Onbegrijpelijk en afschuwelijk, dat zijn de twee woorden die in mij opkomen als ik aan de slavernij denk. Mensen die het eigendom zijn van andere mensen. Mensen die geen bezittingen hebben en niet vrij zijn om te gaan of staan waar ze willen. Mensen die op de meest afschuwelijke manieren gestraft worden. Mensen….vernederd en overheerst door andere mensen. Onbegrijpelijk en afschuwelijk.

Gelukkig kwamen er in de 18e eeuw steeds meer slaven en niet-slaven in opstand tegen de slavernij. Hieronder is een aantal belangrijke abolitionisten op postzegels te zien.

Groot Brittannië bracht in 2007 een serie van 6 postzegels uit met belangrijke personen uit de antislavernijbeweging. Ze zijn geportretteerd tegen een achtergrond die verwijst naar hun werk. Met deze serie gedenkt Groot-Brittannië de Slave Trade Act uit 1807. Met het aannemen van deze wet werd de afschaffing van de slavenhandel in het Britse Rijk een feit.

William Wilberforce was een parlementariër en leider van de antislavernijbeweging.

Olaudah Equiano was naast de groep van parlementariërs misschien wel de meest prominente activist. Op 11-jarige leeftijd werd de Nigeriaan aan blanke slavenhandelaars verkocht. Later werd hij verkocht aan een Quaker, Robert King. De Quakers speelden een belangrijke rol bij de afschaffing van de slavernij. Equiano kocht van King zijn vrijheid terug voor de oorspronkelijke vraagprijs van 40 pond en vertrok naar Engeland. Als voormalig slaaf hij bracht het lot van ontvoerde Afrikanen onder de aandacht van het publiek, via toespraken en zijn zeer succesvolle autobiografie ‘The Interesting Narrative’.

In 1787 werd een comité voor de afschaffing van de slavenhandel gevormd. Thomas Clarkson en Granville Sharp waren twee van de twaalf comitéleden. Sharp voerde campagne ‘met de pen’ om de slavernij illegaal te krijgen. En Clarkson reisde door het land om bewijs te verzamelen van de verschrikkingen van de slavernij en voerde aanschouwelijk campagne. Met materialen zoals; ijzeren handboeien, beenboeien, duimschroeven, gereedschap om slaven de kaken te openen, brandijzers enzovoorts, overtuigde hij zijn toehoorders van de onmenselijkheid van de slavernij. Op de achtergrond van de postzegel zien we een afbeelding van de onmenselijke manier waarop slaven werden ondergebracht op slavenschepen.

Hannah More was waarschijnlijk de meest prominente vrouwelijke abolitionist. Zij maakte zich via haar gedichten, toneelstukken en religieuze geschriften sterk voor de afschaffing van de slavernij.

Ignatius Sancho werd geboren op een slavenschip. Nadat zijn moeder overleed en zijn vader zelfmoord pleegde, kwam hij in Engeland terecht waar hij uiteindelijk zijn vrijheid terugkreeg. Voor de Britse abolitionisten werd hij een symbool van de menselijkheid van de Afrikanen en de immoraliteit van de slavenhandel. Twee jaar na zijn dood werd zijn boek ‘The Letters of the Late Ignatius Sancho, an African’ uitgegeven. Hij was hiermee de eerste Afrikaanse schrijver waarvan een boek in Engeland werd uitgegeven.

Op 27 mei 2002 bracht Frankrijk een postzegel uit ter gelegenheid van de 200e sterfdag van Louis Delgrès. De in Saint-Pierre geboren Delgrès geldt als dé bestrijder van de slavernij in de Franse Overzeese gebiedsdelen.

Peru eerde in 2004 Don Ramon Castilla. Castilla die in 1845 president werd, zorgde in Peru voor de afschaffing van de slavernij in 1854. Om dit te gedenken werd 150 jaar na dato deze postzegel uitgegeven.

Afschaffing slavernij, laatste land pas 30 jaar geleden

Door de inzet van strijders, voorvechters, helden, hoe je ze ook noemen wilt, zoals hierboven afgebeeld, werd de slavernij uiteindelijk afgeschaft. Dat ging niet overal even snel. Mauritanië schafte als laatste land ter wereld de officiële slavernij af. En het is ongelooflijk, maar dat gebeurde pas in 1980.

Moderne slavernij

Helaas wordt in de praktijk de afschaffing niet overal uitgevoerd. Zo moeten in China etnische Oeigoeren ieder jaar een maand lang onbetaald werken voor de lokale Chinese overheid. En in Oezbekistan moeten de kinderen in de zomer verplicht op het land werken. Dergelijke situaties komen helaas in de derde wereld en in ontwikkelingslanden nog veel voor. En dan zijn er ook nog de kindsoldaten in bijvoorbeeld Colombia. Al zetten velen zich in om dit soort afschuwelijke praktijken een halt toe te roepen, de (moderne) slavernij lijkt bijna niet uit te roeien.

(2 stem(men), gemiddelde: 5.00)
Aantal keer gestemd: 2

 Loading ...

• Delen:
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•