Ik ben Kick Levert, ingenieur, en verzamelaar van diverse zaken waaronder postzegels. Gehuwd, twee kinderen, twee kleinkinderen. Voor de liefhebberij schrijf ik vanaf mijn vroege jeugd korte stukjes, soms artikelen over technisch zaken. Over postzegels en wat daarbij behoort schrijf ik maandelijks een stukje sinds ca 1987 (weet het niet meer zo precies) in het blad van Postzegelvereniging Haarlemmermeer, de meeste blogs die u her tegenkomt hebben daar eerder in gestaan. Heb ook wel eens over postzegels geschreven in andere bladen, daaronder Filatelie. De meeste van deze stukjes hebben de geschiedenis als achtergrond wat dat heeft nu eenmaal mijn persoonlijke interesse, en de interesse van veel lezers. Ook heb ik veel gereisd en wie verre reizen maakt, kan veel verhalen. Postzegels spaar ik sinds mijn vroege jeugd op de lagere school. Nog steeds spaar ik landen en daarnaast luchtpost. Ik hoop dat de lezers mijn blogs op prijs stellen, voor kritiek sta ik altijd open.

In mijn doos “Ned. Indië” vond ik een paar aardige poststukken. Ze dateren van eind 19e eeuw, de rustige tempo doeloe tijd. De eerste is er eentje van Semarang (vertrekstempel 22 juli 1881) naar Soerabaja (aankomststempel 24 juli 1881) met geschreven adressen in Chinese lettertekens, behalve dan het woord Soerabaja. Ze zijn in het zwart met een calligrafie-pen of mogelijk een ganzeveer geschreven, in mijn ogen toch bijzonder.  Lees verder >> 

Kort geleden keek ik eens in verschillende doosjes en mappen die een filatelist nu eenmaal heeft. Daar komen soms mooie dingen uit. Neem nou deze poststukken en het kofferlabel. Het kofferlabel is door mijn vader gebruikt. Hij maakte een (dienst-)reis met de Willem Ruys naar Ned.Indië, vertrekdatum Rotterdam 3 februari 1950. Lees verder >> 

De 2e wereldoorlog brak 70 jaar geleden uit. En sommige lezers van deze blog hebben de oorlog meegemaakt. Ik hoor daarbij want ik heb de Jappentijd in Ned.Indië als kind mogen ervaren. En dit oorlogsverhaal hoort thuis in deze filatelistische blog want  het heeft met postzegels te maken. Lees verder >> 

Heel lang geleden, in 1949, reed ik s’zomers met twee Noorse vrienden in een rammelende streekbus over een grindweg door het kale, boomloze hoogland van Noorwegen. We kwamen uit Oslo, en moesten zijn in het dorpje Skjolden gelegen aan het uiteinde van de 200 km lange Sognefjord, om vandaar per boot richting Bergen te varen. Lees verder >> 

Als bekend liggen Curaçao, Aruba en Bonaire – de z.g. Benedenwindse eilanden – vlak bij de kust van Venezuela. Zij konden vanaf begin 20ste eeuw profiteren van de grote aardolievondsten die in de kustprovincies van Venezuela werden gedaan. Op Curaçao bouwde de BPM (Shell) een raffinaderij, wat later kwam op Aruba een Amerikaanse raffinaderij te staan, beide voor de verwerking van aardolie uit Maracaibo en omgeving in Venezuela. Lees verder >> 

In de jaren 20 van de 20ste eeuw komt de Nederlandse kolonie Suriname in aanraking met het luchtverkeer, in die jaren overal in de wereld in opbouw. Zo komt in 1922 een Frans watervliegtuig uit Cayenne (Frans Guyana) in Paramaribo op bezoek. Het Franse idee van een vliegdienst tussen het Caraibische gebied en Brazilië-Argentinië leidt echter niet tot resultaat. Enige jaren gaan voorbij. Lees verder >> 

Engelse Koloniën-verzamelaars zijn soms Burmaspaarders want Burma is ook een Engelse kolonie geweest. Ik kreeg wat met Burma omdat ik buurland Brits-Indië/India aan het sparen was. Tegenwoordig heet Burma (of Birma of Birmanie, what’s in a name) in het Engels: Union of Myanmar, officieel in het Birmaans: Pye Tawngsu Myanma Naingngan Pye. Voor de gewone man in de buurlanden blijft het gewoon Burma of Birma. Lees verder >> 

Er zijn mensen die helikopter- en autogiro poststukken sparen, meest als  onderdeel van een luchtpostverzameling. Ik ben ook zo iemand maar mijn verzameling is uiterst bescheiden: twaalf poststukken. Iedereen weet wat een helikopter is. De nu bijna uitgestorven autogiro is denk ik niet zo bekend. Lees verder >> 

Canada, vaderland van onze bevrijders van 1945, heeft best mooie, makkelijk verkrijgbare zegels en een bescheiden uitgavebeleid. Tot zeker 1985 hadden de gewone frankeerzegels (‘definitives’) als afbeelding het staatshoofd: de Engelse koning of koningin welke sinds 1931 in Canada niets te zeggen heeft en die door een ‘gouverneur-generaal’ wordt vertegenwoordigd. Lees verder >> 

Voor serieus sparen van Indische bezettingszegels is een catalogus onmisbaar, bijvoorbeeld die van de vereniging Dai Nippon. De bondsbibliotheek heeft literatuur, het Postmuseum beschikt over een paar uitgebreide verzamelingen. Japanners noemen hun land Nippon, tijdens de bezetting was het woord Japan verboden. Het Japanse (Nipponse) bestuur over Nederlands-Indië duurde van maart 1942 tot september 1945. Lees verder >>