Gisteravond, vrijdag 8 mei 2009, werd in het West-Duitse Essen een rode Mauritius geveild. En hij leverde maar 210.000 euro op. Althans dat vond de Duitse eigenaresse. Omdat ze anoniem wilde blijven, liet ze een makelaar de veiling vertegenwoordigen.
De geveilde Rode Mauritius ‘One Penny’ is net als de blauwe een hele zeldzame postzegel omdat er maar ongeveer 15 exemplaren bestaan. Op deze postzegel, die in 1847 werd uitgegeven, staat het portret van de Britse koningin Victoria en de felbegeerde foutieve opdruk ‘Post Office’.
Wat vinden jullie? Was het een koopje?
(nog geen stemmen)
Loading ...- Delen:
Loading ...
Reacties (23) Schrijf een reactie
Tjee, het is wel een erg zeldzame postzegel, maar € 210.000 is wel héél veel geld. Ik vraag me af of de zegel door een vermogende verzamelaar of een vermogende belegger is gekocht.
@Lia
Wat kan je als postzegelverzamelaar nu doen met zo’n zegel???
Als het nou nog een kunstwerk was b.v. een schilderij van van Gogh dan kon je er van genieten of ervoor zorgen dat meer mensen er van konden genieten in een museum ofzo maar zo’n klein vodje papier???
dat is wel ongeveer tien keer zoveel als er onlangs nog voor een black penny werd betaald:
zie
http://stampkids.punt.nl/index.php?r=1&id=452830&tbl_archief=0#452830
OK, de rode is zeker zeldzamer dan de zwarte.
@rein,
wat kan een verzamelaar met een diamantje doen? in zijn kluis bewaren?
@ Rein, ik ben het met je eens. Deze hoort in een museum thuis. Ik zou hem niet eens kunnen betalen. Toch, als je zeer vermogend bent, en geld speelt geen rol, dan zou het misschien wel een hebbedingetje kunnen zijn.
Wie de koper is, meldt het verhaal trouwens niet. Dus wie weet is deze wel binnenkort ergens te bezichtigen.
Ze zat zeker om dat geld verlegen. In deze tijd waarbij de rijken het soms ook iets lastiger hebben… Ze kon het beter in bruikleen geven aan een museum oid. Dan kan iedereen ervan genieten. Dat geeft meer voldoening dan frustraties over een te lage opbrengst in haar ogen. In Wenen lieten ze ook die dure brief zien met de rode en de blauwe Mauritius er op. In musea zie je zo vaak termen als: legaten, schenkingen, in (langdurige) bruikleen, uit particuliere verzameling, van andere musea, van stichtingen en weet ik wat nog meer. Je bent eigenlijk (net als een museum) een soort asiel, na jouw leven gaat de verzameling naar een nieuw baasje. Of je nou Yves Saint Laurent bent of Jan Jansen. Dat maakt niet uit. Geniet van je hobbies!
gr Johan
postzegelforum.nl
Het klinkt altijd wel leuk om dingen aan een museum te schenken, maar a) je berooft vezamelaars van het ooit nog kunnen bezitten van dergelijke items, en dat geldt dan misschien in mindere mate voor hele dure items, maar ook daar is een verzamelaarsmarkt voor, en b) hoe vaak is het waar dat iedereen die items dan kan zien? De laatste paar keer dat ik naar Den Haag ben gekomen om de blauwe mauritius te zien, was dat ding toch echt nergens te bekennen hoor. Ligt vast ergens in een kluis.
Het laatste punt van Johan is zeer waardevol: je hebt je verzameling in bruikleen en later kan een ander weer jouw items gaan verzamelen en dat houdt de hobby levend.
I just can’t understand how anyone can afford to spend sums like this for a single stamp; even if it was for investment in mind… That’s like my annual stamp collecting budget for next 600-700 years.
Er is nog genoeg mooi postzegelspul op de vrije markt te vinden ook al moet je heel goed zoeken in de catacomben van internet of op veilingen. Ik mis juist een echt overzichtelijk postzegelmuseum in Nederland. En op musea afgestemde postzegelverkoop mis ik ook meestal. De museumwinkel van de schatzkammer in Wenen (onderdeel van het KHM museum) verkocht speciale op het museum afgestemde zegels. Grote klasse! Ik vroeg gisteren in het gemeentemuseum (Den Haag) of ze iets speciaals in de verkoop hadden mbt postzegels. Maar nee, boeken genoeg maar verder het licht nog niet ontdekt. Het beste voorbeeld op winkelgebied is denk ik de reisboekenwinkel Stanley en Livingstone in Den Haag met zegels die ze naar klanten versturen en die je in de winkel en op de website kunt kopen. Oja, die blauwe Mauritius die in het museum van communicatie in Den Haag moet zijn heb ik ook nooit gezien daar. Was een teleurstelling. Die 210.000 was relatief een koopje voor een museum/stichting of voor een grote handelaar. Ik denk dat die vrouw het niet zo slim heeft aangepakt mbt de verkoop van die zegel? slechte tijd? slechte timing? makelaar? Dit soort topzegels zijn publiekstrekkers en brengen dus indirect geld op als mensen bijv. speciaal daarvoor naar het postzegelmuseum komen. Ze had er niet echt heel veel verstand van?
gr Johan
postzegelforum.nl
De postzegel heeft maar 210.000 euro op-
gebracht.
Dat komt misschien door de huidige
kredietcrisis.
Of zit ik er misschien naast?
heeft er iemand soms een ander idee?
Wat die prijs aangaat; ik meen me wel vagelijk te herinneren iets gelezen te hebben dat dit een zegel was waar nogal wat mee geknoeid is in het verleden, door diverse sporen van wat dan ook te verwijderen. Zou wel eens iets geweest kunnen zijn met het proberen te verwijderen van een soort penvernietiging ofzo, iets wat later juist heel geweldig bleek te zijn als het niet verwijderd zou zijn geweest. Het kan best zijn dat dit daarom een soort lelijk eendje onder de mauritiuszegels was en dus daarom een wat ‘lage’ prijs opgeleverd heeft.
@Johan,
Ik heb gelukkig de blauwe mauritius ooit wel gezien, in ‘99, toen ‘ie nog fier in een mooie zuil tentoongesteld werd in Den Haag. Toen was er ook nog een semi-permanente tentoonstelling van al dat prachtige proefmateriaal. Ook dat is volgens mij al tijden geleden veilig opgeborgen en ligt nu ergens te verpieteren. Het is nu ten slotte ook meer de tijd van gimmicks en interessantdoenerij. De laatste keer dat ik er was, was met de Beatrix tentoonstelling. Op het interessante ontwerpdeel na stelde dat niet veel voor en de meeste zegels die getoond werden, waren van een erbarmelijke kwaliteit. Verder moest je eerst door een geweldige tentoonstelling waarbij je mensen op de muur zag en ze dingen hoorde zeggen. Dat galmde dadwerkelijk continu het hele gebouw door. Waar dat goed voor was, weet ik nog steeds niet. Ik zal wel oud worden. Inderdaad viel mij toen ook op dat er weinig tot geen filatelistische zaken te koop waren maar ik kreeg wel van de aardige dame een speldje met de blauwe mauritius erop, als troost omdat ik ‘m niet kon zien…
T’ís inderdaad een koopje. Maar ik denk, dat zelfs de oud papier handelaar de hoeveel papier te min vindt en er niet zoveel voor over heeft.
T’is niet anders. Er zijn grenzen.
Het zal wel aan mij liggen maar een tentoonstelling van postzegels?? Wat moet ik mij daar van voorstellen, turen naar een vodje oud papier?? Lijkt mij helemaal niets, neen, dan kijk ik liever naar een van Gogh, Breughel of een Rembrandt van Rijn. In een schilderij valt altijd wel wat nieuws te ontdekken maar een postzegeltje met een torso van een of andere koningin…..
Ik verzamel postzegels als belegging, als appeltje voor de dorst of, indien ik voortijdig de pijp uit ga, als studiegeld voor mijn kleinzoon. Maar niet omdat ik postzegels zo enorm mooi vindt.
Theo
Theo, Theo, Theo toch!
Postzegels als Belegging???? Niets geleerd of gezien de laatste dertig, veertig jaar?
Niets nieuws te ontdekken? Kijk eens naar die “mooie” Euro-Bankbiljetten! Toch niet ouder dan tien jaar.
Theo, Theo, Theo toch!
Heb je wel eens een postegelcatalogus bekeken? Daar word je echt niet vrolijk van in verband met beleggen. Trouwens, wat jij koopt, raak je aan de straatstenen niet meer kwijt.
Ga ook eens naar een postzegeltentoonstelling, misschien dat de schellen dan van je ogen vallen. Wat je allemaal met postzegels kunt doen!
En wat een plezier is er aan te beleven, contacten met andere verzamelaars, handel met speciale dingetjes om je collectie nog interessanter te maken, enz enz.
Kom Theo, doe je ogen eens open. Wakker worden!!!!!!
Ik heb alleen maar heeeeel dure postzegels hoor!
Maar even zonder gein, waarom in hemelsnaam verzamelen zoveel mensen dan postzegels als deze niets waard zijn geworden.
Oh ja, ik ben zo’n 50 jaar geleden met het verzamelen van postzegels begonnen (toen werd het echt nog als beleggen gezien) en heb sindsdien vrijwel alle postzegels aangeschaft die zijn verschenen. Uiteraard tegen kostprijs. Ik neem toch aan dat deze zegels wel iets meer waard zijn geworden dan de aanschafprijs die ik destijds heb betaald.
Nou staar ik mij echt niet dood aan catalogusprijzen maar kijk voor de aardigheid eens wat voor prijzen er gevraagd worden voor (oudere) zegels in de collect gids van TNTpost. Dan denk ik toch een goede deal gemaakt te hebben destijds want ik heb ze in mijn bezit.
Oh ja Toon, ik ben heel vroeger wel eens naar een postzegeltentoonstelling geweest maar bij mij zijn de schellen nog steeds aanwezig hoor. En vertel mij dan eens wat je allemaal verder met postzegels kunt doen dan ze in een verzamelalbum stoppen of bewaren in een sigarenkistje? En speciale dingetjes….
Theo
@Theo, de postzegels uit de 50- en 60-er jaren van de vorige eeuw brengen nog wel iets op, maar na 1970 kun je ze aan de straatstenen niet kwijt, want toen is er massaal ingeslagen om “te beleggen” met als gevolg dat iedereen verzadigd is. daarna komt er een periode (zo vanaf 1990) dat je ze alleen ONDER de postprijs nog kwijt kunt. weggegooid geld dus!
Die prijzen in de Collect zijn alleen voor idioten!Ze weten niet beter.
Postzegelen is een HOBBY. je kunt de zegeltjes inderdaad in een album stoppen en er af en toe naar kijken (en watertanden of niet). Je kunt ze ook aan anderen laten zien (zoals op een tentoonstelling). maar dan wel op een creatieve manier. bijvoorbeeld THEMATISCH, waarbij je een verhaal vertelt en dat illustreert met postzegels, maar ook met stempels, brieven, velletjes, boekjes, enzovoorts.
dat kan leuk zijn voor de toeschouwers, maar het is zeker bevredigend voor jezelf. je leert over wat er is afgebeeld, je leert een verhaal op een logische wijze presenteren. en voor geschikt materiaal moet je ook nog eens op zoek bij anderen (handel,collega’s, club).
enfin, ik vertel hier wat ikzelf als spannend ervaar, waar ik plezier aan beleef. je hoeft het voor mij niet te doen. je doet het voor jezelf!
Beste Toon, natuurlijk weet ik wel wat je allemaal voor leuke dingen kunt doen als je postzegels verzameld. Ik maakte ten opzichte van jou maar een geintje.
Maar ik ben eenmaal niet iemand die tentoonstellingen afstroopt om eens te kijken hoe een ander zijn postzegelverzameling vertroeteld of op andere wijze met zijn zegeltjes omgaat.
Ook mij is het bekend dat de zegels van na de jaren 70 vrijwel niets meer waard zijn en daarom ben ik op een gegeven moment ook gestopt met het aankopen via de (toenmalige)PTT. Ik ben op een andere wijze te werk gegaan om mijn verzameling een beetje op orde te houden die veel goedkoper was. Net als jij verbaas ik mij ook over de prijzen die TNTpost in Collect vraagt voor de zegels, kan mij dan ook niet voorstellen dat er iemand is die daar iets besteld.
Toen ik begon met verzamelen van postzegels in 1956 heb ik stelselmatig alle postzegels van Nederland gekocht, gewoon bij het postkantoor. (toen kon dat nog omdat er toen nog niet zoveel troep op de postzegelmarkt werd gegooid als tegenwoordig)De zegels van voor die tijd heb ik op veilingen en bij handelaren gekocht. Zodoende is mijn verzameling Nederland op een paar zegels na geheel compleet t/m 1990 en dan kan ik gerust stellen dat dit een belegging is. Voor de lol heb ik ook een complete verzameling Nieuw Guinea verzameld, vooral omdat dit fraaie zegels zijn. Ik ben nimmer geinteresseerd geweest in het verzamelen van poststempels, drukfouten en wat dies meer zijn, gewoon omdat ik daar geen zin in had.
Overigens ben ik, toen deze op de “markt” kwamen, ook euro’s gaan verzamelen en ik kan je vertellen dat dat een dure hobby is alhoewel je dat ook beleggen kan noemen. Maar dat is weer een ander verhaal.
Theo
Nou Theo, kom je nu voor de dag dat je Nederland, op enkele kopstukken na waarschijnlijk, compleet hebt. dat is wel een mooie zaak. Maar je weet dan waarschijnlijk ook wel dat als je dat verkoopt als 1 kavel je hoogstens 20% van de catalogus kunt maken. kan nog een aardig bedrag zijn.
Gisteren heb ik een collega gesproken over dit zegel en die kon vertellen dat het stempel van het zegel was verwijderd waarna het zegel is bijgekleurd.
Hiermee is te verklaren dat dit zegel een tegenvallende opbrengst heeft.
@Roland,
Dus toch een vodje papier! Weggooien die handel! Minderwaardige rotzooi!
Ik ben postzegelverzamelaar en geen belegger.
Ik vind het nu fijn dat de prijzen gekelderd zijn, dan kan ik ze lekker goedkoop kopen, zelfs onder postprijs!!!!!
Waarvan akte Albert.
Theo
Schrijf een reactie