Een Zomerzegel vertelt meer dan je denkt

Op de oude greidboerderij in Wartena hebben generaties aaneen een weinig progressieve familie Bijlsma gewoond. Na 1950 woonde de gescheiden mevrouw Bijlsma er met haar ongehuwde zoon Bouke. Na het overlijden van Bouke, de laatste rechtstreekse vertegenwoordiger van de Bijlsma’s, erfde de ongetrouwde oomzegger van Bouke, Douwe Venema, de boerderij. Na het verlijden van Douwe in 1987 (die ook niet van moderniseren hield en er zijn laatste levensjaren sleet) is de oude boerderij eigendom van de stichting ‘De Oud Friese Greidboerderij’ geworden.

Douwe Bijlsma verdiende er op een ouderwetse en sobere manier zijn dagelijks brood. Met de roeiboot kon hij destijds op een vlugge manier de dorpskom bereiken. Voor het schoonhouden van het [voor]huis kreeg hij enkele keren per week hulp van een dorpsgenote, mevrouw Romkje van der Leest-Hoekstra.  Zij kwam op de fiets, een bruin-rode Batavus Winner, die zij jaren aaneen traditiegetrouw steeds rechts van de toegang van het erf tegen het hek plaatste. In november 2000 is mevrouw Van der Leest overleden. Haar fiets is naderhand bij haar ‘beppezegster’ Barbera terecht gekomen, die er nog steeds dankbaar gebruik van maakt.

Ontwerper Paul Mijksenaar van deze postzegel is in de zomer van 1990 naar Wartena gereden om foto’s van de oude greidboerderij, gelegen aan de brede Rogsloot uitmondend in het Prinses Margrietkanaal, te maken. Daarbij kon hij onmogelijk de storende straatlantaarn ontwijken, juist voor de boerderij staande. Geen nood. Met de moderne retoucheertechniek kon Mijksenaar het lastige obstakel met gemak wegwerken.

De laatste oude ‘greid’-boerderij (greid = weide) in Friesland in een vorm zoals die tot in de 17e eeuw in het noorden van ons land algemeen voorkwam. In het langwerpige gebouw was achter het woongedeelte een werkvloer aangebracht met daarachter een veestalling. Het hooi werd naast de boerderij in een grote kapberg opgeslagen. In Friesland is men sedert de 17e eeuw in toenemende mate overgegaan tot het samentrekken van de hooiberging en de veestalling onder één groot schuurdak (de romp). Het woonhuis (de kop) en het werkgedeelte (de hals) bleven lange tijd voor het grootste deel hierbuiten. Zo ontstond in de loop van enkele eeuwen het Fries kop-hals-romp boerderijtype.

P.S.
Bestaat er ook een verzamelaarsgroep die zich specialiseert in fietsafbeeldingen op postzegels?

(nog geen stemmen)

 Loading ...

• Delen:
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

Print