Maar! Er is een alternatief stempel voor het geval Duitsland niet wint. Op de plaats van de kruisjes komt dan in het stempel de naam van het winnende land te staan. Laten we hopen dat dit Nederland is. Zullen de Duitsers blij zijn wanneer ze hun poststukken moeten stempelen met een stempel waarin staat dat Nederland de kampioen is geworden?

Van alle wedstrijden die Duitsland op het WK in de eerste ronde heeft gespeeld, is een bijzonder stempel verschenen. In die stempels staat vermeld tegen welk land ze gespeeld hebben.

Van de 8ste en de kwartfinales verschijnen geen stempels, maar wel van de halve finales, de troostfinale en de finale.

Als er iemand is die interesse heeft in afdrukken van deze stempels, laat dat dan even weten. Het is mogelijk om poststukken ter stempeling in te zenden aan de Sonderstempelstelle van de Deutsche Post in Weiden.

Rijksdag

Als eerste gingen we natuurlijk naar de Rijksdag, het Duitse parlementsgebouw.  Daar moest je vroeg zijn, want anders staat er een lange rij voor de deur.  De Rijksdag heeft een lange, roemruchte historie.

Zo werd de Rijksdag in 1933, een maand na de machtsovername van Hitler, in brand gestoken. De Nederlander Marinus van der Lubbe (uit Leiden)  werd hiervoor opgepakt. Of hij de brand ook echt gesticht had, is nooit helemaal duidelijk geworden. Hitler gebruikte de brand in ieder geval om de noodtoestand uit te roepen. Alle oppositiepartijen werden verboden en Hitler greep de absolute macht. Niet allen op de postzegel zien we de Rijksdag terug, maar ook op een frankeermachinestempel.

Brandenburger Tor

Vlakbij de Rijksdag is de Brandenburger Tor. Dit is de belangrijkste poort van Berlijn, gebouwd in 1788. De poort staat aan de Pariser Platz en vormt de afsluiting van de boulevard Unter den Linden. De Brandenburger Tor is niet alleen op de postzegel terug te zien, maar ook op een automaatstrook (afb. 5).

Een stukje verder staat het luxe Adlon Hotel (5 sterrenhotel dus prijzig).  Dit hotel kwam in het nieuws, toen Michael Jackson ten aanschouwe van een grote menigte, zijn kind hier even buiten het raam van zijn hotelkamer hield.

Musea

Musea zijn er ook volop. De meeste staan op een museumeiland. Hier heb ik onder andere het Pergamon-museum bezocht. Dit museum heeft drie afdelingen met Assyrische, Babylonische en Perzische kunstwerken evenals een Islamitische kunstafdeling.

Kerken

Op de musea-postzegel kunt U zien dat vlakbij het museumeiland een kerk staat. Dit is de Berlijnse Dom, die ook apart op een postzegel te bewonderen is. Het is de belangrijkste kerk van Berlijn, die rond 1900 gebouwd. Het is echt een pracht kerk, en toen ik op balustrade rond de koepel liep, had ik een prachtig uitzicht over de stad.

Andere mooie kerken staan op de Gendarmenmarkt, het mooiste plein van Berlijn. Hier staan 2 bijna identieke kerken, De Französischer Dom, gebouwd tussen 1701 en 1705 voor de Hugenoten die Frankrijk ontvlucht waren, en De Deutscher Dom, die  in 1708 gebouwd is voor de protestanten.

Luchtbrug

Na de 2e wereldoorlog lag Berlijn midden in de Sovjet-bezettingszone van Duitsland, dat na de overwinning van de geallieerden op nazi-Duitsland was opgedeeld in een Amerikaanse, een Britse, een Franse en een Sovjet-sector. Toen in de westelijke bezettingszones de D-mark werd ingevoerd, verklaarde Stalin dat dat in strijd was met de gezamenlijke afspraken. Als reactie hierop sloot hij de toegangswegen af en startte daarmee de blokkade van Berlijn. De Amerikanen stelden toen een luchtbrug in, waarbij alle goederen per vliegtuig naar Berlijn werden gevlogen.

Checkpoint Charlie

Checkpoint Charlie was tijdens de verdeling van Berlijn een controlepost op de grens van de Amerikaanse en Russische sector, bij een doorgang in de Berlijnse Muur in de Friedrichstraße.  Zeker een bezoekje waard, temeer omdat hier het Museum Haus am Checkpoint Charlie staat. Dit is een museum met beelden en voorwerpen die de geschiedenis vertellen over vluchtpogingen van Oost naar West. Ook in de filatelie vinden we deze grensovergang terug.

Stasi

Minder bekend maar heel interessant vond ik het Stasimuseum, gevestigd in de voormalige werkplek van de Stasi, namelijk het Ministerie van Staats Sicherheit in het oude Oost-Berlijn. Interessant was het om te zien hoe de Stasi vorm gaf aan hun heimelijke activiteiten.

De Stasi werd opgeleid door het Hoofd van de Russische KGB, genaamd Feliks Dzierzynski. Op dit postzegelblokje staat de wervende tekst voor jongelui:  “Lebe dem Genossen Feliks nach”.

Ik maakte daar ook iets “opvallends” mee:  Bij de kassa voor de entree, vroeg men of ik in het museum wilde fotograveren. Toen ik dit bevestigde, moest ik 1 euro extra betalen en werd mij verzocht om een sticker zichtbaar te dragen. Onwillekeurig trok ik de vergelijking met de Joden in de oorlog en dacht ik: “Zouden ze er dan helemaal niets van geleerd hebben?” Ik heb de sticker niet gedragen.

Ik kan Berlijn aan een ieder aanbevelen om eens te gaan bezoeken. Het is mij prima bevallen. Ich liebe Berlin!.

Hoe de postzegels worden gemaakt willen de Duitse overheid, de Deutsche Post en het federale printbedrijf niet zeggen. Wel is er een grote kans dat volgend jaar januari de geurserie met een nieuwe geur wordt uitgebreid.

Bhutan had eerste geurzegels

Niet Duitsland maar Bhutan was het eerste land dat in zes soorten naar roos ruikende postzegels invoerde. Dit was al in 1973. Ook in Nederland hadden we in 2002 Ouderenzegels met rozengeur en in 2003 postzegels van DE met koffiegeur. Maar ook in Brazilië (verbrand hout) en Zwitserland (chocolade) verkoopt men postzegels met een luchtje. Zuid-Korea is de grootste producent van geurzegels.

Bron: Nu.nl & Stylist.com

De eerste oplage bedroeg 3000 spelen, nu negentig jaar later zijn er wereldwijd een paar honderd miljoen dozen verkocht. Duitsland heeft 11 februari een 55 c-zegel aan dit wereldberoemde gezelschapsspel – Mensch ärgere Dich nicht–gewijd, waarop een juichend kind, een vader die zijn verlies niet kan dragen en een daardoor geschrokken moeder.

Verder verschenen 11 februari twee zegels Olympische Winterspelen/Paralympics, 45+20 c, alpineskiën en 55+25 c, biathlon;

en tot slot een 90 c-zegel met een trouwring uit de 14e eeuw uit de Joodse Schat van Erfurt.

Kennen ze in Duitsland het begrip ’bijplakzegel’ niet? Zo te oordelen niet, of ze willen dat gedoe niet. Ik vroeg me dat af toen 2 januari de permanente reeks ’Bloemen’ werd uitgebreid met een zegel van 410 cent, te gebruiken voor pakketpost. De bloemenreeks telt namelijk zo veel zegels om met gemak het tarief van 410 cent te bereiken; bovendien frankeert men dan filatelistisch, bij voorbeeld 2×200+1×10, of 4×100+1×10, of 4×90+1×50. Op de nieuwe 410 c-bloemenzegel – de 20e uitbreiding – wordt een geel vrouwenschoentje afgebeeld (Cypripedium calceolus). De zegel verscheen ook als rolzegel.

De bloemenzegel was niet de enige die 2 januari verscheen: o.a. de jaarlijkse Wohlfahrtsmarken boordevol fruit, met steeds een blaadje, een bloemetje, een hele vrucht en een doormidden gesneden vrucht: een appel (45+20c), een tuinaardbei (55+25c), een citroen (55+25c) en een blauwe bosbes (145+55c);

verder wordt het 1100-jarig bestaan van Limburg an der Lahn gevierd met een 145c-zegel (schilderij);

het 1000-jarig bestaan van de St.-Michaelis-Kirche, Hildesheim (dat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat) met een 220 c-zegel;

het 200-jarig bestaan van het Museum voor Natuurkunde met een 45 c-zegel (skelet van een Brachiosaurus brancai) en aandacht voor Ruhrgebied, culturele hoofdstad van Europa 2010 (tekst).

Laten we eens van het scenario uitgaan dat je na een dag hard werken thuiskomt, en je kind is er niet. Je belt een beetje rond naar kennissen, maar niemand heeft hem of haar gezien. ’s-Avonds wordt je echt ongerust en je belt de politie op het alarmnummer 112. Vroeger was dit alarmnummer 06-11, waar ook in de filatelie “promotie” voor werd gemaakt.

Als je gelukt hebt, komen de kindvriendelijke agenten  naar je toe en nemen zij de zaak serieus. Een middel wat dan ingezet kan worden is de speurhond. Als je deze hond b.v. aan de pyama van je kind laat ruiken, dan gaat de hond het spoor van het kind volgen, en kan het zomaar gebeuren dat hij het kind vindt, omdat deze bijvoorbeeld verdwaald is.

Het kan natuurlijk ook zijn dat je kind ontvoerd is door lieden met heel andere motieven. Dan komt het hele opsporingsapparraat in werking, en begint er een sporenonderzoek.

Een voorbeeld hiervan dat heel veel publiciteit heeft gehad is de verdwijning van de Engelse Madeleine tijdens de vakantie van haar en haar ouders in Portugal. Niet alleen in de kranten trok dit veel aandacht, met o.a. 1,5 million pound reward, ook in de filatelie was hier aandacht voor.

De Engelse PTT (Royal Post) kwam met een speciaal stempel in haar frankeermachine met de teskt ”Find Madeleine” .

Tegenwoordig is er een nieuw middel om vermiste kinderen snel op te sporen met behulp van de burger. Dit middel heet “Amber Alert”

Amber Alert is een Amerikaans initiatief, dat al honderden kinderlevens heeft gered. Het systeem is genoemd naar Amber Hagerman uit Arlington, Texas. Amber werd in 1996 op 9-jarige leeftijd ontvoerd terwijl ze in de buurt aan het fietsen was en op een afschuwelijke manier vermoord. Amber Alert streeft ernaar om zo snel mogelijk zo veel mogelijk mensen te alarmeren bij een vermissing. Want hoe meer mensen uitkijken naar een kind, hoe groter de kans dat het kind snel en heelhuids wordt teruggevonden. Tijd blijkt steeds weer de grootste vijand van een ontvoerd kind.

Een vermissing wordt direct via internet, e-mail en sms, radio en tv doorgegeven aan iedereen die op vrijwillige basis zich bij Amber Alert heeft aangemeld. De Amerikaanse PTT gaf in 2006 een postzegel uit over het onderwerp “Amber Alert, saves missing children”.

Het leuke van deze postzegel is dat op de achterzijde van deze zegel een toelichting staat over het Amber alert-project. Voordat je aan deze postzegel gaat “likken” moet je dus eigenlijk wel de tekst lezen. Mooi iniatief.

Ik hoop dat we nooit met een Amber Alert traject in aanraking komen. Filatelistisch gezien vind ik het echter een fantastisch onderwerp.

Een ijsbeer op de losse ijsschots, Verenigde Naties Genevè (1997) en een zegel uit 1995 van Groenland.

Ijsbeer, bedreigde diersoort

Door de klimaatverandering worden de ijsmassa’s steeds kleiner. Hierdoor kan de ijsbeer zijn jachtgebied steeds moeilijker bereiken. Bovendien vriest het water later dicht en smelt het ijs vroeger. Hierdoor wordt het jachtseizoen korter. De ijsberen kunnen dus verzwakt raken door voedselgebrek. De stijgende temperatuur van de aarde zorgt er ook voor dat er steeds vaker sneeuwholen instorten. De jonge ijsberen worden hierdoor bedolven onder de sneeuw en overleven dit meestal niet. Zoals op de website van WNF te lezen is, veroorzaken slinkende ijsmassa’s niet alleen op de Noordpool maar ook op de Zuidpool problemen. Het broedseizoen en de planning van de pinguïns komt in het gedrang. Meer informatie en mooie postzegels van pinguïns? Klik hier.

Een knuffelbeer zoals op deze zegel van Noorwegen (1996) of  een gevaarlijk roofdier zoals op de postzegel van Roemenië (2007)?

Kolossale knuffelbeer

Kolossaal ja, knuffelbeer nee. Ze zien er zo schattig uit, zeker een moeder met welpjes. Maar de ijsbeer is levensgevaarlijk voor mensen. Het is een van de weinige diersoorten die mensen als een prooi beschouwt. Een ijsbeer die wanhopig op zoek is naar voedsel zal er niet voor terugdeinzen om een mens te doden. Zeker in de zomer als het ijs smelt en sommige ijsberen naar het vasteland trekken, is er een grote kans dat ze mensen aanvallen. Behalve wanneer je een geweer hebt om ze af te schrikken, zul je niet van deze reusachtige beer kunnen winnen. Hij is niet alleen heel groot en zwaar (tussen de 300 en 600 kilo), hij kan ook heel snel rennen en is slim.

De oudste postzegel met een ijsbeer erop die ik vond, Canada 1953, en de nieuwste van De Verenigde Staten uit 2009.

Voeding en jacht

IJsberen zijn de grootste roofdieren op aarde. Het zijn vooral zeehonden waar ze opjagen. Je kunt het je bijna niet voorstellen, maar hun reukvermogen is zo goed dat ze hun prooi al op 30 kilometer afstand kunnen ruiken. Zelfs door de gaten in het ijs kan een ijsbeer ruiken dat er een zeehond in de buurt is. Hij wacht dan geduldig totdat er door zo’n ademgat een zeehond boven water komt en slaat dan toe. Een andere jachttechniek is dat hij de zeehonden besluipt wanneer ze op het ijs liggen. En hoewel de ijsbeer nogal log aandoet, kan hij een snelheid van 55 kilometer per uur halen wanneer hij achter zijn prooi aan moet. Naast zeehonden eet hij ook kleine knaagdieren, zeevogels en vis en in de zomer soms plantaardig voedsel zoals bessen en grassen.

Een mooie gedetailleerde postzegel uit 2009 (Hongarije) naast een eenvoudige uit 1966 (Bulgarije).

Gedrag

IJsberen leven meestal alleen, maar soms, op plaatsen waar veel voedsel is, in groepen. Ze zijn dan vrij tolerant, maar in de paartijd zijn mannetjes agressief tegen elkaar. De ijsbeer is overdag en ’s nachts actief en zelfs in de winter. Drachtige vrouwtjes houden een winterslaap. De andere ijsberen graven bij slecht weer vaak een tijdelijk hol of drukken zich tegen de grond. Ze worden dan bedekt onder een laag sneeuw, maar de ijsberenvacht is waterafstotend en met een dikke onderhuidse vetlaag houden ze hun lichaamswarmte vast.

Deze postzegel van Rusland (2007) vind ik prachtig en die van Polen uit 1978 erg aandoenlijk.

Voortplanting

De paringstijd is van maart tot juni, maar het embryo komt waarschijnlijk pas tot ontwikkeling in oktober of november. Hierdoor duurt de dracht 200 tot 250 dagen. Een drachtig vrouwtje overwintert in een sneeuwhol dat ze zelf graaft. In dit hol worden de jongen in december of januari geboren. Het zijn er meestal twee. Ze verlaten pas voor het eerst het hol als ze ongeveer drie maanden oud zijn. De mannetjes ijsberen worden gemeden omdat deze de welpjes kunnen doden. Het vrouwtje zorgt alleen voor haar jongen. Ze worden lang gezoogd en zijn pas na 24 tot 28 maanden onafhankelijk. IJsberen kunnen in het wild 32 jaar oud worden en in gevangenschap 42. Zal ijsbeertje Knut deze leeftijd halen?

Knut

Knut werd op 5 december 2006 in een dierentuin in Berlijn geboren en verstoten door zijn moeder. De in 2008 overleden Thomas Dörflein werd de vaste verzorger en opvoeder van het ijsbeertje. Nadat Knut in maart 2007 voor het eerst aan het publiek werd gepresenteerd, ontstond er een enorme mediahype en een golf aan merchandising. Knut heeft notabene een eigen website. Duitsland bracht in 2008 een postzegel uit ter ere van Knut en Azerbeidzjan een jaar eerder zelfs twee.

Lars de kleine ijsbeer

Zelfs Lars de kleine ijsbeer (Little Polar Bear) heeft een eigen postzegel. Zwiterland zette in 2008 dit aandoenlijke ijsbeertje op een postzegel. Lars  is een tekenfilmfiguur ontworpen door een tekenaar met een wel heel toepasselijke naam,  Hans de Beer. Het oorspronkelijke verhaal is al in 25 talen vertaald.  De verhalen van Lars zijn populair. Lars is geen held. In het leven zoekt hij zijn eigen weg. Daarbij mag hij best fouten maken. Niemand verwacht dat hij alles weet. Soms alleen, soms met een vriend beleefd hij allerlei verhalen. Het eerste prentenboek werd in 1987  in Zwiterland gepubliceerd. Daarna volgden er nog veel meer. In 2001 werd er zelfs een film over Lars gemaakt.

Aandacht voor de ijsbeer.

Canada besteedde in 1998 en 2003 ook weer aandacht aan de ijsbeer met deze postzegels. Wat mij betreft kan de aandacht niet vaak genoeg gevestigd worden op bedreigde diersoorten. Misschien een idee voor WNF; een serie persoonlijke postzegels met bedreigde diersoorten.

BELGIE: 18/1, Antverpia (Europees kampioenschap filatelie), 22/2, Jeugdfilatelie (Largo Winch), 22/2, literatuur (o.a. Multatuli), 15/3, Gentse Floraliën, 15/4, 25 jaar vogels van André Buzin, 15/4, prins Filip 50 jaar, 10/5, 175 jaar spoorwegen, 14/6, sport: WK-voetbal, Jeugd Olympische Spelen, Ronde van Frankrijk, 30/8, vrachtwagens en treinen van de post, 20/9, Belgische streken: Haspengouw, 8/11, Vlaamse primitieven, gemeenschappelijke uitgifte met Frankrijk.

DENEMARKEN: 2/1, nieuwe definitieve zegels koningin Margrethe II, 2/1, derde serie Natuur, nu gewijd aan Funen, 24/3, drie nieuwe permanente zegels ’golflijnen’ en twee zegels 1300 jaar Ribe (de oude hoofdstad van Denemarken), 1/6, 500 jaar Koninklijke Marine, 25/8, serie ’grote Denen’.

DUITSLAND: 2/1, Weldadigheidszegels (fruit), 2/1, Culturele hoofdstad van Europa (Ruhr), 8/4, Für den Sport (WK-voetbal, WK-ijshockey), 10/6, vuurtorens (Neuwerk, Falshöft), 8/7, historische postkoets, 12/8, 100e geboortedag Moeder Teresa, 12/8, Frankfurter Buchmesse (gemeenschappelijke emissie met Argentinië), 9/9, 200 jaar Oktoberfeesten in München, 9/9, 20 jaar Duitse eenheid, 7/10, vakwerkbouw, 11/11, 175 jaar ijsbanen in Duitsland, 11/11, WK-alpineskiën.

FAROER: 22/2, onderwaterleven, vlinders, 26/4, NORDIC-emissie (leven aan de kust), 20/9, aardappelen.

GROOT-BRITTANNIË: 7/1, platenhoezen, 11/3, katten en honden, 23/3, deel III monarchen, House of Stuart, deel IV Action for spieces, 6/5, troonsbestijging koning George V, 27/7, OS en Paralympics, 16/9, Britse spoorwegen, 12/10, monarchen dl. IV, House of Stuart.

LIECHTENSTEIN: 12/2, Olympische Winterspelen, 1/3, landschappen, 1/5, EXPO 2010 Shanghai, 7/6, vlinders (dl. II), 6/9, Slot Vaduz in de vier jaargetijden (dl. II).

LUXEMBURG: 16/3, 25 jaar Verdrag van Schengen, 16/3, flora en fauna, 16/3, EXPO, Shanghai 2010, 16/3, 25e sterfdag groothertogin Charlotte, 16/3, 10 jaar troonsbestijging groothertog Henri, 16/6, 700 jaar troonsbestijging Huis Luxemburg in Bohemen (gemeenschappelijke emissie met de Tsjechische Republiek).

OOSTENRIJK: februari, Roger Federer, maart, 100e geboortedag van Max Weiler, Slot Belvedère, april, herdenkingszegel Simon Wiesenthal, juli, 150e geboortedag van Gustav Mahler, augustus, 100e geboortedag Moeder Teresa, september, gemeenschappelijke emissie met Roemenië, oktober, gemeenschappelijke uitgifte met Thailand.

ZWITSERLAND: 4/3, 100 jaar luchtvaart, 6/5, spoorwegjubilea, 3/9, 100e sterfdag van Henry Dunant, 3/9, dinosaurussen in Zwitserland, 50 jaar EFTA.

De bus stopte. Het miezerde wat uit bewolkte hemel. Ver beneden ons, lilliputterklein, lag Skjolden.  Daar moesten we heen, maar vreemd genoeg stapte iedereen uit behalve wij drieen. De bus zette zich met dreunende diesel en piepende remmen in beweging voor de afdaling. En wat voor een afdaling. Haarspeld na haarspeldbocht, in vele daarvan moest de bus steken om de bocht te kunnen maken. Gelukkig geen tegenliggers. Er waren wel wandelaars, daaronder vele die eerst in onze bus hadden gezeten. De afdaling over de smalle grindweg was zo moeizaam dat bus en wandelaars zowat gelijktijdig beneden aankwamen.  Daar lag de boot al klaar voor een tocht door het prachtige natuurschoon van de 4 km brede fjord: aan weerszijden rezen vertikale rotsen zo’n 1000 m hoog de hemel in.

De reden voor het afstappen van  de  buspassagiers – streekbewoners, toeristen had je daar toen nauwelijks – was dat ze de afdaling per bus over de zigzaggende smalle grindweg te gevaarlijk vonden. Mijn twee Noorse reisgenoten hadden ook willen uitstappen, maar lieten zich niet kennen omdat ik in jeugdige onwetendheid was blijven zitten.

Vanwaar deze inleiding? Omdat ik op een veiling een vervoerbiljet uit 1742 heb gekocht, goed voor een enkele reis per diligence over de St.Bernardpas tussen Chiavenna en Chur.

Een postzegel voldoet de kosten voor het vervoer van een poststuk, een vervoerbewijs voldoet de kosten voor het vervoer van een persoon. Broertje en zusje dus. Zo’n 18e eeuws ongebruikt vervoerbiljet is nu natuurlijk een rariteit. Zelfs in het monumentale en rijk  geïllustreerde boekwerk van Arthur Wyss ‘Die Post in der Schweiz, Geschichte durch 2000 Jahre’ is alleen een afbeelding van een minder zeldzaam 19e eeuws vervoerbiljet te vinden. Tijdens de eeuwen van paard, ezel, draagstoel, huifkar en diligence was deze weg over de St.Bernard niet meer dan een karrenspoor met diep uitgesleten voren voor de wielen. Afhankelijk van weer en jaargetijde, kan ik me voorstellen dat de eigenaar van het biljet voorzichtigheidshalve te voet de pas heeft bestegen. Wie weet was hij dan wel eerder boven dan de diligence die natuurlijk wel goed genoeg was om de bagage te vervoeren. En als je boven bent, moet je aan de andere kant van de pas natuurlijk weer naar beneden: zowel Chur als Chiavenna zijn laag gelegen.

Deze route tussen Italië en het Bodenmeer over de St.Bernard is eeuwen oud en was al in gebruik vóór de Romeinse tijd. In de 16e – 19e eeuw was de St.Bernardpas onderdeel van de belangrijke en drukke verbinding Milaan – Lindau (Bodenmeer) die door de diligence in zes dagen werd  afgelegd. Korter zou kunnen maar werd belet door gedwongen overstappen en in de rij staan voor tol betalen.  Dit omdat diverse stadjes langs de route er beter van wilden worden, en in het land van kantons niemand een ander als baas wil erkennen.

Tegenwoordig ligt er een prachtige autoweg. Nogal wat Hollandse vakantiegangers nemen tegenwoordig deze route naar Italië vanuit Zuid Duitsland. Het is eens wat anders en wie weet, minder druk. Mensen met hoogtevrees of krachteloze auto kunnen sinds 1964 de St.Bernardtunnel nemen in plaats van de pas. Denk dan op de weg maar eens aan je stoere voorgangers van honderden jaren her, tenminste als het wegverkeer dit toelaat.

In de vierde eeuw na Christus was Sint Nicolaas (in de Nederlandse volksmond “Sinterklaas”; in het Engels “Saint Nicholas” of in het Duits “Sankt Nikolaus” genoemd) de bisschop van Myra, een plaatsje in het huidige Turkije. Het verhaal gaat dat hij geschenken en bruidschatten aan arme meisjes heeft gegeven. Sommige bronnen vermelden dat hij overleed op 6 december in het jaar 343. In 1087 werd zijn lichaam naar Italië overgebracht. Andere bronnen zeggen juist weer dat 6 december de verjaardag is van de Sint. In Nederland hebben we nu een persoonlijke postzegel, onze oosterburen, de Duitsers, herdenken Sinterklaas met een aantal bijzondere poststempels.

Het is niet duidelijk waarom hij, volgens de Nederlandse traditie, uit Spanje komt. Wellicht heeft het te maken met het feit dat Sint Nicolaas de beschermheer van de scheepvaarders was. In de 17e eeuw was Holland namelijk bekend om zijn scheepvaart. Echter, de Duisters kennen vermoedelijk het liedje “Zie ginds komt de stoomboot” niet, daar er op dit stempel een zeilboot is afgebeeld.

Dat Sinterklaas uit Spanje komt, kan ook verklaren waarom de Sint geholpen wordt door Zwarte Pieten; de Moren overheersten in Spanje gedurende enkele eeuwen rond die tijd. Een modernere verklaring dat de Pieten zwart zijn, is dat zij zich vaak in schoorstenen begeven en dat ze zich daarna niet schoonmaken. Alleen is het dan wel vreemd dat gezicht en handen zwart zijn en de kleren niet vuil. De legendarische geschenken en bruidschatten van de Sint aan arme meisjes heeft geleid tot de traditie van het geven van cadeautjes aan kinderen op 5 december, de vooravond van zijn sterfdag. Bijna iedereen denkt echter dat 6 december de verjaardag van de Sint is. Wie in Duitsland een brief aan de Sint schrijft en die stuurt naar Nikolausdorf, krijgt netjes een brief terug.

Deze brief is dan gestempeld met het bovenstaande poststempel.