Driehoeken van Kaap de Goede Hoop - Postzegelblog

Driehoeken van Kaap de Goede Hoop

5

Velen denken dat Kaap de Goede Hoop een ontdekking was van Nederlandse zeelieden, maar het waren de Portugezen onder leiding van Bartolomeu Dias, die de Kaap in 1488 ontdekten. De baai bleek een uitstekende ankerplaats halverwege de lange tochten rond Afrika. Hier lieten de zeelieden vaak brieven achter onder stenen voor schepen die naar de thuishaven voeren om mee te nemen. De Britten namen bezit van de Kaap in 1795 en sinds 1814 was het een Britse kolonie.

Cape Mi 1

Cape Mi 2 W

De eerste twee postzegels voor Kaap de Goede Hoop werden uitgegeven op 1 september 1853.  Ontwerper Charles Bell had gekozen voor een driehoekige vorm met een afbeelding van een allegorische voorstelling van ‘De Hoop’ met achter haar een anker. De drukplaten werden gegraveerd door William Humphrys, graveur in dienst van Messrs. Perkins, Bacon & Co te Londen, waar de postzegels ook werden gedrukt. De drukker gebruikte handgeschept papier voor de postzegelproductie. Op de vellen werden 240 postzegels per vel afgedrukt. Naast het witte papier waren ook vellen aanwezig met een lichte en donker blauwachtige tint. Ook de drukkleuren vertoonden vele verschillen in tint. De vellen postzegels werden ongetand aan de postkantoren geleverd. Het binnenlands tarief voor verzending van een krant was 1 Penny, voor een brief 4 Pence.

Cape Mi 2 X

Cape Mi 1 II

De postzegels in het vel waren kopstaand tegen elkaar geplaatst en daarom zijn paartjes van deze zegels bekend in een vierkant blokje. Deze blokjes worden graag verzameld door Britse filatelisten.

Cape Mi 3 II

Cape Mi 4 X

Op 18 februari 1858 werden twee nieuwe waarden toegevoegd. De waarde van 6 Pence was bestemd voor brieven naar Groot-Brittannië. De waarde van 1 Shilling was bestemd voor brieven naar een aantal andere landen. Op 15 september 1860 werd het tarief voor een brief binnen Kaapstad verlaagd van 4 Pence naar 1 Penny. Voor Port Elizabeth, een andere stad in Kaap de Goede Hoop, werd dit laatste tarief van kracht op 1 mei 1861.

Cape Mi 5

Er was een opdracht uitgegaan naar Messrs. Perkins, Bacon & Co om de voorraad postzegels aan te vullen en de betreffende postzegelvellen waren op 5 mei 1860 gearriveerd. Maar de officiële papieren behorende bij de lading waren niet te vinden en daarom bleven de vellen postzegels opgeslagen in depot. Omdat daardoor een tekort was ontstaan aan postzegels van 1 Penny en 4 Pence werd aan een lokale drukkerij opdracht gegeven om postzegels in deze waarden te gaan produceren. De drukkerij was van Messrs. Saul Solomon & Co. Er werden 64 nieuwe clichés gemaakt in staalgravure en deze werden op een houten blok gemonteerd. De gravures werden vervaardigd door C.J. Roberts en omdat elke gravure iets afwijkt zijn vele variëteiten te ontdekken. De blokken met clichés werden in de drukpers gelegd en afgedrukt. De door Solomon gedrukte zegels zijn heel goed herkenbaar aan de slechte afbeeldingen. De vellen werden vanaf februari 1861 verspreid over de postkantoren. Pas een jaar later werden de uit Londen afkomstige vellen postzegels vrijgegeven nadat een kopie van de ladingpapieren was gearriveerd.

Cape Mi 1 II 1 a

Cape Mi II 2 W

In 1863 en 1864 werd de productie van de postzegels van 1 Penny en 4 Pence overgenomen door drukkerij De la Rue in Engeland. De vier postzegels verloren hun geldigheid voor de frankering op 1 oktober 1900.

Cape Mi herdruk 1930 zwart

Cape Mi herdruk 1930 rood

In 1930 kwamen ‘moderne herdrukken’ op de markt. In, voor zover mij bekend, vijf verschillende kleuren op dun wit kartonachtig papier. In deze herdrukken is de waarde aanduiding weggelaten. De losse zegels hebben zeer brede marges aan de schuine zijden. Wie de herdrukken heeft vervaardigd en met welk doel is mij niet bekend. Ook op vragen over oplagen en de drukker weet ik ook geen antwoord. U misschien wel?

Gratis online postzegelcatalogus

Kijk in onze catalogus voor meer postzegels
Historisch Groot Brittannië Portugal



Nieuwsgierig naar de nieuwste postzegel- en postzegelproducten?

Kijk dan bij Collect Club.

Beoordeel met 1 sterBeoordeel met 2 sterrenBeoordeel met 3 sterrenBeoordeel met 4 sterrenBeoordeel met 5 sterren (3 stemmen, gemiddeld: 5,00 uit 5)
Loading...
PrintSchrijf een reactie

Reacties (5) Schrijf een reactie

  • Ramon op 16 augustus 2016 om 08:16

    Ik heb dit gevonden op een engelstalige Wiki.

    https://en.wikipedia.org/wiki/A._A._Jurgens?wprov=sfsi1

  • Cees Janssen op 16 augustus 2016 om 08:48

    Mooie aanvulling, maar nog geen antwoord op de vraag betreffende de ‘moderne herdrukken’ uit 1930. Hopelijk weet een van de lezers de oplossing.

  • Vincent Kalkhoven op 23 augustus 2016 om 16:57

    De Modern Die proofs 1901-1929 zijn kleurdrukken die (zeer waarschijnlijk) zijn gemaakt door Perkins & Bacon. Zij dienden als “voorbeelden van hun drukkunst” (showcases) voor hun agents en mogelijke nieuwe klanten (prospects). In technische zin zijn het essays en geen die proofs. Voor het vervaardigen van deze modern die proofs is gebruik gemaakt van een 6d stereo (type A en B) en in veruit de meeste gevallen een 1s stereo (type A en B). Deze stereos zijn afkomstig van het proces van het vervaardigen van de PB productieplaten, welke uiteindelijk niet gebruikt zijn om de definitieve P&B plates te vervaardigen. De value tablets zijn weg-gegrafeerd. Wanneer je met een microscoop kijkt kun je in veel gevalleen nog achterhalen of het een 6d of 1s stereo betreft.

    Met de overdracht van het printcontract van PB naar De La Rue zijn deze stereos niet meegegaan, maar in het bezit gebleven van PB. Een belangrijk argument dat pleit voor deze theorie is dat de 6d plates van de finale PB productie een zogenaamde “shallow plate” is en dat de modern die proofs van zowel de 6d als de 1s een bijzonder scherp contrast hebben. Dus andere stereos dan degene die voor productie zijn gebruikt.
    De modern die proofs bestaan er in 3 varianten:
    1) Exemplaren zonder dat de waarden zijn weggehaald
    2) Exemplaren waarbij de waarde op die A is weggehaald en waarbij die B wel weg-gegrafeerd is
    3) Exemplaren waarbij alle tablets onleesbaar zijn gemaakt.

    Qua papier zijn de Modern Dies te vinden op dun India paper, normaal “wove paper” maar ook rechtstreeks gedrukt op wit karton. Ze zijn altijd in een paartje gedrukt. Exemplaren van 10×13 cm op India paper zijn bekend. Er bestaan geen grotere blokken. Losse zegels zijn losgeknipte paartjes. De Mordern Die Proof moeten niet verward worden met de zogenaamde Crawford Trials.

  • Vincent Kalkhoven op 23 augustus 2016 om 17:03

    1901-1929 Allis (1930) noemt 13 modern Die proofs van de 6d and 1s zonder weggehaalde values (dus met leesbare values), elk in de volgende kleuren: black, slate, carmine, blue, brown, red-brown, yellow-green, deep green, yellow, violet, red-violet, orange-brown, and bright rose.
    Hij meldt dat van de 6d en 1s er ieder 6 copies zijn in genoemde kleuren

  • Cees op 31 augustus 2016 om 07:02

    Dank Vincent voor deze duidelijke toelichting!

Schrijf een reactie

(registratie is niet nodig)