Post uit het Jappenkamp 1942-45 - Postzegelblog

Post uit het Jappenkamp 1942-45

0

Begin 1942 versloegen de Japanners de Nederlandse vloot en legers en bezetten Ned.Indië, kort na hun geslaagde aanval op de USA in Pearl Harbour. Hollanders en de meeste Indo’s – tezamen zowat 150.000 mensen – werden P.O.W.’s, prisoners of war opgesloten in kampen, mannen gescheiden van vrouwen en kinderen. Van deze mannen werden vele weggevoerd naar werkkampen in het ook door de Jap bezette Malakka (heet nu Maleisië) en Siam (heet nu Thailand). Vrouwen en kinderen bleven in Ned.Indië. De toestand in de Jappenkampen was schrijnend, de sterfte groot. Maar daar gaat het nu niet over want het is zeventig jaar geleden en de tijd heelt alle wonden.


Nee, ik kom er op omdat ik op een postzegelveiling een paar ‘POW-cards’ heb bemachtigd, zie afbeelding. Wat zijn dat voor ‘cards’? Wel, de Japanse bezetter stond vanaf het tweede bezettingsjaar goedgunstig toe dat kampelingen een briefkaart naar familie of bekenden in een ander kamp mochten sturen, en wel portvrij. Geweldig dus. Vrouwen konden hun echtgenoot of zoon schrijven en omgekeerd. Helaas waren er wat belemmeringen die de vreugde dempten:

  1. Uit een tiental voorgeschreven zinnen moesten er drie gekozen worden en letterlijk op de kaart overgenomen. Men mocht dan nog maximaal 20 vrije woorden er bij schrijven, die echter gecensureerd werden.
  2. Datum, aanhef en ondertekening waren verboden.
  3. Voor Java – daar zaten veruit de meeste gevangen Europese vrouwen en kinderen – gold dat de kaart naar andere POW-kampen in het Maleis moest worden geschreven. Slechts weinige gevangenen beheersten de Maleise schrijftaal en op de kaart mocht geen enkele doorhaling voorkomen. Het Maleis is overigens de basis van Bahasa Indonesia, de officiële Indonesische taal sinds de oorlog.
  4. Ondanks beloftes, kwam het neer op één briefkaart per gezin per jaar. Na de oorlog bleek bovendien dat de meeste nooit waren aangekomen. Als ze wel aankwamen, was dat zes tot 24 maanden na de verzenddatum (die niet op de kaart vermeld mocht worden).

Hieronder enige voorgeschreven zinnen waaruit moest worden gekozen:

  • We internees are permitted to write home by the generous government of Nippon.
  • My health is excellent
  • We have plenty of food and much recreation
  • The Japanese treat us very well, so don’t worry about me and never feel uneasy
  • We are permitted to grow our own vegetables and flowers which we like and enjoy working in the open air
  • Nothing is lacking in this camp and we are satisfied with our life here.
  • All officials in the camp are kind and generous, so there is no need for you to worry about me
  • This is a land of perpetual summer, full of natural beauty, with plenty of bananas, pineapples, mangistano and coconuts.

Geen sprake van dat de Japanse autoriteiten de bovenstaande zinnen humoristisch hebben bedoeld, nee het was dodelijke ernst. Wie weet geloofden ze zelf wat er stond. Deze teksten tonen hoe weinig begrip de bezetters voor Westerlingen hadden, het was of ze op een eigen Japanse legerplaneet leefden.

Illustratie: een POW card, voor en achterzijde, in het Maleis geschreven vanuit een kamp op Java. De stempels (chops) met Japanse lettertekens zijn van de censuur. Beschouw ze maar als vertrekstempels. Van POW cards als deze zijn er maar weinig overgebleven.
Lit.: Dr D.v.Velden, De Japanse burgerkampen

Gratis online postzegelcatalogus

Kijk in onze catalogus voor meer postzegels
Historisch Japan



Nieuwsgierig naar de nieuwste postzegel- en postzegelproducten?

Kijk dan bij Collect Club.

Beoordeel met 1 sterBeoordeel met 2 sterrenBeoordeel met 3 sterrenBeoordeel met 4 sterrenBeoordeel met 5 sterren (Breng als eerste je stem uit.)
Loading...
PrintSchrijf een reactie

Philip Levert van Postzegelvereniging Haarlemmermeer schrijft verhalen over postzegels waarin de geschiedenis en de reizen die hij gemaakt heeft een grote rol spelen.

Tags bij dit artikel

Reacties (0)

Schrijf een reactie

(registratie is niet nodig)