Ik las een boek van Joris Luyendijk, waar een stukje in voorkwam over een postzegel. Ik moest gelijk aan de “vrolijke avonturen” van blogger Paul van Beek denken. Het voorval in het boek ging over de postzegel die is uitgegeven over de film Turks Fruit. Is uw interesse gewekt?

Tijdens Pasen was ik lekker in de tuin het boek van Joris Luyendijk aan het lezen, genaamd: “Een goede man slaat soms zijn vrouw”. Een meesterwerk! Niet zozeer dat ik een voorstander ben om vrouwen te slaan, maar het boek geeft een onthullende en soms hilarische kijk op de moraal van de Egyptische jeugd. Luyendijk is namelijk een jaar lang wezen studeren aan de universiteit van Caïro, en keek hoe je als Westerling zou kunnen integreren in een islamitisch land, dat leeft met de Koran als richtsnoer.


Het “postzegelstukje” gaat als volgt:
De blik van Hazem is gevallen op mijn map waaruit toevallig een brief uit Nederland steekt. “Wat een grappige postzegels” zegt hij waarderend. “Hé! Is dat een naakte vrouw?” Verbaasd inspecteert hij de Turks Fruit-postzegel. “Is dat normaal?” Hij laat de brief rondgaan, maar alleen aan de jongens, want nette meisjes willen dat soort dingen niet zien.
Ik stopte even met lezen en dacht aan het cultuurverschil tussen Egypte en Nederland. Hoewel, hoe lang is het geleden dat in Nederland dit ook een taboe was? Ik neem U mee naar 1930.
Nederlands tafereel
De hoogste waarden van de Spaanse herdenkingsserie voor de schilder Goya vertoonden zijn beroemde schilderij La Maya desnuda (de naakte Maya), een doek dat tegenwoordig in het Prado te Madrid hangt. Een Amsterdamse postzegelhandelaar hing deze zegels als nieuwe uitgifte in zijn etalage. Daar werden ze als “afbeeldingen aanstootgevend voor de openbare eerbaarheid” door de zedenpolitie in beslag genomen. (bron: Filatelie van A tot Z van Mr. A. van der Flier).

De Egyptische en Nederlandse cultuur: Zit er alleen maar 100 jaar verschil tussen? Wat vindt u?

















Reacties (0)
Schrijf een reactie