Held of terrorist? - Postzegelblog

Held of terrorist?

0

Of je iemand nu een held moet noemen of een monster, is een kwestie van het standpunt dat je inneemt.
Je hebt talloze biografieën van personen die weerstand tegen een regime of een leider/dictator hebben geboden, velen daarvan zijn als terrorist geëxecuteerd.
Voor de aanhangers van Al-Qaida en de islamitische revoluties zijn de zelfmoordcommando’s helden, voor ons zijn het dwazen en terroristen.


Er zijn heel veel biografieën waarbij je aan de nachtmerrie van het heldenepos, gaat twijfelen. Heldenverering en verdoemenis zijn producten van oorlogsvoering, die niet alleen
levens kost, maar ook de menselijkheid laat verdwijnen. En dat is de enige maatstaf om een oordeel te vormen over tijdgenoten. Wat er over blijft zijn verhalen waaruit blijkt dat alle
betrokkenen het gelijk voor hun daden opeisen en hun vijand met niets ontziende hardheid en zonder terughoudendheid bestrijden, zolang men zich zelf maar aan de goede zijde waant.
De èchte monsters zijn diegenen die de strijdende kampen vastleggen en afbakenen en de mensen tegen elkaar opzetten en uitspelen. Zij zijn het die de voorwaarden scheppen en de argumenten en
wapens aanleveren, zodat mensen hun menselijkheid verliezen en tegen elkaar uitgespeeld en opgezet kunnen worden en omgevormd worden tot daders.
Ik had een vriend, wonderkind en violist, later professor in de filosofie en marxist, van joodse afkomst, die alle kanten van de medaille heeft gezien. Hij woonde in Meerssen, waar hij na
talloze omzwervingen door Europa, terecht was gekomen en van zijn oude dag heeft kunnen genieten. Na zijn jeugd in Hongarije en Oostenrijk werd hij vanwege het antisemitisme in Hongarije
gevangen genomen en wist daar, door Duitse bombardementen geholpen, te ontvluchten. Hij sloot zich aan bij het Joegoslavische verzet en werd bij een verzetsactie door de Duitsers opgepakt.
Hij kwam in Auschwitz terecht, waar zijn hele familie al vergast was. Hij overleefde! Na de oorlog studeerde hij filosofie in Duitsland en bracht het uiteindelijk tot minister van onderwijs in de regering van het communistische regime van Hongarije. Bij de opstand van 1956 keerde hij zich van dit regime af en vluchtte naar Nederland, waar hij zijn carrière als violist en muziekpedagoog op hoog niveau voortzette.
Je kunt zeggen: Hij wisselde voortdurend de zijden gedwongen door de omstandigheden en kon op het ene moment gehaat en het volgende moment door dezelfde groep geprezen worden. Was hij terrorist of held? Hij overleed na een arbeidzaam leven, maar beslist niet in alle rust, in Meerssen, een aantal jaren geleden. Niemand die dit verhaal kent, en hij krijgt beslist geen postzegel, hij is vergeten.

Slovenië
Sommigen echter worden nationale helden. Bijvoorbeeld Mehdi Huseynzade. Hij was amper 26 jaar toen dit portret van hem gemaakt werd. Hij wordt ondanks zijn jeugdige leeftijd in Azerbeidzjan en Slovenië als nationale held
vereerd. Hij is in december 1918 in Azerbeidzjan geboren en er scheen vanwege zijn talenknobbel een grote toekomst voor hem weggelegd. Hij studeerde aan het instituut voor vreemde talen in Sint Petersburg en volgde daarna nog een toegevoegde studie in Baku. Zijn plannen vielen echter, zoals bij mijn vriend en zoveel andere jonge mensen van zijn generatie, in het water. Ze kwamen in de maalstroom van de tweede wereldoorlog terecht. Hij werd gemobiliseerd in het rode leger. Men stuurde hem naar Stalingrad waar hij bij de omsingeling door de Duitsers in augustus 1942 gewond en gevangen genomen werd. Er volgde een krijgsgevangenschap van anderhalf
jaar in Italië en Joegoslavië. Mehdi Huseynzade wist begin 1944 met een groep Azerbeidzjanen te ontsnappen.
De mannen sloten zich bij de Joegoslavische guerrilla aan en binnen de korst mogelijke tijd werd Huseynzade commandant van een guerrillabrigade, die met alle middelen tegen de Duitse bezetter streden. Zijn brigade voerde talrijke bomaanslagen en sabotageacties uit.. Een aanslag op een volle bioscoop in Triest begroef honderden Duitse soldaten en officieren. De aanvoerlijnen werden gesaboteerd. Officiersmess werden aangevallen. De bloedige aanvallen van Huseynzade lokte steeds meer sowjetische deserteurs in de rijen van de guerrilla’s. Al vlug, in november 1944, liep de inmiddels overal gezochte guerrillaleider in een hinderlaag die hij niet overleefde. In een bosgebied in de buurt van het Sloveense dorp Vitovlje schoot hij zich een kogel door het hoofd, hij wilde geen tweede keer in Duitse gevangenschap terecht komen.
Begin 2013 herdachten vertegenwoordigers van Azerbeidzjan en Slovenië bij Novo Goritsa. In een plechtige ceremonie zijn 95ste geboortedag. Enkele jaren daarvoor was na een staatsbezoek van Azerbeidzjan een gezamenlijke documentaire over Huseynzade ontstaan. In december zijn twee postzegels ter nagedachtenis verschenen. Eén van Slovenië en één van Azerbeidjan.

Lees hier het volledige januari-nummer van het verenigingsblad van Philatelistenvereniging ‘t Fakteurke. (pdf 0,5mb).

Gratis online postzegelcatalogus

Kijk in onze catalogus voor meer postzegels
Slovenië Tweede wereldoorlog



Nieuwsgierig naar de nieuwste postzegel- en postzegelproducten?

Kijk dan bij Collect Club.

Beoordeel met 1 sterBeoordeel met 2 sterrenBeoordeel met 3 sterrenBeoordeel met 4 sterrenBeoordeel met 5 sterren (1 stemmen, gemiddeld: 5,00 uit 5)
Loading...
PrintSchrijf een reactie

Reacties (0)

Schrijf een reactie

(registratie is niet nodig)