De wielersport is één van de olympische sporten die op de Olympische Spelen wordt beoefend. De sport staat vanaf de eerste editie van de moderne Olympische Zomerspelen onafgebroken op het programma.

Garry Sutton behaalde voor Australië een zesde plaats op de individuele achtervolging op de baan over een afstand van 4000 meter.

Mongolië eert de Duitser Gregor Braun, gouden medaillewinnaar op de individuele achtervolging 4000 m.

Koninklijke familie in Canada voor de Olympische Spelen

Zie via deze link het filmverslag van het bezoek van de Koninklijke familie aan de Olympische Spelen. Aitutaki Cook Islands vond het een rede om een “overdruk” te maken van de Olympische Spelen-zegel.

Bernt Johansson uit Zweden wordt door Korea geëerd als gouden medaillewinnaar bij de individuele wegwedstrijd over een afstand van 175 kilometer.  Albanië en Grenada geven eveneens aandacht aan de Olympische Spelen.

Belize toont een beeld uit een wegwedstrijd. Cyprus laat enkele sportlogo’s zien en Grenada geeft een beeld van de individuele tijdrit op de baan.

Antigua toont een  beeld van twee renners die rustig een stukje fietsen en aan de rechterkant een renner die mogelijk met een tijdrit bezig is. Niger geeft een mooi actiemoment weer uit de ploegentijdrit.

DDR stimuleert de jeugd in het kader van de Olympische Spelen. Ethiopië heeft aandacht voor de baanwedstrijd en Dhufar brengt de Tandem-wedstrijd in beeld.

Voor Polen won Mieczyslaw Nowicki de bronzen medaille op de individuele wegwedstrijd over een afstand van 175 kilometer.

Op 23 februari 1977 werd dit poststuk verstuurd per luchtpost. De frankering toont een mooie Olympische fietspostzegel uit de Republiek de Guinee.

Tot slot. “Onze” Herman Ponsteen veroverde de Zilveren medaille op de individuele achtervolging over 4000 meter.

Tot ziens in Moskou 1980, de Fietslatelist.

De Spelen van München zouden vooral vrolijke Spelen moeten worden. Op deze manier hoopten de Duitse organisatoren de herinneringen aan de dubieuze editie van 1936 in Berlijn uit te wissen. De eerste week was het ook een voorbeeldig sportfeest. Dit werd echter wreed verstoord op 5 september, toen een aantal Palestijnse terroristen van de organisatie “Zwarte September” het Israëlische onderkomen in het olympisch dorp binnenvielen. De gevolgen zijn bekend en worden nog steeds betreurd.

Op deze Spelen werd voor de eerste maal een mascotte voorgesteld: Waldi de dashond.

De wielersport is één van de olympische sporten die op de Olympische Spelen wordt beoefend. De sport staat vanaf de eerste editie van de moderne Olympische Zomerspelen onafgebroken op het programma.

Hennie Kuiper behaalde Goud op de wegwedstrijd over een afstand 182,4 kilometer

De Fransen Daniel Morelon & Pierre Trentin, hier afgebeeld op de linker zegel van Tsjaad met een “overdruk: Munich 1972”, behaalde de 4de plaats op het onderdeel tandem.

De Nederlanders Klaas Balk & Peter van Doorn behaalden een 5de plaats op hetzelfde onderdeel.

De Verenigde Staten namen ook deel aan de Olympische Spelen 1972. Na twee keer op rij een eerste plaats in het medailleklassement moeten de Amerikanen genoegen nemen met de tweede plaats achter toenmalig aartsrivaal Sovjet-Unie. De Amerikanen behaalden geen enkele klassering op de wielerbaan of in de wegwedstrijd. Amerika bracht wel enkele mooie herdenkingsenveloppen uit.

Ivan Kucirek en Vladimir Popelka behaalden op de wielerdiscipline Tandem 2000 meter de vijfde plaats.

De Noor Knut Knudsen behaalde Goud op de individuele achtervolging 4000 meter.

Het gaat te ver om alle bestaande fietspostzegels m.b.t. de Spelen van 1972 in dit medium te laten zien. Daarom nog een nadere selectie om deze aflevering af te ronden en jullie de volgende keer een selectie te laten zien van de Fiets op de Olympische Spelen 1976.

Tot ziens op De Olympische Spelen in Montréal 1976 ……….

Vele medici en trainers vreesden dat de hooggelegen ligging van de stad wel eens voor drama’s zouden kunnen zorgen. Men stelde voor om de atleten lange aanpassingsstages te laten doorlopen. Uiteindelijk verliepen de Spelen zonder medische calamiteiten.

Nederlandse fietsprestaties

De 100 kilometer ploegentijdrit wordt gewonnen door de wielerploeg bestaande uit:

• Joop Zoetemelk, Fedor den Hertog, Jan Krekels en René Pijnen.
• Leijn Loevesijn en Jan Jansen winnen zilver op de tandem.

Voor Luxemburg deed Roger Gilson mee aan de wegwedstrijd. Hij eindigde op de 54e plaats.

Pierre Trentin, winnaar Gouden Medaille van de tijdrit op de baan en Bronzen Medaille op de sprint.

Het “thuisland” besteedde de nodige fietslatelistische aandacht aan deze Olympische Spelen.

Gouden Medaillewinnaar Daniel Morelon op de 1000 meter Sprint. Samen met Pierre Trentin
won Daniel Morelon ook Goud op de 2000 meter Tandem.

De republiek Tchad had deelnemers bij de Ploegenachtervolging en op de Tandem. Ze reden niet in de prijzen. Vier jaar later in München werd er wel prijs gereden.

Trinidad & Tobago werd op de 1000 meter tijdrit vertegenwoordig door Roger Gibbon. Hij behaalde de vijfde plaats.

Republiek de Guinee debuteerde tijdens deze Olympische Spelen 1968.

Daniel Rebillard vertegenwoordigde Paraguay op de 4000m individuele achtervolging.

Van vele deelnemende landen blijkt dat ze niet werkelijk hebben deelgenomen aan een Olympisch wielerevenement. Toch is er dan wel een postzegel met de beeltenis van een wielrenner uitgebracht.

Medailles worden uitgereikt in elk onderdeel, met een gouden medaille voor de eerste plaats, zilver voor de tweede en brons voor de derde, een traditie die gestart werd in 1904. De Spelen zijn gegroeid van 43 onderdelen met minder dan 250 mannen uit veertien landen in 1896 tot meer dan 300 onderdelen voor meer dan 11.000 sporters van beide geslachten uit meer dan 200 landen in 2008. Ga je mee met een fietslatelistisch ritje langs een kleine selectie uit mijn verzameling over de fiets op de Olympische Spelen?

De 10de Olympische Zomerspelen werden in 1932 gehouden in Los Angeles. Er waren geen andere steden die zich kandidaat hadden gesteld voor het organiseren van de Spelen. Aangezien de Spelen van 1932 plaats vonden tijdens een grote economische crisis, waren er veel minder deelnemers dan op de vorige spelen van Amsterdam. De lange reis die vele atleten moesten maken om tot in Los Angeles te geraken, speelde natuurlijk ook een rol in het lage deelnemersaantal.

1932. Gouden Medaillewinnaar, de Italiaan Attilio Pavesi op de individuele tijdrit over 100 km.
1956. Goud in Melbourne voor de Fransman Michel Boisseaux op de sprint over 1000 meter.

Ercole Baldini pakte in 1956 het goud op de weg over een afstand van 187,7 kilometers. De Italiaan werd vastgelegd op de driehoekzegels van de Dominicaanse Republiek.

Rome was de plaats in 1960. De Italiaanse staat en het Italiaans Olympisch Comité stelden zich financieel borg voor deze Spelen. Er werden inderdaad kosten noch moeite gespaard: aan de voet van de Monte Mario werd een marmeren stadion met 80.000 plaatsen gebouwd. De organisatie probeerde om de antieke gebouwen zo veel mogelijk bij de Spelen te betrekken. Het turnen vond plaats in de Thermen van Caracalla, het worstelen in de Basilica van Maxentius en de marathon startte aan de voet van de Capitolijn en eindigde onder de Triomfboog van Constantijn.

Het Belgische wielrennen zorgde als vanouds voor enkele medailles. Belgiës tweede zilveren medaille werd behaald in het wielrennen. Léo Sterckx werd tweede op de sprint over 1 km. Verder haalde Willy Vanden Berghen brons op de individuele wegwedstrijd over een afstand van 175,3 km.

De wielersport is een verzamelnaam voor alle sporten waarbij gebruik wordt gemaakt van een fiets. Voor de fietssporten waarbij het op snelheid aankomt – en dat zijn de meeste – wordt ook de term wielrennen gebruikt. Nederland kon in Rome geen eremetaal behalen.

Op onderstaand blok van vier zie je als het ware een ovale piste waarop het baanwielrennen wordt uitgeoefend. De helling van zo’n piste heeft meestal een hellingshoek van 33 graden. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen zomerbanen (in openlucht) en winterbanen (overdekt). Renners rijden op een baanfiets, een fiets zonder remmen en versnellingen.

Op de zegels wordt (vanaf linksonder met de klok mee) teruggekeken naar de jaren: 1924 Parijs; 1928 Amsterdam; 1932 Los Angeles en 1936 Berlijn.

De Olympische Zomerspelen van de XVIIIe Olympiade werden in 1964 gehouden in Tokio,Japan. Naast Tokio hadden ook Detroit Wenen en Brussel een poging gedaan om de Spelen te mogen organiseren. Al in 1940 was Tokio gekozen om de Spelen te organiseren, maar deze werden echter later aan Helsinki, Finland toegewezen vanwege de inval van Japan in China. Uiteindelijk gingen de Spelen van 1940 in haar geheel niet door vanwege het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De spelen van 1964 waren de eerste die in Azië werden afgewerkt.

De organisatie van de Spelen was, dankzij een budget van zesentwintig miljoen dollar, onberispelijk. De sportaccommodaties waren nagenoeg perfect, met een indrukwekkend stadion en een reusachtig olympisch zwembad. Ook het olympisch dorp was een pareltje.

Nederlandse Wielerprestaties in Tokio

• Goud voor de ploegentijdrit op de weg die gewonnen werd door Evert Dolman, Gerben Karstens, Jan Pieterse en Bart Zoet.
• In de wielerachtervolging voor ploegen was er brons voor het team bestaande uit Jaap Oudkerk, Cor Schuuring, Henk Cornelisse en Gerard Koel.

Tot zover de Fiets op de Olympische Spelen tot en met 1964.

Baanwielrennen, in de volksmond ook pisterijden geheten, is een tak van de wielersport. Baanwedstrijden worden verreden op een speciaal hiervoor gebouwde ovale piste, de renners rijden in de regel op een baanfiets. Zomerbanen (in openlucht) hebben een lengte tussen 225 en 550 meter, winterbanen (overdekt) zijn doorgaans 250 meter lang, maar in het geval van een Olympische baan is de afstand altijd 250 meter en meestal overdekt. De helling in de bochten is ongeveer 33 graden.

De disciplines

Het Baanwielrennen kent de volgende disciplines: Sprinten; Tandems; Tijdrijden; Achtervolging; Stayeren; Keirin; Omnium; Puntenkoers; Koppelkoers; Madison; Ploegkoers; Jacht; Scratch; Zesdaagse en Werelduurrecord.

80 jarige Wielerbond België

In 1983 werden er in België Baanwedstrijden verreden in verband met het 80 jarig jubileum van de Wielerbond van België. Achtereenvolgens: Sprint; Ploegentijdrit; Puntenkoers en Stayeren.

Stayeren

Bij het stayeren rijden alle renners achter een gangmaker, meestal een derny. Hierdoor worden hoge snelheden bereikt. Stayeren betekent eveneens “een lange afstand rijden”.

Opening Nationaal Stadion van Nicaragua

In 1948 werd in Nicaragua ter gelegenheid van de opening van het moderne nationale stadion
baanwedstrijden georganiseerd. Het nationale stadion is de grootste stadion in Nicaragua met een capaciteit van 40.000 mensen. Het stadion werd gebouwd in 1948, en dat overleefde de aardbeving van 1972.

Baanwedstrijden bij de 9e Azië Spelen

Deze postfrisse zegel uit 1982 geeft een symbolisch beeld van het baanwielrennen.

De winnaar krijgt bloemen …

In 1966 bracht Thailand ter gelegenheid van de vijfde Azië Spelen deze cover uit. De winnaar van de baanwedstrijd rijdt nog een ererondje met de bloemen over de baan met een volle tribune. De winnaar van de Internationale vredeskoers W-B-P rijdt zo te zien met een bloemenkrans om zijn hals.

Ploegentijdrit

Een ploegentijdrit is een onderdeel van de wielersport waarbij renners per ploeg een vast parcours afleggen. Winnaar is de ploeg die het parcours als snelste aflegt. Ploegen hebben in principe dezelfde grootte en vaak hoeft niet de gehele ploeg maar alleen een (van tevoren vastgelegd) aantal renners samen over de streep te komen. Zie hier: Japan 1995 Ploegentijdrit op de baan.

9e Britisch Commonwealth Games 1970

Ook hier werden er verschillende baanwedstrijden gehouden. De cover laat een mooi overzicht zien van de baan. De negende Britisch Commonwealth Games, een evenement dat tegenwoordig onder de naam Gemenebestspelen bekend is, werden gehouden van 16 tot en met 25 juli 1970 in Edinburgh, Schotland. Het was de eerste editie dat de spelen onder deze naam georganiseerd werden, de eerste vier edities werden als de “Britisch Empire Games” georganiseerd, de daarop volgende vier als de “Britisch Empire and Commonwealth Games”.

De baanfiets

Een baanfiets is een fiets speciaal ontworpen en gemaakt voor het gebruik op een wielerbaan.
Het is een racefiets waaraan veel onderdelen ontbreken: er zijn geen remmen (want er zijn geen onverwachte obstakels op de baan), geen versnelling (want er zijn geen hellingen en geen wind) en geen freewheel. De hoek van het stuur ten opzichte van het frame en de breedte van het stuur zijn anders dan bij de racefietsen die gewoonlijk op de weg worden gebruikt, zoals bijvoorbeeld in de Tour de France. De uitvaleinden in de achtervork zijn naar achteren gericht, net zoals het geval is bij de traditionele Hollandse opoefiets, terwijl deze bij een wegracefiets naar voren zijn gericht. Kettingspanners zijn niet nodig daar de ketting precies op maat is gemaakt voor het frame. De baanfiets is sinds zijn ontstaan in principe niet veranderd, alleen de materialen waarvan de baanfietsen worden gemaakt zijn veranderd en verbeterd.
Op deze zegels is goed te zien dat het om een baanfiets gaat. De fiets heeft geen remmen, e.d. Op de Argentinië zegel zie je ook goed dat er aan het achterwieler slechts één tandwieltje zit. Dus geen versnellingen!

De tijdritfiets

De tijdritfiets is een racefiets die speciaal ontworpen en gebouwd is voor het onderdeel tijdrijden. Meestal is de tijdritfiets niet bedoeld om ermee te klimmen op een steile en/of lange berg, en dus niet geschikt voor een klimtijdrit.
Vaak is de fiets voorzien van een dicht achterwiel, om de luchtweerstand te minderen en zo de aerodynamica te optimaliseren, dit hangt wel af van de windrichting. Op het stuur wordt een opzetstuk geplaatst om een betere aerodynamische houding aan kunnen te nemen en houden. Ook het frame heeft een aangepaste vorm die meestal het resultaat is van vele wetenschappelijke onderzoeken. Testen in windtunnels zijn ook een vaak gebruikt hulpmiddel voor het ontwerpen van dit soort fietsen.

Deze zegels laten respectievelijk een Individuele tijdrit en een Ploegentijdrit zien.

En nu is het tijd dat jullie zelf ff een eindje gaan fietsen :-)

Havenstad Napier

Straatbeeld in Napier vóór de aardbeving

Napier is een belangrijke havenstad. In de regio rondom Napier worden veel schapen gehouden, en het is één van de grootste producenten van appels, peren en steenvruchten. De regio is ook een grote wijnproducent.

Medische hulpdiensten in het straatbeeld

De aardbeving kostte het leven van 258 mensen. Ook medische hulpdiensten in het straatbeeld.

Napier heeft een rijke Maori-geschiedenis. In oktober 1769 zeilde kapitein James Cook de oostkust van Nieuw-Zeeland af en zag al dat hier de ideale plek lag voor een haven. Later kwamen hier Europese kolonisten om te handelen, walvissen te jagen en missionariswerk te verrichten. Vanaf halverwege de 19e eeuw kwamen ook landbouwers en de eerste hoteleigenaren naar Napier.

Vluchtelingen maakten ook gebruik van de fiets als transportmiddel.

Door een aardbeving werd een groot deel van de stad verwoest. De aardbeving had ook tot gevolg dat zo’n 40 km² land in het noordwesten van Napier onder water stond. Het hele centrum werd direct weer opgebouwd en wel in de hoogtijdagen van de Art Deco.

Viering van de 75-ste gedenkdag in de straten van Napier

7 miniature sheets

7 miniature sheets afgebeeld op de achterzijde van het boekje

Napier nominatie Werelderfgoedlijst

In 2007 is Napier, als eerste locatie in Nieuw-Zeeland, genomineerd voor de UNESCO Werelderfgoedlijst vanwege zijn art deco-architectuur.

Meedoen is in hun ogen een bijzondere ervaring die je – als je de kans hebt – echt een keer moet beleven. Dus, lijkt het je leuk om in hun bandensporen te treden, surf dan naar Duchenne Heroes 2012 en meld je aan voor de zevende editie. 7 dagen, 700 kilometer, 4 landen, 1 doel: De strijd tegen de ziekte van Duchenne!

Wie is Davey

Davey is een zestien-jarige jongen en heeft de Ziekte van Duchenne. Hij woont met zijn ouders in Eenrum. Davey zit op de Mytylschool in Haren en moet dagelijks vroeg uit de veren. Rond half acht staat de taxibus voor de deur en meestal is Davey pas om een uur of vijf weer thuis. Als er iets bovenaan Davey z’n favorietenlijstje staat dan is dat rolstoelhockey. Davey speelt als aanvaller bij het E-team in Groningen. Op dit moment is hij topscoorder van dit geweldige team, dat uitkomt in de tweede klasse.

Vaak gaat Davey in het weekend op stap. Party’s van Slam-FM laat hij nooit zomaar aan zich voorbij gaan. Ook draait Davey zelf graag muziek. Zijn voorkeur ligt in de lijn van TOP-40 nummers en Radio 538. Af en toe treedt Davey op als DJ, maar dat beperkt zich nog tot feestjes in de familie- en vriendenkring. Davey speelt ook af en toe voor kok in huize Rienks. Wanneer Davey voor het eten zorgt dan betreft het een Italiaanse avond. Pizza en Pasta zijn de specialiteiten.

Team Davey Postzegelactie

27 juli 2011 is er door Team Davey opdracht gegeven voor hun derde postzegel. Ditmaal is het een zegel met het eigen Team Davey-logo. Uit betrouwbare bron hebben ze vernomen dat veel fans hier reikhalzend naar uitgekeken hebben.

Hoe werkt het? Heel simpel! Ze begonnen met zegel nr.1 en wanneer daarvan minimaal 15 velletjes besteld zijn, schakelen ze over op variant 2. Je raadt het al, daarna volgen 3 en 4. Via de speciale actiepagina van de website van Team Davey kan je de postzegels bestellen.

Op zegel 1 staan de teamleden Geert Linssen en Alfred van der Meulen met de speciale ‘hoodeds’ voor 5 maal deelname aan de mountainbiketocht Duchenne Heroes. Op zegel 2 zien we Team Davey in een alpenweide. Zegel 3 laat het logo zien van Team Davey. En op zegel 4 staat de mountainbike van Alfred van der Meulen met nummer 1(dit is zijn fiets tijdens de Duchenne Heroes 2010) afgebeeld. Deze zegel moet nog in productie gaan.

Vermeld je naam, het aantal velletjes en het adres waar de postzegels naar toe gestuurd moeten worden. Na het doen van de bestelling, ontvang je van hen een mailtje, met daarin de betalingsgegevens. Als het geld is ontvangen, versturen ze de zegels. Eén velletje (10 postzegels) kost € 11,00. Het Team Davey koopt de zegels in voor € 5,50. Er gaat dus € 5,00 naar Duchenne-onderzoek.

De fietslatelist wenst Team Davey veel succes in september en een goede voorbereiding voor 2012.

Bovendien kunt u er er een kijkje nemen in de bibliotheek en/of boeken, reisgidsen, kaarten en CD’s kopen (dit laatste geldt alleen voor leden!). Zie de website van het Nederlands Genootschap van Sint Jacob.

Het Genootschap wil uw belangstelling voor de pelgrimstocht bereiken door:

• het op weg helpen van wandelaars, fietsers en anderen die naar Santiago de Compostella willen gaan;

• het uitwisselen van ervaringen tussen de leden onderling;
• het onderhouden van contacten met vergelijkbare organisaties in binnen- en buitenland;
• het bestuderen van historische, godsdienstige en andere culturele verschijnselen van de Jacobusverering;het stimuleren van vrijwilligerswerk als ‘hospitalero voluntario’ in een pelgrimsherberg.

Iedere belangstellende – ongeacht politieke, godsdienstige of ideële voorkeur – die zich in de doelstelling van deze vereniging kan vinden, kan lid worden. De diensten en activiteiten van het genootschap worden uitgevoerd door een groot aantal vrijwilligers, zij vervullen een actieve rol als bestuurslid, regiocontactpersoon, lid van een werkgroep, medewerker in het informatie- centrum, etc.

De voorbereiding

Vroeger kon het gewoon niet anders: een pelgrim naar Santiago vertrok thuis, bijna altijd te voet (en … liep naar huis terug). Nu is het mogelijk om helemaal vanuit Nederland, via België en Frankrijk, naar Santiago de Compostella (en terug !) te lopen of te fietsen aan de hand van reisgidsen en markeringen onderweg. Ze kunnen een kort overzicht geven van de hoofdroutes en van belangrijke keuze momenten en alternatieven. Natuurlijk is het heel goed mogelijk om eigen varianten uit te stippelen en vanuit andere plaatsen naar Santiago te vertrekken.

Jubileumjaar 2011

Ter gelegenheid van hun 25-jarig jubileum heeft het Nederlands Genootschap van Sint Jacob onder andere deze twee postzegels met de afbeelding van een fietser uitgebracht. Er zijn ook twee zegels met de afbeelding van wandelaars gemaakt.

Twee informatiecentra.

Het Genootschap heeft twee informatiecentra in Utrecht en Vessem waar ervaren vrijwilligers voorlichting geven over de wandel- of fietstocht naar Santiago de Compostella, bij hen kunt u terecht met al uw vragen. U kunt ook kijken bij “veel gestelde vragen” of bij “informatieve links” de voorbereiding van uw tocht. Onderweg zijn er verschillende overnachtingsadressen in Nederland, België, Frankrijk en Spanje waar men Nederlands spreekt (soms gebrekkig). Vaak zijn het Nederlanders, die een gîte of refugio beheren. Een aantal van die adressen heeft het genootschap op de site gezet. Het kijken waard!

Een groot deel van hun eerste inkomen kwam uit de verhuur van parkeerplaatsen in hun verwarmde garage. Een noodzakelijkheid in die dagen als een auto moest worden gestart op een koude morgen.

Reageren op vraag van de klant

In 1927 begonnen mensen uit het hele land naar de winkel te schrijven op zoek naar auto-onderdelen waar moeilijk aan te komen was in de uitgestrekte gebieden. Naar aanleiding van de ontwikkelen en om de vraag in de markt te kunnen beantwoorden produceerden de broers in 1928 hun eerste catalogus met banden en -prijzen op de ene kant en op de andere kant een handige routekaart naar hun bedrijf. Vandaag de dag wordt de jaarlijkse Canadian Tire catalogus gedistribueerd naar zo’n 9 miljoen huishoudens. In het Engels en in het Frans.

De kwaliteitsgarantie

De beurscrash van oktober 1929 had een zware depressie tot gevolg voor Canada. Ondanks de zware tijden en misschien wel dankzij de crash, floreerde Canadian Tire. Er zijn meer dan een miljoen auto’s in Canada in 1930. En liever dan een nieuwe auto te kopen, repareerden de mensen hun auto en deden “boodschappen” bij Canadian Tire voor hun noodzakelijke onderdelen. Canadian Tire introduceerden hun “super-lastic” bandengarantie, waarmee ze voor het eerst in Canada een uitgebreidere garantie op de banden gaven dan alleen maar de fabrieksgarantie!

Ontwikkeling van het dealernetwerk

In 1934 opende Canadian Tire hun eerste officiële netwerk-winkel in Hamilton. Hier vanuit werd in de loop der tijd een landelijk dealer-netwerk ontwikkeld. Eind vorige eeuw opereerden er 391 dealers over 430 winkels. Deze ondernemers pakten gezamenlijk een actieve landelijke rol door de lokale economie en verenigingsactiviteiten en -programma’s te sponseren. De Canadian Tire Associate Dealers bieden meer dan 28000 Canadezen een baan.

Canadian Tire beloond haar klanten

De jaren ‘50 was een periode van intense onderlinge competitie tussen bedrijven die in Noord-Amerika onderdelen wilde leveren aan de auto-industrie. Om de klant te binden aan de nieuw geopende benzinestations en hun onderdelen te kopen bij Canadian Tire winkels werd Canadian Tire “Money” geïntroduceerd. Deze waardebonnen werden uitgegeven aan de klanten van de benzinestations, later (begin jaren ‘60) ook bij de andere Canadian Tire winkels. Tegenwoordig zijn de waardebonnen nationaal beschikbaar, in Canada het meest geliefd en populaire loyaliteitsprogramma.

Herkenning van Canada’s grootste investering

Omdat betrokkenheid met de gemeenschap een lange Canadian Tire traditie is, werd in 1989 de focus gericht op de gezondheid en veiligheid van Canadese kinderen door de oprichting van het Child Protection Program. In 1993 ontstond een samenwerkingsverband tussen Brandpreventie Canada, de Canadian Tire Child Protection Foundation, en de National Fire Protection Association.
De Canadian Tire Child Protection Foundation financierde het programma tegen een kostprijs van 890.000 dollar over een periode van drie jaar, en stelde 13.000 sets van materialen beschikbaar voor alle basisscholen in heel Canada.

Een beeld uit de nationale televisiecampagne “A Bike Story”.

Een commercieel succes

Rond de eeuwwisseling voerde Canadian Tire de nationale televisiecampagne “A Bike Story”, die gaat over een jonge jongen die verlangt naar een fiets uit de Canadian Tire catalogus. De mannelijke rol werd gespeeld door de Canadese acteur Ted Simonett en Gloria Slade speelde de vrouwelijke rol. Meestal pronkten ze met een nieuw product naar hun buren, die behoefte hebben aan een bepaald artikel. De ‘Canadian Tire Couple’ werd ooit gekenmerkt als “meest irritante paar van Canada”.

Dip & Dap “Op het Strand”, wanneer ze gaan “Vliegeren”, en in “Beer is ziek” gaan Dip & Dap hem helpen. Met Dip & Dap gaan wij “Verstoppertje spelen”, “Boodschappen doen”, en “een Brief posten”. In de winter gaan Dip & Dap “Schaatsen”, en hebben ze “Sneeuwpret”. Natuurlijk is iedereen uitgenodigd bij Dip & Daps “Verjaardagsfeestje”. Deze verhalen zijn geweldig voor alle kinderen van 2 tot 82, voor hun ontspanning en om van te leren. Meer weten, Dip & Dap zijn ook te vinden op het internet: Dip & Dap.