Ik laat in dit blogje wat voorbeelden zien uit mijn eigen nieuwe verzameling.

Allereerst zal ik nog even samenvatten hoe het werkt. Bij deze hobby is het de bedoeling om ansichtkaarten te versturen naar voor jou onbekende mensen ergens op de wereld.  Als beloning krijg jij dan ook weer ansichtkaarten terug van andere onbekende mensen ergens op de wereld. Dit proces wordt geheel gestuurd door een computer.

Je moet je natuurlijk wel eerst aanmelden met je (computer)naam en huisadres. De adressen waar je een kaart naar toe mag sturen worden ook door de computer geregeld. Een belangrijk gegeven is dat je pas een kaart kunt verwachten nadat jouw verstuurde kaart is aangekomen bij de geadresseerde.  Mag je bij aanvang van het proces 5 kaarten onderweg hebben, als je meer en meer kaarten hebt verstuurd klimt ook het aantal kaarten dat onderweg mag zijn.

Ik heb nu net mijn 100e kaart geregistreerd en ik mag al 10 kaarten tegelijk onderweg hebben.

Wat is nu de bedoeling van deze hobby?

Iedereen kan er uithalen wat hij/zij zelf het meest interessant vindt.  Het ontvangen van een ansichtkaart van een onbekend iemand kan een geweldige kick geven.  Leuke kaart, mooie postzegels, informatie over vreemde landen. Het is altijd weer spannend wat er in de brievenbus zit. Ik heb me laten vertellen dat sommige postcrossers er penvrienden aan overhouden. Deze hobby is evenwel niet gratis. Aanmelden op de site kost niets. Het kost wel telkens een ansichtkaart en postzegels.

(Hierboven 5 postzegels uit Finland via 5 ansichtkaarten)

Zoals ik hierboven al heb vermeld, heb ik inmiddels 100 kaarten ontvangen. Het is interessant te kijken naar de verschillende landen waar die kaarten vandaan zijn gekomen.

Dit is mijn lijstje:
Finland 16, Duitsland 15, USA 12, Taiwan 7, Rusland 6, China 5, Engeland 5, Belarus 4, Spanje 3, Maleisië 3, Litouwen 2, Nieuw-Zeeland 2, Japan 2, Tsjechië 2, Portugal 2. En dan nog een hele trits met 1 kaart:
België, Estland, Frankrijk, Hongarije, HongKong, Italië, Letland, Maldives Eilanden, Noorwegen, Oostenrijk, Philippijnen, Polen, Singapore, Thailand, Turkije, Ukraïne, Uruguay, Zweden, Zwitserland.

(Een kaart uit Taiwan)

Er doen meer dan 150.000 mensen mee, en die komen uit 211 landen. In Nederland doen op dit moment ongeveer 6.000 mensen mee, dat is 4% van de leden. Tot op heden zijn er al meer dan 2,5 miljoen kaarten verstuurd. Dat is in een periode van bijna 5 jaar.
Postcrossing is vooral populair in de USA, China, Finland, Duitsland, Taiwan, en Rusland. En dat is ook terug te zien aan het aantal kaarten dat ik uit die landen heb ontvangen. De meest fanatieke leden hebben al meer dan 2000 kaarten verstuurd, in een periode van 4 jaar. Dat is wel meer dan 1 kaart per dag!
Het leuke is ook dat je al die miljoenen kaarten op de website van Postcrossing kunt zien, voor zover er tenminste een scan van is gemaakt.  Mijn ontvangen kaarten zijn te bezichtigen op
http://www.postcrossing.com/user/toonoomens/gallery , ook in een “slideshow” (achterover leunen en genieten).

(Veel postzegels op een kaart uit Estland en uit Tsjechië)

Dit projekt heeft me tot dusverre veel plezier gegeven. Ik houd wel van mooie ansichtkaarten. Maar ook de postzegels mogen er soms zijn. De illustraties bij dit blogje geven daarvan een indruk. Misschien ook voor U een idee voor een nieuwe hobby?

(Een kaart uit Uruguay)

Ga eens kijken op de website www.postcrossing.com en schrijf je in.
Happy Postcrossing!

Deze encyclopedie, een initiatief van de Wikimedia Foundation, wordt continu verder ontwikkeld door de gebruikers. Iedereen kan nieuwe artikelen, aanvullingen of correcties toevoegen.

De laatste jaren zijn binnen Wikipedia een aantal  “portals” ontwikkeld. Een portal is een soort startpagina voor een bepaald kennisgebied, zoals Kunst, Geografie, Gezondheid, Geschiedenis, Technologie, enzovoorts. Ook filatelie heeft zo’n portal gekregen. Op de betreffende startpagina staan ontzettend veel interessante links naar vrijwel alle gebieden van onze hobby.

Na een openingsartikel over een specifieke topic, volgen secties als Did you know…,  Selected picture, Selected article, Stamp of the month, Selected bibliography, New articles en nog veel meer. Alles voorzien van veel links naar andere (meestal Wikipedia) sites. De portal is en blijft nog steeds in ontwikkeling en de organisatie vraagt immer naar nog meer mensen die willen bijdragen met uitgebreide artikels en nuttige informatie.

Je kunt uren doorbrengen op het Internet met de genoemde portal als vertrekpunt. Zet hem bij je favorieten!

Op de open vraag die in het poëtische onderschrift bij het schilderij (201 x 369 cm) van Robert Zandvliet is verborgen, zal ik in historisch perspectief een antwoord proberen te geven.

Wist u dat twee Zomerzegels een formidabel goede verbeelding geven van de deplorabele toestand, waarin de filatelie in Nederland terecht is gekomen? En dat in dezelfde serie een levendig beeld wordt geschetst (letterlijk!!), waar we o.a. met hulp van de filatelistische pers naar toe moeten?

De Zomerzegels 1988 (nvph 1399/01) geven een verbeelding van het bestaansomstandigheden van een dier in de loop der tijden, dat in metaforische zin parallel loopt met de situatie in de filatelie . De drie Zomerzegels met info hebben geheel aansluitend bij de inhoud van een aantal deelhoofdstukken een plaats in deze bijdrage gekregen.

1. De macabere beeldspraak ‘een lijk in de kast’(onaangename erfenis, tegenvaller) zijn door tijdgebonden ‘misstappen’ en afnemende belangstelling van de postzegel als financieel object in de loop van decennia in de filatelie binnengeslopen en hebben zich daar uitstekend weten te nestelen en te handhaven met alle negatieve gevolgen van dien! Vandaar de veelzeggende kop “Van 2 x ‘Een lijk in de kast’ naar ‘Duide lijk verrast!’ “

2. Het is niet voor niets dat de filatelie (door de al maar groter wordende buitenwacht) tegenwoordig wordt afgedaan met negatieve kwalificaties als [1] saai, [2] duf, [3] inspiratieloos, [4] weinig uitdagend en insirerend, [5] achterhaald en [6] oubollig.

———————————————————————————————————————-

Wetenschappelijk onderzoekstandpunt. De opgezette quagga uit Zuid Afrika (nvph 1399) behoort tot een uitgestorven zebrasoort. Het rechterachterbeen is onderdeel van een zebrageraamte. Het linkervoorbeen is een tekening afkomstig uit een anatomische studie. De quaggaschedel bevindt zich in het Zoölogisch Museum in Amsterdam. Een samenraapsel van ingemonteerde lichaamsdelen met een gravure van Zuidafrikaanse heuvels heeft door de wetenschappelijk-analytische instelling van de ontwerper deze postzegel doen ontstaan.

———————————————————————————————————————-

3. Het eerste ‘Lijk in de kast’. De filatelistische pers benaderde/benadert de postzegel (en alles wat daarmee samenhangt) volgens de 19e eeuwse wetenschappelijk-analytische methode van onderzoek: [1] exact registreren, [2] minutieus meten, [3] geduldig bestuderen, [4] nauwkeurig benoemen en [5] verantwoord beschrijven. Echter, het geheel is meer dan de som van dergelijke delen! Decennia aaneen is de Nederlandse postzegel met technisch-specialistische termen, getallen en verhandelingen systematisch doodgeslagen. Aan de afbeelding werd/wordt summier aandacht gegeven.

4. De postzegel werd/wordt hierdoor al voor de datum van uitgifte ten dode opgeschreven. De analytische benadering slaat het leven dat én de geest (de ziel) die de ontwerper in, op en/of achter de postzegel heeft gestopt volledig weg. Over het uiterlijk, de uitstraling van de postzegel werd/wordt niets meegedeeld. Het meest opvallende van een postzegel werd/wordt doodgezwegen en daarmee werd/wordt de postzegel afstandelijk en steriel opgediend als een doods en ontzield gebruiksvoorwerp, als een stoffelijk overschot.

5. Jaren aaneen is de verzamelaar verstoken geweest van het menselijke en het persoonsgebondene van/in een postzegel. Er is in het geheel geen relationele binding en/of hechting met de postzegelafbeelding ontstaan of aangebracht. Sociaal-maatschappelijk verandert de insteek van het systeem van normen en waarden. De persoon komt meer en meer gedifferentieerd in het centrum van de belangstelling te staan. De postzegel wordt/blijft in deze veranderende wereld bij gebrek aan raakvlakken (door gemis aan adequate voorlichting) een afstandelijk voorwerp, waarvoor weinigen nog warmlopen. Persoon en postzegel leven langs elkaar. Een (af)scheiding van afvalligen ontstaat en groeit. Het aantal filatelisten en in filatelie geïnteresseerden neemt drastisch af.

6. Zoals hierboven is gesteld, verwerkt een ontwerper het leven, de geest en ‘zijn’ ziel in, op en achter een postzegel. U zult zich daarbij ongetwijfeld afvragen: “Hoe moet ik me dat voorstellen?” Wel, zodra een ontwerper een opdracht van TNT Post aanvaardt, verdiept hij zich (als een Sherlock Holmes) door studie, bezoeken, besprekingen en overpeinzingen (met verstand/gevoel of gevoel/verstand) in het postzegelonderwerp. Na verloop van tijd kent hij de hoofd- en bijzaken, de ins en outs van het onderwerp. Door de verwerking van dit alles ontstaat een persoonlijke benadering van en kijk op het postzegelonderwerp, dat hij tracht te visualiseren. Met de persoonlijke betrokkenheid gaat de ontwerper schetsend tekenen, keurend en afkeurend schuiven met foto’s (op de computer) en wikkend en wegend in gedachten te werk. Dit levendige, creatieve gebeuren met een artistieke inslag resulteert uiteindelijk in een postzegelontwerp (postzegelboodschap), waarin gevoel/verstand of verstand/gevoel van de ontwerper overtuigend tot uiting komt.

———————————————————————————————————————-

Bestaan van een bedreigde diersoort. De Carïbische zeekoe (nvph 1400), verwant aan de olifant, wordt met uitsterven bedreigd. De geografische kaart van Zuid Amerika toont het relatief zeer kleine verspreidingsgebied van de zeekoe.

———————————————————————————————————————-

7. Het ontdekken, beschrijven en wereldkundig maken van de postzegelboodschap én de manieren en methoden waarmee de ontwerper dit bereikt, geeft stof tot spreken, overdenken en verrassend genieten. Daarmee wordt de postzegel een sprekend voorbeeld van een spraakmakend, ogenopenend en in-het-leven-staand gebruiksvoorwerp. Niet alleen voor dit moment, maar ook in de toekomst. Geef de postzegel dát waar het recht op heeft: LEVEN.

8. Het tweede ‘Lijk in de kast’ (dé doodsteek!!!) is de afnemende belangstelling voor de postzegel als financieel object. Op grote schaal zijn tot ongeveer 1980 pas uitgegeven zegelvellen van honderd stuks massaal gekocht. Postzegels waren hét aandeel van de ‘kleine man’ en werden toen als een goede belegging gezien. Na 1980 verdwenen de aankopen van de ‘beleggers’ en daarmee zette de waardevermindering van de postzegel (voor jong en oud) gestaag in tot op vandaag de dag. De harmonie tussen vraag en aanbod is verstoord!

———————————————————————————————————————-

Recreatieve en educatieve functie. De orang oetan achter de tralies en kind (nvph 1401), die elkaar aankijken, benadrukken de onderlinge  relatie en overeenkomst op een actieve manier. Het kind maakt zelfs aantekeningen als geheugensteun.

———————————————————————————————————————-

9. Onder het mom “een hobby mag geld kosten” richt ik mij in mijn artikelen steeds op:
verwoording van de postzegelafbeelding. Zodra delen van een afbeelding woorden krijgen, worden ze ook gezien.
opmerkzaam maken op de inhoud van de postzegelboodschap. Dus op het doel van de postzegeluitgifte.
met welke middelen wordt deze boodschap verwerkelijkt en vormgegeven.

Weet hebben van deze drie aspecten geeft de postzegel inhoudelijk meteen een ‘gezicht’, uitstraling en zeggingskracht. Het leven én beleven (de beleving) heeft de ontwerper na een proces van vallen en opstaan in ‘zijn’ postzegel’ trachten te leggen. Inzichtelijk ‘kennis-hebben-van’ geeft de postzegelafbeelding naast een levendig beeld ook verrassende verduidelijking.

10. Het is niet voor niets dat ik ontwerpers met eigen woorden meermalen sprekend opvoer, waardoor niet alleen in beeld, maar ook in woord nog iets meer van de persoonlijke benadering en individuele kijk op het postzegelonderwerp naar voren komt. Ook breng ik overeenkomst en verwantschap tussen Nederlandse postzegels naar voren teneinde thematische verbanden aan te brengen en in te bedden in een bepaalde traditie.

Achtergrondinformatie én achtergrondgedachten zijn onontbeerlijk voor een juist begrip, voor het juist aanvoelen van de boodschap van een postzegel. Op de hoogte zijn van technische gegevens is uiteraard noodzakelijk, zij bepalen tenslotte in sterke mate mede de verschijningskwaliteit van de postzegel.

Een postzegel kan in geen geval meer volgens de inzichten, normen en waarden van de vóór-vorige eeuw benaderd en verzameld worden. Hoofd- en bijzaken dienen in de juiste verhouding opgediend te worden. Wij leven in het hier en nu met een meer gedifferentieerde blik (dan die van vóór 1980) gericht op de toekomst.

11. Er is te lang gezwegen en niet daadkrachtig gehandeld. De filatelie is in slaap gesukkeld. Het is niet voor niets dat er filatelistische tijdschriften in ons land zijn verdwenen. Het enige, nog in Nederland verschijnende filatelistische tijdschrift, Filatelie, bekleedt momenteel een zeldzaam moeilijke én verantwoordelijke positie. Op welke manier kan het Maandblad (bij een teruglopende oplage en achteruithollende advertentiemarkt [met Marktplaats als grote concurrent: koopjesjagers]) zich staande houden en zelfs ook nog vernieuwend te werk te gaan door écht inhoudelijk bij de Nederlandse actualiteit én verzamelaar/filatelist aan te sluiten.

Hopelijk zorgt een nieuwe, voortvarende en initiatiefrijke hoofdredacteur volgend jaar voor de broodnodige eigentijdse invulling en vernieuwing. Weet hij [1] ‘lijken in de kast’ te liquideren, [2] accenten in de filatelie op een verrassende manier ogenopenend en spraakmakend te verleggen, [3] intensief communicatief samen te werken met lezers en TNT Post én [4] de huidige omvang van het Maandblad Filatelie te behouden, waardoor de 21-eeuwse filatelist/verzamelaar in Nederland met vertrouwen de filatelistische toekomst – duidelijk verrast – tegemoet zal kunnen gaan. De Nederlandse filatelie is toch de overleving meer dan waard.

Een bijlage bij Het Financieele Dagblad van afgelopen weekeinde; de bijlage Geld, om precies te zijn: een drie pagina’s beslaand artikel over hoezeer postzegels, enkele uitzonderingen daargelaten, de laatste pak hem beet 25 jaar in waarde zijn gedaald. 

Het artikel gaat met name in op de postzegel als belegging. Hoeveel postzegelbeleggers ons land telt? Geraadpleegde handelaren kunnen er niets zinnigers over zeggen dan dat het eerder om tientallen dan om honderden, laat staan duizenden mensen gaat.

Zo meldt de Amsterdamse handelaar Theo Peters dat hij jaarlijks hooguit 5 tot 10 klanten over de vloer krijgt die meer met postzegels willen doen dan puur verzamelen. Met die klanten wordt een heus investeringspakket samengesteld. Bepaald wordt welke zegels erin moeten en voor welke termijn het geld erin moet blijven zitten. Over het algemeen, als we Peters mogen geloven, gaat het om bedragen van 20.000 tot 30.000 euro en termijnen van 5 tot 10 jaar.  

Gegeven de huidige onzekerheid op de financiële markten, gecombineerd met de lage prijzen van postzegels acht Peters een nieuwe lente voor de filatelie als alternatieve beleggingsvorm zeer wel mogelijk. Dat mede tegen de achtergrond, aldus collega-postzegelhandelaar Bulterman, dat er steeds meer 65-plussers bijkomen met volop tijd en geld tot hun beschikking. 

Hoe klein ook het aantal professionele postzegelbeleggers, de handelaren weten bijna zeker dat heel veel hobbyisten postzegels toch ook verzamelen met in hun achterhoofd het idee dat ze hun bestede geld nog eens terugzien. Postzegelhandelaar Zeldenrust is veel stelliger op dit punt; volgens hem denken heel veel verzamelaars toch nog eens rijk te worden van hun postzegels.   

Wie daar serieus werk van wil maken, moet zeldzame zegels kopen van de beste kwaliteit. Ik ben geen verzamelaar, ik heb ook geen plannen om in postzegels te gaan beleggen, maar dat klinkt mij als beleggingsadvies bijna te makkelijk voor woorden. Zeldzame zegels lijken mij a) lastig aan te komen en b) mede daardoor waarschijnlijk stevig aan de prijs.

Hoe staat het met jullie? Gaat het bij jullie enkel en alleen om de liefde voor de postzegel of zouden jullie ook niet vies zijn van een aardige winst op jullie verzamelingen?

NB. Het artikel is van de hand van Gerrie Coerts, de foto is van Hollandse Hoogte.

Vanaf morgen bartst het los. In de Brabanthallen. In Den Bosch. 11, 12 en 13 april. Stamp Passion.

Ik schrijf het nu wel zo makkelijk bovenaan dit stukje, Dat gaat naar Den Bosch toe, maar dat geldt niet voor mijzelf. Ik kan er helaas niet bij zijn. Voor mij dus geen genieten van een en al Stamp Passion.

Maar, het zou me verbazen wanneer niet velen van jullie wel, in het spoor van Zoete Lieve Gerritje, richting Den Bosch gaan.

Tegen die Postzegelbloggers zou ik willen zeggen: laat van je horen! Reageer op dit stukje en laat mij en alle andere thuisblijvers weten hoe het was in Den Bosch.

Hadden we het voor geen goud mogen missen? En wat hebben we dan zoal gemist? Wat was wat jou betreft het hoogtepunt van het feest? Of, wanneer je kritische noten op je zang hebt, wat had er dan volgens jou beter, anders gemoeten?

Kortom: kom maar op met jullie verhalen, jullie ervaringen! 

In het artikeltje wordt gesproken van een waar charmeoffensief dat dit jaar door de clubs van postzegelverzamelaars, onder de bezielende leiding van de Nederlandse Bond van Filatelistenverenigingen en Jeugdfilatelie Nederland zal worden ontketend.Het einddoel van dat offensief ligt voor de hand: Postzegelsverzamelen moet weer een jeugdig elan krijgen, aldus de bond.

Of dat gaat lukken? Ger de Boo van Jeugdfilatelie ziet kapers op de kust. Juist, gamen en internetten. Koos Bloemsma, pr-man van de NBFV, ziet internet niet alleen als een bedreiging, maar ook als een zegen voor postzegels verzamelen. Denk alleen maar aan het via de computer aan postzegels komen en aan het gemak waarmee je via internet overal ter wereld met verzamelaars contact kunt leggen. 

Die verhalen, die argumenten… volgens mij zijn ze bekend. Dus of het daarmee gaat lukken, de jeugd weer aan het postzegels verzamelen krijgen?! 

Voor de Belgische Post ontwierp hij vele postzegels in de serie ‘Vogels’. Op 30 september 1985 verschenen de eerste twee postzegels in dit type. Ze dienden ter vervanging van de al heel lang in gebruik zijnde serie ‘Cijfer op heraldieke leeuw’. De eerste zegel van die serie verscheen op 14 februari 1977 (4,50 franc) en de laatste op 11 februari 1985 (9 franc). Overigens waren de voorgangers van de serie cijfer op heraldieke leeuw al uitgegeven vanaf 15 februari 1951 (20 centimes).

De eerste twee postzegels hadden als afbeelding een appelvink (3 franc) en een putter (9 franc). Zeer gedetailleerd uitgewerkt met planten op de achtergrond, de natuurlijke omgeving van de vogels. Het was verplicht om de beide landsnamen te gebruiken, zowel de Franse benaming Belgique als de Nederlandse benaming België. Om niemand voor het hoofd te stoten werden beide benamingen om en om gebruikt. Eigenlijk is België drietalig, ook Duits is een officiële taal in België, maar deze benaming (Belgien) werd niet toegepast. Dat komt op slechts enkele postzegels voor.

In 1986 volgden weer twee vogels: het roodborstje (3,50 franc op 25 augustus) en de ijsvogel (8 franc op 15 december). De vogels van André Buzin deden het zo goed, dat hij in 1987 een serie van drie postzegels mocht ontwerpen ter gelegenheid van het Europees jaar van het Milieu, gewijd aan de bescherming van planten, zoogdieren en roofvogels. De serie die op 14 maart 1987 liet de bijenorchis zien, de kleine hoefijzerneus en een slechtvalk. Zijn naam als postzegelontwerper voor natuurthema’s was hiermee gevestigd. Er verscheen echter maar één zegel in de vogelserie, van 7 franc (7 september), een pimpelmees.

Zijn initialen komen op alle zegels voor: AB, vooral bij de zegel van 7 franc goed te onderscheiden. Dit was tevens de laatste zegel van deze serie die in boekdruk of zoals dat ook wordt genoemd, in typografie werd vervaardigd. De zegels die hierna werden geproduceerd, waren in rasterdiepdruk. Het verschil in druktechniek is wel heel duidelijk te zien in de vergrotingen van zijn initialen.

De eerste twee zegels in de gewijzigde druktechniek verschenen op 12 september 1988: de 5 franc met een afbeelding van de boomklever en de 6 franc met de goudvink.

Op 2 september 1989 werd een postzegelboekje uitgegeven met daarin vier postzegels van 13 franc met afbeeldingen van eenden. Het waren de witte eend, de wintertaling, de slobeend en de pijlstaarteend.

Zo verscheen elk jaar wel één of meer zegels in de serie vogels. In 1992 zelfs negen stuks. Tussendoor ook andere zegels, zoals in 1993 een serie van vier vlinders.

In 1997 werd het formaat van de vogelzegels opeens gewijzigd. Naast het gebruikelijke formaat van de eerste zegel van 1985 werden nu ook zegels geproduceerd in een liggend formaat en een groter formaat. De zegels van 3 franc (veldleeuwerik), 7 franc (gele kwikstaart) en 15 franc (matkop) waren van het gebruikelijke formaat, maar de waarde van 150 franc (ekster) werd op groter formaat uitgebracht en de 15 franc ook als liggend formaat.

André Buzin ontkwam er ook niet aan. In het jaar 2000 werd door de Belgische Post besloten, om in verband met de overgang van francs naar euro’s, beide waardeaanduidingen op de zegels aan te brengen. Zo ontstond er een nieuwe serie. Een vogels? Er waren er nog volop af te beelden! Maar soms werd toch een vogel ‘op herhaling geroepen’ zoals die van 150 franc met de ekster in 2001.

Vanaf 2002 werden alleen nog maar waarden opgenomen in euro’s.

De serie wordt nog altijd uitgebreid. Op 21 januari 2008 werden drie postzegels uitgebracht van 0,10 (heggemus), 0,15 (notenkraker) en 4,40 (slechtvalk). Helaas heb ik nog geen afbeelding daarvan.

In 1990 werd een gespecialiseerde postzegelvereniging in België opgericht die zich toelegt op de postzegels ontworpen door André Buzin. Het is de Studiegroep Postzegels André Buzin. In het jaar 2000 werd ter gelegenheid van het 10 jarige bestaan van de studiegroep een wel heel bijzonder ontwerp gemaakt door André Buzin, een etiket voor een Bergerac uit 1998! Zeker een dronk waard.

]]> http://www.postzegelblog.nl/2008/02/27/de-vogels-van-andre-buzin/feed/ 12 http://www.postzegelblog.nl/2008/02/10/tweesporenbeleid-van-tnt-post-postzegels-met-en-zonder-gelaagdheid-qua-design/ http://www.postzegelblog.nl/2008/02/10/tweesporenbeleid-van-tnt-post-postzegels-met-en-zonder-gelaagdheid-qua-design/#comments Sun, 10 Feb 2008 05:58:33 +0000 Bate Hylkema http://www.postzegelblog.nl/2008/02/10/tweesporenbeleid-van-tnt-post-postzegels-met-en-zonder-gelaagdheid-qua-design/

Ondanks de drie bijdragen van Gerrit Jan wil ik toch op de uitgebreide postzegelvelletjesreeks terugkomen. Niet vanwege de omvang en het kostenplaatje, maar om de gedachte van TNT Post, die achter alle Persoonlijke Postzegels – in welke vorm dan ook (boekjes en velletjes) – schuilt. Kennis hebben van die achtergrondgedachte kán enkelen door grip op het (officiële én schaduw-) uitgiftebeleid van TNT Post te hebben, gevoelsmatig innerlijke rust geven.

Op de DAF-postzegel, de eerste Persoonlijke Postzegel uit de reeks ‘De jaren 50, 60 en 70’ staat een deel van de folder die bezoekers in de DAF-showroom in 1958 op de RAI ontvingen. Een fragment van de magnolia staat nog op de postzegel. De getekende illustratie is in een warm oord gesitueerd. Van de zeven getoonde DAF 600 op de RAI-verkooptentoonstelling bezaten er slechts twee een motor, de rest was nog motorloos.

TNT Post is op 7 februari 2008 een samenwerking met ‘Plus Magazine’ aangegaan om een reeks van 75 Persoonlijke Postzegelvelletjes uit te geven. Daarbij staan belangrijke producten en momenten uit de jaren 50, 60 en 70 van de vorige eeuw in de schijnwerpers. Per maand komen er twee velletjes uit (oplage 10.000 velletjes) met een bijbehorend kleurig geïllustreerd informatieblad en een doorzichtig plastic, waarin het velletje opgeborgen kan worden. In drie jaar is de reeks (die in een gratis verzamelalbum wordt gestoken) compleet *).

Het eerste onderwerp van de reeks is de DAF 600, die het feit herdenkt dat de eerste DAF 600 in de RAI (op 7 februari 1958) werd geïntroduceerd. Deze eerste Nederlandse auto sloeg in als een bom, maar liefst 3000 klanten plaatsten een bestelling. Zijn populariteit hing o.a. samen met de variomatic, oftewel het “pientere pookje”: een versnellingssysteem op basis van rubber riemen, dat schakelen overbodig maakte.

De getekende zwarte kaderlijnen geven de plaats aan, waar het velletje in een plastic hoes moet worden gestoken.

De oplage van dit eerste velletje wordt breed opgezet: 225.000 velletjes in combinatie met een gratis bewaarblad is voor de speciale introductieprijs van 4,40 euro op de meeste verkooppunten verkrijgbaar. Om zeker te zijn van een complete serie biedt TNT Post de mogelijkheid om een abonnement te nemen op deze nostalgisch getinte postzegelvelletjes voor 7,50 euro per velletje. Na drie afleveringen (zes velletjes) krijgt de abonnee een bewaaralbum cadeau. Een abonnement op deze reeks bestaat dus uit 75 velletjes á 7,50 euro in combinatie met een verzamelalbum en gratis toezending per maand van twee velletjes en twee infobladen.

TNT Post weet in het bedrijfsleven partners te vinden en ermee samen te werken, zoals Douwe Egberts en Philips dat hebben gedaan bij de ontwikkeling van het senseo-koffiezetapparaat. Samenwerkingspartner van TNT Post is bij de postzegelreeks ‘Beleef de jaren 50, 60 en 70′ het seniorenblad ‘Pus magazine’. Dit maandblad voor 50-jarigen en ouder is uit uitstekend op de hoogte met de interesses van haar abonnees. Deze inzichtelijke kennis met die van TNT Post maakt het mogelijk een Persoonlijk Postzegelvel een juist toegesneden vulling te geven. Door samenwerking komt dus specialistisch kennen en kunnen bij elkaar van beide partners.

Dit velletjes doet qua inhoud denken aan het velletje ‘Hoogtepunten uit de 20e eeuw’ (nvph 1842/51).

Een bijzonderheid van dit samenwerkingsverband is dat het ouderenblad al bestaande afbeeldingen uit archieven, stocks en fotoalbums weet te verwerven van de zakelijke partners van het postzegelonderwerp. Aldus is het niet moeilijk de beschikbare postzegelruimte van een passende vulling te voorzien (containervulling). Er komt in het geheel geen dure professionele ontwerper meer aan te pas. Hierdoor zijn de ontwerpkosten laag. Een nadeel is dat daardoor inhoud, vorm[geving] en functie van de postzegel niet op elkaar zijn afgestemd. De esthetische kwaliteitslat van de postzegel ligt laag. “Deze mindere vormgevingskwaliteit is ons bekend en is tevens de beperking van de Persoonlijke Postzegel”, aldus Arjan Jochems, markt manager Verzamelmarkt (als deel van de Consumenten Markt) van TNT Post.

Doelgroepen
Andere onderwerpen die in deze nostalgische reeks postzegels o.a. aan de orde komen zijn: [1] SRV-man, [2] Swiebertje, [3] the Beatles in Nederland, [4] de pettycoat, [5] tupperware en [6] de verloren WK-finale tegen Duitsland. Stuk voor stuk producten en momenten uit “de goede oude tijd” met een geïdealiseerd (en goed gevoel opwekkend) levenspatroon. TNT Post mikt met deze reeks postzegels op de ‘emotioneel geraakte’ ouderengroep (doelgroep) van 50-plussers en ouder, die over de nodige financiële middelen beschikt.

Ook TNT Post heeft ontdekt dat het postzegelverzamelen, zoals we dat gewend waren, achteruitgaat. De oude verzamelstructuren hebben hun tijd gehad en geldigheid verloren. Deze constatering kent twee oplossingsmethoden: afwachten (en de kop in het stand steken), of handelend optreden.

Wel, dat laatste heeft TNT Post onder leiding van de pragmatisch denkende en functionerende Arjan Jochems gedaan: “Hoe kan ik de aandacht voor de postzegel verbreden? Op welke manier kan ik een grotere groep mensen bij de postzegel betrekken? Welke doelgroepen zijn er (in de privé- en zakelijke markt) zoal, die in een postzegelonderwerp geïnteresseerd kunnen zijn te krijgen, zowel als opdrachtgever en als consument?” Naast de hierboven genoemde ’50-plussersgroep’ heeft TNT Post er al heel wat meer gevonden/ontdekt/blijkens de Persoonlijke Postzegelboekjes: [1] PSV, [2] Ajax, [3] Feyenoord, [4] Zonnebloem, [5] BZN, [6] VU, [7] Yin Yang Yo, [8] Totally Spies, [9] Herman van Veen. TNT Post komt al deze zakelijke partners/belanghebbenden tegemoet door hen op postzegels ruimte en/of aantrekkelijke faciliteiten te verschaffen (facilitaire dienstverlening).

Voor al deze onderwerpen bestaan er speciale groepen ‘aanhangers/supporters/geïnteresseerden’ die deze producten van TNT Post als hebbedingetjes (collector items) in hun bezit willen hebben. Gevolg? De TNT Post-toko krijgt door de meer op de individuele persoon gerichte betrokkenheid een breder scala klanten/afnemers in haar bestand, die voorheen maar amper weet hadden van het bestaan van een postzegel.

Tijden kennen tijden
De traditionele verzamelaar, die of chronologisch een (deel van een) land verzamelt, of al thematisch met postzegels omgaat, kan deze omslag van TNT Post bepaald niet waarderen. Met deze nieuwe insteek is het oude en vertrouwde voor hem/haar geheel zoek, Het traditioneel overzichtelijke en veilige is totaal verdwenen. De verzamelaar/filatelist komt ongewild in een groot spanningsveld terecht. Van hem/haar worden nu keuzes verwacht. Hij kan niet meer traditioneel volgzaam postzegels kopen en na verloop van tijd in een voordrukalbum opbergen. Hij/zij is ontspoord! Gevolg? Sommigen haken af, anderen maken er het beste van en gaan wél keuzes maken.

TNT Post, die de bakens verzet door de keuze van een tweesporenbeleid **), is zich bewust dat zij zich vervreemdt van de (oudere) verzamelaar/filatelist. Tijden kennen tijden, steeds met andere, eigentijdse invullingen, norm[erig]en en waard[ering]en! Het bestaan van dergelijke krachtenvelden is niet nieuw, is van alle tijden. Als je er midden in zit (als verzamelaar/filatelist), is wel even (gevoelsmatig en/of emotioneel) wennen geblazen.

De bakens verzetten
Door veranderingen in de markt hebben tal van winkeliers hun assortiment moeten veranderen of uitbreiden om toch van voldoende inkomen verzekerd te zijn. Hierbij denk ik o.a. aan de postzegelhandelaren die in de loop van de tachtiger jaren ook munten en bankbiljetten zijn gaan verkopen. Door het anti-rookbeleid van de overheid hebben tal van sigaren- en sigarettenwinkeliers hun assortiment uitgebreid met kranten, tijdschriften en snoep. Leven is overleven door aanpassen. Op tijd de bakens verzetten. Dit gebeurt niet alleen in de privésfeer, maar ook in de zakelijke markt.

Naar ik hoop kunt u door deze marktverkenning het tweesporenbeleid van TNT Post (enigszins) billijken. Het maken van keuzes tussen alle officiële emissies van TNT Post en alle schaduw-emissies van TNT Post (of een deel ervan, samenhangend met de thematische keus van de verzamelaar) kan door de achtergrondkennis misschien iets gemakkelijker te nemen zijn. Tot slot nog het volgende over keuzes maken in de filatelie: “Heeft u (destijds) ook moeite gehad portzegels links te laten liggen? Nee? Dan is keuze maken, waar u nu voor staat, ook een fluitje van een cent! Ik ben bijzonder benieuwd naar uw mening.”

*) Volgens de opzet van dit moment zijn deze velletjes alleen in abonnement verkrijgbaar bij de Collect Club in Groningen. Thematische belangstelling voor bepaalde velletjes stuit dus op problemen!

**) Officieel postzegelprogramma met vanuit design-oogpunt bekeken hoogwaardige postzegels én Persoonlijke Postzegels met een mindere gelaagdheid om nieuwe doelgroepen te bereiken.

Vrijwel elk landgoed is of was omgeven door tuinen en parken. In 1983 gaf de Britse Post (Royal Mail) een serie van vier postzegels uit met de tuin als onderwerp.

De formele tuin uit de zeventiende eeuw van Pitmedden is een bezienswaardigheid. De tuin werd in 1675 aangelegd in opdracht van Sir Alexander Seton. In 1950 werd de tuin overgedragen aan de National Trust for Scotland die de tuin laat onderhouden. De lengte van de buxushaagjes bedraagt acht kilometer en er zijn in de perken meer dan 40.000 planten te bewonderen. Bij het landgoed behoort een museum over het boerenleven. Het landgoed met de tuinen is te vinden ongeveer 22 kilometer ten noorden van Aberdeen in Schotland bij het plaatsje Ellon.

Vlak bij Oxford bij het plaatsje Woodstock ligt een enorm paleis: Blenheim Palace. Het paleis werd gebouwd voor de First Duke of Marlborough en is het geboortehuis van Sir Winston Churchill. Het paleis was een geschenk van Queen Anne aan de Duke als dank voor zijn overwinning na de Slag bij Blindheim op 13 augustus 1704. Het parklandschap werd in 1764 aangelegd door Lancelot ‘Capability’ Brown. Hij liet het kunstmatige meer aanleggen dat op de postzegel is te zien.

Hij ontwierp meer dan 170 parklandschappen behorende bij landhuizen en kastelen, waarvan er nog vele bestaan en die kunnen worden bezocht. Zijn bijnaam ‘Capability’ dankt hij aan zijn gezegde dat hij gebruikte bij zijn klanten: Your garden has ‘great capabilities’. En dat maakte hij dan ook helemaal waar, met partijen grote bomen en veel water. Hij wordt beschouwd als de grootste tuinier van zijn tijd.

Twee Egyptische Sfinxen flankeren een stenen doorgang in de tuin van Biddulph Grange. De tuin en landhuis liggen vlak bij Stoke-on-Trent in het graafschap Staffordshire. Een grange was van oorsprong een herenboerderij, maar werd later steeds meer een comfortabel landhuis. De tuin werd aangelegd door James Bateman, die leefde van 1811 tot 1897.

Hij ging wonen in Biddulph in 1840 waarvoor hij met de hulp van zijn vriend Edward William Cooke de tuin ontwierp. Hij was een groot liefhebber van orchideeën. Beroemd zijn de rododendrons en azalea’s in de tuin die volop bloeien in de late lente.

Een van de beroemdste tuinen wordt ook wel de ‘The most beautiful garden of England’ genoemd, een creatie uit 1930 van Vita Sackville-West, schrijfster, en haar echtgenoot, Sir Harold Nicolson. De tuin is sinds 1967 eigendom van de National Trust en vele duizenden bezoekers genieten van de talloze bloemen.

De tuin ligt vlak bij Cranbrook in het graafschap Kent. In de tuin zijn vele muren opgetrokken en hagen geplant, waardoor tientallen mooie doorgangen zijn ontstaan. De mooiste tuin is wel de witte tuin, waarin alleen bloemen voorkomen die wit zijn van kleur. En natuurlijk een prachtige rozentuin. Waar vele soorten in voorkomen, ook uitgebeeld op een serie postzegels.

Het is heerlijk toeven in een Engelse tuin. Ik verlang weer naar de zomer bij het zien van deze zegels.

Om nog even voort te borduren op de jong/oud-dan wel stoffig/niet stoffig-discussie naar aanleiding van de NBFV-zegels: kreeg van mijn schoonvader tijdens de afgelopen kerstdagen twee, zoals dat heet, kloeke delen met daarin een bundeling van een flink aantal nummers van LICHT, populair-wetenschappelijke uitgave onder redactie van John Kooy en met medewerking van een groot aantal deskundigen op verschillend gebied, uitgegeven bij W. de Haan, uitgever te Utrecht.  

In één van genoemde delen, dat als ik een beetje mag vertrouwen op wat ik er op internet over tegenkom, gedateerd kan worden rond 1925 – 1930, onder de rubriek Vrije Tijd en Sport ook drie pagina’s over Postzegels.

Ik citeer letterlijk: “Van alle manies om te verzamelen is die van postzegels ontegenzeggelijk het populairste en het meest algemeen verbreid. Er is weinig, wat zicht niet in de bijzondere aandacht van de een of andere catagorie van verzamelaars verheugt: boeken, prenten, schilderijen, knoopen, sigarenbandjes, lucifersmerken, kurkentrekkers, hoeden, uniformen, meubelen, porselein – maar al deze liefhebberijen dragen toch een min of meer individueel karakter. Niets is echter zoo over de geheele wereld verbreid als de postzegelverzamelaar. Oud en jong gevoelt zich aangetrokken tot de veelkleurige, kleine stukjes papier, waarvan sommige exemplaren een ongekende waarde vertegenwoordigen. Men kan verschillend oordeelen over het nut en de wenschelijkheid van het verzamelen van postzegels; maar toch moet de onbevooroordeelde toegeven, dat een mooie, goed geordende collectie, afgezien van de charme die er voor den specialen kenner van uitgaat, in hooge mate bijdraagt tot vermeerdering der kennis van land- en volkenkunde, geographie en historie.”  

Ik citeer verder: “Men zou een postzegelalbum kunnen noemen: een aanschouwelijke geschiedschrijving in den meest aantrekkelijken vorm. Postzegels vertellen van opkomst en verval van dynastieën, troonwisselingen, omwentelingen, in een kleurige taal. Wat de jaartallen in zijn geschiedenisboek op school hem niet dan met de grootste moeite bijbrengen, dat leert de jongen zonder inspanning uit zijn postzegelverzameling.” 

Een eindje verderop in het stuk gaat het als volgt verder: “Het is inderdaad een lang niet zeldzaam verschijnsel dat mèt de schoolboeken, na beeindiging der studie, tevens het postzegelalbum wordt weggeborgen of voor een kleinigheid van de hand gedaan. Dat is jammer. Niet alleen omdat de beoefening der philatelie op zichzelf ook op lateren leeftijd zeer zeker verdient te worden voortgezet, maar ook, omdat op deze wijze door onkunde van den jeugdigen bezitter soms zegels van groote waarde verloren gaan of voor een belachelijken prijs in andere handen komen.”