DNA is de afkorting van de (welhaast onuitsprekelijke) naam Deoxyribo Nucleic Acid. In gewoon Nederlands heet dat deoxyribonucleïnezuur. Het is een chemische stof, een bestandsdeel van de chromosomen, dat verantwoordelijk is voor de overdracht van alle erfelijke eigenschappen. Ten eerste is DNA natuurlijk belangrijk voor de medische wetenschap. Erfelijke ziektes kan men hierdoor feilloos vaststellen. Ook kan men DNA vergelijken met de DNA van beesten. Hierdoor hoopt men ook antwoord te krijgen op de legendarisch vraag: “Stammen wij werkelijk af van de apen”?
Voor sommige wetenschappers is de DNA-wetenschap de manier om alle puzzelstukjes m.b.t. het menselijk bestaan bij elkaar te krijgen . Anderen zijn bang dat dit te ver door kan schieten en je met genetische manipulatie een supermens of een diermens kan maken.
Doorbraak
In 1953 was er sprake van een doorbraak in de DNA-wetenschap. James D. Watson en Francis Crick beschreven als eerste beschreven de structuur van een DNA-molecuul.
Deze dubbele helix structuur zien we op de postzegel ook terug.
DNA-moleculen zijn niet met het blote ook te zien. Men gebruikt hiervoor speciale lichtmicroscopen om ze te kunnen bestuderen. In 2003 werd deze DNA-doorbraak door diverse landen postaal herdacht.
Nobelprijs
Op dit betrekkelijk nog jonge wetenschappelijk gebied zijn er al Nobelprijzen verdiend. De Spaanse wetenschapper Severo Ochoa kreeg samen met de Zweed Arthur Kernberg in 1959 de Nobelprijs geneeskunde voor hun ontdekkingen op DNA-gebied. Filatelistisch is dit interessant omdat Spanje en Zweden een zogenaamde “tweelingzegel” uitgaven met de beeltenis van Ochoa .
Opsporingsmiddel
Naast het belang van de medische wetenschap, heeft de opsporing ook belang bij DNA. Bij de recherche noemen we DNA de genetische vingerafdruk omdat DNA uniek is. Met andere woorden: als jouw DNA-profiel (wat b.v. uit bloed, speeksel of sperma te halen is) wordt aangetroffen op de plaats waar een misdrijf is gepleegd, staat voor 100% vast dat jij daar geweest bent. Door de DNA te analyseren ontstaat er een zogenaamd DNA-profiel, ook wel DNA-code genoemd. Deze code is voor ieder mens anders.
Als opsporingsmiddel is dat natuurlijk ideaal. Je kunt er daders mee uitsluiten of identificeren. Stel dat op het lichaam van een vermoord persoon DNA wordt aangetroffen (in bv een bloedspetter), dan kan dit spoor vergeleken worden met het DNA-profiel van de verdachten die in het onderzoek naar voren komen. Heb je er niets mee te maken, en komt jouw DNA-profiel niet overeen met het gevonden spoor, dan ga je voor 100% vrijuit. In grootschalige moordonderzoeken worden daarom mensen uit de omgeving van het slachtoffer gevraagd om vrijwillig mee te werken aan een DNA-onderzoek.
Oude moordzaken worden ook weer bekeken of ze met behulp van deze nieuwe DNA-technieken alsnog opgelost kunnen worden. In de kranten hebben al diverse oude moordzaken gestaan die hierdoor succesvol zijn opgelost.
De toekomst
Met behulp van DNA-onderzoek wordt het mogelijk om straks een signalement van de mogelijke dader van een moord op te maken. Nu al kan men uit de DNA sporen vaststellen of het om een man of een vrouw gaat en een indicatie geven over het ras van de dader.
Het is niet uit te sluiten dat men nog meer persoonskenmerken uit het DNA gaat halen. Het zou dus zomaar kunnen dat aan de hand van DNA-sporen een dadersignalement wordt gemaakt dat het gaat om een man met blond haar en blauwe ogen. Griezelig of juist mooi?
DNAardigheid
In Nederland is de discussie op gang gebracht om DNA af te nemen bij personen die zijn veroordeeld voor bepaalde categorieën misdrijven (moord, verkrachting etc.). Het DNA-profiel van deze veroordeelden wordt dan opgenomen in de landelijke DNA-databank. Komt een veroordeelde vrij en maakt hij zich weer schuldig aan een misdrijf, dan vergroot dit de kans dat hij tegen de lamp loopt. Eigenlijk is er niet zoveel veranderd.
Vroeger deed de politie dit ook, maar dan anders. Nieuwe politiemensen kregen tijdens hun opleiding een uitstapje naar de gevangenis. Hier moesten ze tijdens “het luchten” goed naar de gevangenen kijken, en hun signalement in zich opnemen. Hierdoor zouden zij sneller de criminelen herkennen.Vincent van Gogh maakte hier het bekende schilderij : De Gevangenenpoort “over. Toen hadden we nog nooit van DNA gehoord.
Willem Hogendoorn spaart de thema’s Leiden en politie en is voorzitter van de Leidsche Vereeniging van Postzegelverzamelaars
(1 stem(men), gemiddelde: 5.00)Aantal keer gestemd: 1
Loading ...- Delen:
Loading ...
Reacties (3) Schrijf een reactie
Willem, leuk dat je er eens ingedoken bent en het gheel van postzegels hebt voorzien. Maar er staan wat onnauwkeurigheidjes in.
De volledige naam is: Desoxyribose Zuur.
De legenadarisch vraag die altijd al fout gesteld is: stamt de mens van de aap af? Potverdrie hoe vaak moet ik dat nu nog corrigeren (zie: Dan zoe ik het liever zelf! mijn blog over Dubois!), de vraag is: Hebben de mens en de apen gemeenschappelijke voorouders. En het antwoord is : JA.
Dat blijkt uit het feit dat ons DNA voor 98% overeenkomt met dat van de chimpansees.
Met een lichtmicroscoop kun je geen DNA zien. Ik denk dat je eerder een electronenmicroscoop nodig hebt om DNA te kunnen zien.
ik wist niet dat er al zoveel zegels over DNA verschenen waren. Eentje mis ik echter in je verhaal en dat is de formule van Insuline (Belgie). Dit is humane insuline, dat wil zeggen menselijke insuline die gemaakt is door het recept in DNA te plakken in een bacterie die dan netjes gaat doen wat het DNA hem opdraagt en dat is insuline produceren. Die insuline kun je dan injecteren in suikerzieken waarmee je de gevolgen van diabetes vermijdt. Een praktisch voorbeeld van het gebruik van DNA.
En de volledige naam is natuurlijk: Desoxyribose Nukleïne Zuur hèhè.
tBlijft toch een prachtig werk, dat van van Gogh.
Schrijf een reactie