Geen Pippi-zegels vorig jaar toen het thema van de Europazegels kinderboeken was. Best jammer, want Pippi Langkous blijft onverminderd populair. Het brutale meisje met een hartje van goud spreekt tot de verbeelding van veel kinderen. Want natuurlijk willen ze allemaal wel durven wat Pippi durft. En zo sterk zijn als Pippi is. Pippilotta Victualia Rolgordijna Kruizemuntina Efraïmsdochter (hoe bedenk je het?) woont in Villa Kakelbont.
Pippi is heel rijk, ze heeft een tas vol goudstukken die aan de basis ligt van veel avonturen die ze met haar vriendjes Tommy en Annika beleeft. Tommy en Annika, noch Villa Kakelbont zijn op postzegels terug te vinden. Pippi zelf natuurlijk wel; hier op een gemeenschappelijke uitgifte van Macedonië en Zweden (2009), op een zegel van Duitsland (2001) en op een uitgifte van Zweden uit 2006.
Postzegels met Pippi en Kleine Witje
Pippi laat graag zien hoe sterk ze is. Dat doet ze door haar paard Kleine Witje boven haar hoofd te tillen, zoals op de postzegels van Zweden (1969 en 1987). Kleine Witje woont trouwens, alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is, gewoon binnen in Villa Kakelbont.
Meneer Nilsson
Meneer Nilsson, het aapje van Pippi staat op de postzegel van Zweden uit 1969 en op de Zweedse zegels uit 2007, waar hij samen met Pippi koekjes bakt, en 2002.
Astrid Lindgren
De Zweedse schrijfster Astrid Lindgren (1907 – 2002) werd wereldberoemd met haar kinderverhalen. Ze was gek op lezen. Vanaf haar vijfde jaar las ze alles dat ze tegenkwam. Omdat ze op school steeds te horen kreeg dat ze later beslist schrijfster zou worden, besloot ze dat nooit te doen. Maar het liep anders. In 1941 lag haar dochtertje Karin in bed met een longontsteking. Ze vroeg haar moeder om een verhaaltje te vertellen over Pippi Langkous, een naam die ze op dat moment bedacht. Pas drie jaar later schreef Lindgren het verhaal op, voor de tiende verjaardag van Karin.
Twee prachtige postzegels van Astrid Lindgren, natuurlijk door Zweden uitgegeven. De linker in 1996 en de rechter in 2002.
Een nieuw tijdperk in de kinderboekenwereld
Pippi Langkous luidde in de wereld van de kinderboeken een nieuw tijdperk in. Pippi werd het symbool voor de vrije mens die conventies en autoriteiten overboord zette en zo het kind en de kinderboeken bevrijdde van de zware moraal. Voor Lindgren was schrijven een uitweg van de werkelijkheid en een therapie tegen zorgen: “Als ik schrijf ben ik onbereikbaar voor alle zorgen”.
Mijn leukste Pippi Langkousboek en peperneutpillen?
Mijn favoriet was Pippi-Langkous in Taka-Tukaland. Pippi’s vader is piratenhoofdman en koning van het eiland Taka Tukaland. Alle mensen juichen als ze de dochter van de koning eindelijk te zien krijgen. En geen wonder! Pippi wordt alsmaar sterker. Ze neemt het op tegen zeerovers die het op de parels van de Taka-Tukakinderen hebben gemunt. En ze draait zelfs haar hand niet om voor een haai. Pippi beleeft veel avonturen en bezorgd zo iedereen een spannende tijd. En daar zal nooit een eind aankomen, want gelukkig zijn er nog peperneutpillen. Peperneutpillen? Weten jullie nog wat dat waren?
(3 stem(men), gemiddelde: 4.67)Aantal keer gestemd: 3
Loading ...- Delen:
Loading ...
Reacties (4) Schrijf een reactie
Leuk verhaal, Jacqueline. Volgens mij zijn het echter krumuleutpillen, geen peperneutpillen. Pippi, Tommy en Annika nemen in kleermakerszit elk een krumuleutpilletje (eigenlijk een gewoon erwtje) om te voorkomen dat ze groot worden, zodat ze altijd kind kunnen blijven. Tja, de tv-serie is bij ons thuis ook nu nog zeer populair, veertig jaar na dato.
Thx Robert. Hieronder een stukje uit het boek. Daar gaat het wel over peperneutpillen. Misschien is de naam voor de tv-serie veranderd in krumuleutpillen. Uit het boek:
“Een paar hele goede pillen voor iemand die niet groot wil worden,” zei Pippi en sprong van tafel. Ze zocht in kasten en laden, en na een poosje kwam zij terug met drie pillen, die precies op drie groene erwten leken. “Erwten !” merkte Tommy misprijzend op. “Ja, dat kun je denken,” zei Pippi. “Dit zijn geen erwten. Het zijn peperneutpillen.”
“Helpen zulke kleine pilletjes?” vroeg Anneke twijfelend.”Helpen die nu echt?”
“Nou en of,” verzekerde Pippi. “Maar je moet ze in het donker opeten, en dan moet je zeggen:
Lief klein pilletje peperneut, ik wil nimmer worden greut.”
Anyway, hoe de pillen ook mogen heten; toen ik dit na jaren weer eens las, had ik direct een very big smile :-)
Dat is ook niet consequent, twee vertalingen! Leuk dat je het hebt opgezocht, dat wist ik niet. Zal ik zelf ook eens doen, want we hebben Pippi ook in de kast staan. Trouwens, alle jeugdboeken van Astrid Lindgren zijn de moeite waard. Tijdloze kwaliteit.
Kan ik bij iemand postzegels kopen van Pippi Langkous?
Mijn dochter verzamelt nl. alles over Pippi
Dank,
Hilde
Schrijf een reactie