Indonesische Sports Association (ISI) is opgericht in Jakarta in 1938 met als doel de coördinatie van de bestaande sportverenigingen, waaronder de voetbalbond, te verbeteren. Tijdens de Japanse bezetting van Indonesië van 1942 tot 1945 werden sportactiviteiten gecoördineerd door de Sports Practice Movement. Na de Indonesische onafhankelijkheidsverklaring in 1945 werd in januari 1946 een conferentie gehouden, die aanleiding gaf tot  de oprichting van het Indonesisch Olympisch Comité.

Zuid-Aziatische Spelen

Zuid-Aziatische Spelen (SAF Spelen of SAG & voorheen bekend als de Zuid-Aziatische Federatie spelen ook wel bekend als SA games) zijn een multi-sport evenement gehouden onder de deelnemers uit Zuid-Azië. Het bestuursorgaan van deze spelen is opgericht in 1983. Op dit moment zijn SAG vergezeld door acht leden, namelijk: Afghanistan, Bangladesh, Bhutan, India, Maldiven, Nepal en Sri Lanka. De vereniging werd opgericht in 1982 in New Delhi, onder leiding van Rajiv Gandhi.

Oost-Aziatische Spelen

De Oost-Aziatische Spelen is ook een multi-sport evenement georganiseerd door de Oost-Aziatische Spelen Association (EAGA) en elke vier jaar gehouden sinds 1993 onder de atleten uit Oost-Aziatische landen en gebieden van de Olympische Raad van Azië (OCA). De Oost-Aziatische Spelen is 1 van de 5 Regionale Spelen van de OCA.
De anderen zijn de Centraal-Aziatische Spelen, de Zuid-Aziatische Spelen, de Zuidoost-Aziatische  Spelen (of SEA Games), en de West-Aziatische Spelen.

Tour de China 1996

Van deze Tour heb ik geen nadere informatie kunnen vinden. Wel is duidelijk dat men een eerder door de USA uitgegeven (fiets)postzegelvelletje heeft gebruikt om aandacht aan de Tour de China 1996 te schenken.

India’s Atlas Cycles

Atlas Cycles begon in 1951 en nu is het een van de grootste fabrikanten van fietsen in de wereld. Atlas fietsen worden gereden in meer dan 50 landen over de hele wereld.  Nu is Atlas Cycles ook ISO 9001 gecertificeerd. We hebben alle succes te danken aan onze toegewijde werknemers, ingenieurs en onze talrijke tevreden klanten wereldwijd.

De eerder op Postzegelblog “doorgefietste” continenten: Europa: deel 1 en deel 2, Afrika en Amerika.

De kerstman en zijn rendieren

Op de tweede postzegel staat het wachtende rendier. De derde kerstzegel verbeeldt drie rendieren die de slee met de Kerstman erin over de prachtige hoogvlakten van Lapland trekken. De volle maan maakt het licht wat roodachtig.

Ook een joint issue met Japan

Japan bracht de postzegels op 8 november uit. De illustraties zijn van Masaki Koide, Sonoko Arai, Ken Kuroi en Goro Sasaki. Finland geeft 500.000 vellen uit.

Postzegelkenmerken:
Ontwerper: Tommi Vallisto
Postzegelwaarde: € 0,55 en 1 st
Uitgiftedatum: 5 november 2010

Gemeenschappelijk uitgifte Finland Japan, kerstzegels

Joint issue Ierland Chili

Nog meer gemeenschappelijke uitgiften in 2010

Een overzicht van alle gemeenschappelijke uitgiften die dit jaar zijn verschenen (data kunnen iets afwijken): Gibraltar-Malta (22 januari): ’100 Ton Gun’, kanonnen ooit gevonden in Gibraltar en Malta, nu een van de belangrijkste toeristische attracties; Tweejaarlijkse Noordse emissies door Aland, Denemarken, Faroer, Finland, Groenland, Noorwegen, IJsland en Zweden (17, 20 en 24 maart). Thema: Het leven langs de kust. Diverse afbeeldingen, o.a. het werk in de haven en het drogen van vis; Israël-Canada (24 april): 60 jaar vriendschappelijke betrekkingen; San Marino-Japan (7 april): elk een velletje met vier zegels: eerste toren van San Marino en de buste La Repubblica, het Japanse kasteel Himeji, en schilderijen; Gibraltar-San Marino (30 juni): bezienswaardigheden; Australië- Papoea Nieuw-Guinea (20 april): overwinning op Japanse troepen/Kokoda Trail (WO II); Canada-Zweden (18 mei): zeedieren; Israël-Oostenrijk (27 mei): 5e sterfdag Simon Wiesenthal; Servië-Rusland (28 juni): ikonen; Roemenië-Portugal (6 juli): diplomatieke betrekkingen; Aland-Macau (30 augustus): kerkraam; Argentinië-Duitsland (17 augustus): Frankfurter Buchmesse, Argentinië: gastland; Roemenië-Argentinië (18 augustus): bergmeren; Zweden-Ierland (26 augustus), balletscène uit Romeo en Julia, ets van Czeslaw Slania; Roemenië-Oostenrijk, Oriënt-Express; Spanje-Turkije (18 oktober): Alliance of Civilization; Australië-Argentinië (25 oktober): historische weerstations; Finland-Japan (29 oktober): kerstzegels; Ierland-Chili (1 november): begin Chileense overwinningsstrijd; België-Frankrijk (8 november): deVlaamse primitieven; Hongarije-Iran (10 november): aardewerk borden.

Ik laat in dit blogje wat voorbeelden zien uit mijn eigen nieuwe verzameling.

Allereerst zal ik nog even samenvatten hoe het werkt. Bij deze hobby is het de bedoeling om ansichtkaarten te versturen naar voor jou onbekende mensen ergens op de wereld.  Als beloning krijg jij dan ook weer ansichtkaarten terug van andere onbekende mensen ergens op de wereld. Dit proces wordt geheel gestuurd door een computer.

Je moet je natuurlijk wel eerst aanmelden met je (computer)naam en huisadres. De adressen waar je een kaart naar toe mag sturen worden ook door de computer geregeld. Een belangrijk gegeven is dat je pas een kaart kunt verwachten nadat jouw verstuurde kaart is aangekomen bij de geadresseerde.  Mag je bij aanvang van het proces 5 kaarten onderweg hebben, als je meer en meer kaarten hebt verstuurd klimt ook het aantal kaarten dat onderweg mag zijn.

Ik heb nu net mijn 100e kaart geregistreerd en ik mag al 10 kaarten tegelijk onderweg hebben.

Wat is nu de bedoeling van deze hobby?

Iedereen kan er uithalen wat hij/zij zelf het meest interessant vindt.  Het ontvangen van een ansichtkaart van een onbekend iemand kan een geweldige kick geven.  Leuke kaart, mooie postzegels, informatie over vreemde landen. Het is altijd weer spannend wat er in de brievenbus zit. Ik heb me laten vertellen dat sommige postcrossers er penvrienden aan overhouden. Deze hobby is evenwel niet gratis. Aanmelden op de site kost niets. Het kost wel telkens een ansichtkaart en postzegels.

(Hierboven 5 postzegels uit Finland via 5 ansichtkaarten)

Zoals ik hierboven al heb vermeld, heb ik inmiddels 100 kaarten ontvangen. Het is interessant te kijken naar de verschillende landen waar die kaarten vandaan zijn gekomen.

Dit is mijn lijstje:
Finland 16, Duitsland 15, USA 12, Taiwan 7, Rusland 6, China 5, Engeland 5, Belarus 4, Spanje 3, Maleisië 3, Litouwen 2, Nieuw-Zeeland 2, Japan 2, Tsjechië 2, Portugal 2. En dan nog een hele trits met 1 kaart:
België, Estland, Frankrijk, Hongarije, HongKong, Italië, Letland, Maldives Eilanden, Noorwegen, Oostenrijk, Philippijnen, Polen, Singapore, Thailand, Turkije, Ukraïne, Uruguay, Zweden, Zwitserland.

(Een kaart uit Taiwan)

Er doen meer dan 150.000 mensen mee, en die komen uit 211 landen. In Nederland doen op dit moment ongeveer 6.000 mensen mee, dat is 4% van de leden. Tot op heden zijn er al meer dan 2,5 miljoen kaarten verstuurd. Dat is in een periode van bijna 5 jaar.
Postcrossing is vooral populair in de USA, China, Finland, Duitsland, Taiwan, en Rusland. En dat is ook terug te zien aan het aantal kaarten dat ik uit die landen heb ontvangen. De meest fanatieke leden hebben al meer dan 2000 kaarten verstuurd, in een periode van 4 jaar. Dat is wel meer dan 1 kaart per dag!
Het leuke is ook dat je al die miljoenen kaarten op de website van Postcrossing kunt zien, voor zover er tenminste een scan van is gemaakt.  Mijn ontvangen kaarten zijn te bezichtigen op
http://www.postcrossing.com/user/toonoomens/gallery , ook in een “slideshow” (achterover leunen en genieten).

(Veel postzegels op een kaart uit Estland en uit Tsjechië)

Dit projekt heeft me tot dusverre veel plezier gegeven. Ik houd wel van mooie ansichtkaarten. Maar ook de postzegels mogen er soms zijn. De illustraties bij dit blogje geven daarvan een indruk. Misschien ook voor U een idee voor een nieuwe hobby?

(Een kaart uit Uruguay)

Ga eens kijken op de website www.postcrossing.com en schrijf je in.
Happy Postcrossing!

Het antwoord: dwergvleermuizen

Onderzoekers bestudeerden in het Bükk-gebergte 2 winters lang het gedrag van de koolmees. De Parus major, hierboven op een postzegel van Joegoslavië (1974) en hiernaast op een van Palestina (1997) is ongeveer 14 centimeter groot en leeft vooral in bosrijke gebieden. Het Bükk-gebergte is zo’n bosrijk gebied. Ook zijn er minstens 800 grotten. In die grotten houden dwergvleermuizen hun winterslaap. De onderzoekers ontdekten dat de koolmezen goed luisteren naar de geluiden die uit de grotten komen. Wanneer ze de vleermuizen ontdekt hebben, vliegen ze naar binnen en komen na een minuut of tien met een vleermuisje in hun bek naar buiten. Ook werden er lijkjes van vleermuizen met sporen van vogelsnavels gevonden. Zo’n dwergvleermuisje (Pipistrellus) is ongeveer 3 ½ tot 5 centimeter lang en weegt maximaal 8,5 gram.

Het menu van de koolmees

Als je de angstaanjagende dwergvleermuis op de postzegel van Roemenië (2006) ziet, dan kun je je toch bijna niet voorstellen dat hij verorberd wordt door het schattige Hongaarse (1961) koolmeesje ernaast.

Normaal gesproken eten koolmezen nootjes, bessen, zaden en kleine insecten. Andorra laat op de postzegel (1996) hierboven zien dat de koolmees bessen eet en Zweden (2004) toont een zaadjes etende koolmees. De koolmees slaat voor de winter zaden en vetten op in zijn lichaam. Ook verbergt hij voedsel in de bomen. Bij sneeuwval is dit voedsel echter moeilijk te vinden. Vermoedelijk is dat de reden dat deze vogeltjes op jacht gaan naar vleermuizen.

De oudste postzegel, de nieuwste en zijn dit wel koolmeesjes?

De oudste postzegel met een koolmees erop die ik vinden kon is van Roemenië uit 1959 en de jongste werd in 2009 door Spanje uitgegeven.

Volgens Japan (1997) en Korea (2006) zouden dit koolmezen moeten zijn. Maar ik mis hier de karakteristieke gele buik van het zangvogeltje.

Als ik naar de postzegels van België (1992 André Buzin) en Monaco (2002) hierboven kijk, kan ik me toch niet zo goed voorstellen dat deze vrolijke vogeltjes op vleermuizen jagen. Om mijn beeld van dit schattige vogeltje niet helemaal te laten vertroebelen houd ik me maar vast aan de uitspraak van een van de onderzoekers. ‘Het heeft niets met agressie te maken. Het is puur een manier om te overleven’. Dus koolmeesjes: ook deze winter zijn jullie weer van harte welkom in mijn tuinrestaurant.

Zo zullen er nog gemeenschappelijke uitgiften volgen van Nederland-Indonesië, Nederland-Suriname, Nederland-Verenigde Staten en Nederland-Nieuw-Zeeland. In ieder geval wordt de reeks dus zesdelig. Maar hoe zit het dan verder met bij voorbeeld Zuid-Afrika en Japan.