Rondje Zeeland

Op zekere dag, als de agenda een lege bladzijde laat zien, besluiten mijn vrouw en ik om een “rondje Zeeland” te gaan doen met de auto.  We vertrekken uit Terneuzen en duiken meteen de Westerscheldetunnel in. De weg leidt ons eerst naar Vlissingen.

Michiel de Ruyter werd hier geboren in 1607. Hij ging al naar zee toen hij 11 jaar was en in dienst van de beroemde familie Lampsins. “In een blauw geruite kiel draaide hij aan ‘t grote wiel………..” Dat wordt nog steeds over onze grootste zeeheld gezongen.

Toen De Ruyter op zijn 44ste dacht te gaan rentenieren werd hij gevraagd voor een functie in de Marine. Hij liet zich overtuigen om later alsnog uit te groeien tot Nederlands’ meest succesvolle admiraal ooit. Hij boekte veel overwinningen in de diverse zeeoorlogen tegen de Engelsen.  Het meest tot de verbeelding sprekend was zijn tocht naar Chatham, waarbij Michiel de Ruyter met zijn vlaggeschip ‘De Zeven Provinciën’  brutaal de kettingen over de Theems stuk voer.

Michiel de Ruyter stierf in 1676 en werd begraven in een praalgraaf in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.  Zijn standbeeld staat aan het einde van de Vlissingse boulevard. Michiel kijkt uit over de Westerschelde.

We rijden noordwaarts langs het kanaal door Walcheren naar Veere. Het stadhuis is al van verre te zien.  Het stadhuis van Veere (nvph 842) dateert uit 1574, de tijd van de grote bloei in de regio. In de toren bevindt zich een carillon met 40 klokken dat nog regelmatig wordt bespeeld door de Stadsbeiaardier.

We rijden een klein stukje langs het Veerse Meer en over de 2800-meter lange Veerse Dam en komen dan op het voormalig eiland Noord-Beveland terecht.  Het Veerse meer dat door het Deltaplan werd gevormd, is een aantrekkelijk gebied voor watersporters en dagrecreanten, waaronder veel surfers.

Op 1 februari 1953 voltrok zich de Watersnoodramp in het zuidwesten van Nederland.  Een combinatie van springvloed en zuid-wester storm stuwde zoveel water de riviermondingen in het westen op, dat de dijken het begaven.  Grote delen van Zeeland, Zuid-Holland en Noord-Brabant liepen onder. In totaal verloren ruim 1800 mensen het leven.

Na deze ramp werd een plan opgesteld om dit nooit meer te laten gebeuren: Het “Deltaplan” (nvph 1002).
De kustlijn zou moeten worden verkort en dammen zouden de diverse eilanden met elkaar moeten verbinden.
Maar voor de Oosterschelde moest iets geheel nieuws worden bedacht om geen schade aan het milieu toe te brengen.

Het werd een dam met beweegbare schuiven om het water al dan niet door te laten. Een meesterwerk waar Nederland trots op is en waar de hele wereld met bewondering naar kijkt. Op 4 october 1986 werd de Stormvloedkering of Oosterscheldekering officieel in gebruik gesteld (nvph 1361).

De 62 stalen schuiven in de drie stroomgeulen kunnen op en neer bewegen.  Bij gevaarlijk hoogwater worden de schuiven neergelaten, maar meestal staan ze geheven, waardoor het getij in de Oosterschelde gehandhaafd blijft. Dit is belangrijk voor de flora en fauna in het gebied.

De Oosterschelde-kering brengt ons van Noord-Beveland via het voormalige werkeiland Neeltje Jans naar Schouwen-Duiveland.  We gaan meteen rechtsaf en komen bij de Plompe Toren, die we als schaduw zien op een postzegel uit 1998 (nvph 1766).  Vanaf het dakterras hebben we een prachtig uitzicht over de inlagen (= moerasachtige gebieden achter de zeedijk) met veel watervogels en rietkragen.

We rijden verder naar de badplaats Renesse. Op een fraai landgoed, vlakbij Renesse, ontdekken we het goed verscholen “Slot Moermond” (nvph 572). Dit slot werd rond 1229 gesticht door Costijn van Zierikzee.  De bekendste bewoners zijn ongetwijfeld Jan van Renesse (een persoonlijke vriend van Floris V) en Witte van Haamstede.  Door veldslagen werd het kasteel tot tweemaal toe verwoest, maar telkens weer herbouwd.  Na de watersnoodramp van 1953 bracht een grondige restauratie in 1955 het slot weer in de originele staat terug. Het is nu een hotel-restaurant met accomodaties voor congressen en feesten. We genieten op het terras even van een kopje koffie met een Zeeuwse bolus.

Na deze korte pauze rijden verder naar het Oosten en arriveren in Zierikzee.  Het centrum wordt naast een imposante kerktoren zonder spits gedomineerd door het voormalig Stadhuis van Zierikzee (nvph 245). Dit stadhuis werd gebouwd tussen 1550 en 1554. De twee Vlaamse topgevels zijn voorzien van medaillons van keizer Karel V en Philips II. Thans doet het gebouw dienst als stadsmuseum.

Vanuit Zierikzee nemen we de Zeelandbrug naar het zuiden (nvph 905). Deze brug verbindt Schouwen-Duiveland aan de oostkant met Noord-Beveland. De brug is gebouwd op 54 betonnen elementen waarop de verkeersweg ligt. De weg heeft een totale lengte van iets meer dan 5 kilometer. Dit meesterwerk werd gebouwd in ongeveer 2 jaar, van 1963 tot 1965.  Op 15 december 1965 wordt de brug officieel geopend door Koninging Juliana.

Veel mensen denken dat de Zeelandbrug een onderdeel is van het Deltaplan, maar dat is niet waar. De brug werd gebouwd om de afstand over de weg van Zeeland naar Rotterdam te bekorten.

Op Zuid-Beveland rijden we nog even door het dorpje Kapelle bij Goes. Aan het Kerkplein staat op nummer 57 het geboortehuis van Annie MG Schmidt. Als eerbetoon aan Annie heeft de plaats een beeldje van Dikkertje Dap (nvph 896) geplaatst voor de Openbare Bibliotheek.

We hebben er inmiddels bijna 200 kilometer opzitten als we weer door de Westerschelde-tunnel rijden.

Maar voor we naar huis gaan doen we nog even Hulst, de meest bourgondische stad van Zeeuws-Vlaanderen,  aan voor een eenvoudig etentje in één van restaurants op de omwalling van de stad.
Daarna kunnen we, tevreden en voldaan, huiswaarts keren.

Maak ook jouw beeldverhaal van postzegels en stuur dit naar info(at)postzegelblog.nl. Lees voor ideeën het artikel ‘Maak een beeldverhaal van postzegels‘.

(nog geen stemmen)

 Loading ...

• Delen:
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•