Een ‘postzegel-met-een-verhaal’ bijvoorbeeld over de vormgeving, kleurstelling en zegelonderwerp kán ogenopenend, interessant of boeiend zijn. Maar een verhaal over een aanvankelijk slechte vooruitzichten van een kinderpostzegel-kind maakt de afbeelding meteen indrukwekkend. Dit familieverhaal is pas wereldkundig gemaakt door twee andere kinderpostzegel-kinderen toen ze inmiddels 76 en 77 jaar oud waren geworden.
Een afscheidsfoto van een kinderpostzegel-kind
30 + 15 cent De jongen met de hoepel was voor beide ‘dames’ van de 45 cent postzegel oom Gerrit (van Bruggen). Hij was jarenlang slager in Rotterdam. De foto van oom Gerrit was een ‘afscheidsfoto’. Bij de geboorte van het jongetje vertoonde Gerrit een schuine nek, die door een operatie hersteld zou kunnen worden . Op 7-jarige leeftijd durfde een Zuidafrikaanse specialist het kereltje wel te opereren. De ingreep was niet geheel zonder gevaar. Vandaar dat zijn ouders enkele weken voor de ingreep naar een fotograaf zijn gegaan, want “Je wist maar nooit!” In 1971 is Gerrit op 76-jarige leeftijd overleden.
Nog andere kinderpostzegel-kinderen met familierelaties/-verhalen
35 + 20 cent Een meisje staande naast een stoel houdt een baby op een stoel vast. Oom Jo (van Bruggen) was gedurende zijn leven melkhandelaar in Rotterdam-Zuid. Naast hem staat zijn oudere zus Dora van Bruggen.
45 + 20 cent Twee meisjes zijn naast een stoel gefotografeerd. Sjaan (6 jaar) en Ans (5 jaar) zijn naderhand als A. Smits-van Bruggen uit Voorburg en A. Kerkmans-van Bruggen uit Overschie door het leven gegaan.
60 + 20 cent Het zittende meisje is een nicht van moeder Cornelia van Nes.
Familiefotoalbum
De foto’s zijn alle afkomstig uit een familiealbum van Gerardus van Bruggen, die met Cornelia van Nes was getrouwd. Het gezin woonde eerst op een boerderij in het gehucht Haarlemmerliede nabij Amsterdam. Vader Van Bruggen was een ambitieus persoon, hij verhuisde met zijn gezin van tien kinderen naar een grotere boerderij. Later verhuisde hij naar Amsterdam, waar hij na verloop van tijd in financiële moeilijkheden kwam. In 1906 verliet hij Amsterdam en vestigde zich ergens in Duitsland. In 1912 kwam hij terug in ons land en ging toen in Rotterdam wonen.
Het album kwam later in het bezit van Wim Smits, een kleinzoon van Gerardus van Bruggen. Smits was in het dagelijks leven docent aan de Academie voor beeldende Kunsten Sint Joost in Breda. In 1971 leende hij het album uit aan de studente en ontwerpster-in-de-dop Antoinette van Oeffel om haar geluk te beproeven in de postzegelontwerpwedstrijd van het jubilerende Grafische Studiecentrum in Den Haag.
Enkele maanden na de uitgifte van de Kinderzegels bleken de foto’s niet meer zo anoniem te zijn als aanvankelijk werd verondersteld. Er blijkt ook een rijk en gevarieerd familieleven achter deze serie Kinderzegels schuil te gaan. Sjaan (77 jaar) en Ans van Bruggen (76 jaar) van de 45 cent postzegel onthullen in 1974 na ‘aanschaf’ van de nieuwe Kinderzegels vol trots het rijke familieleven dat achter iedere postzegel schuil gaat.
Deze kinderzegels zijn al in 1971 voor een postzegel-ontwerpwedstrijd door Antoinette van Oeffel ontwikkeld. In 1974 vond men het thema geschikt voor het jubileum 50 jaar kinderpostzegels, vanwege de terugblik naar het verleden. Er werd dus gekozen voor het statische, sterk documentaire karakter van oude foto’s. De kinderen poseren in zondaagse kleren als kleine volwassenen voorzien van speelattributen vóór een geënsceneerde achtergrond met antieke en imposante meubels bij een vakfotograaf. De kleurkeuze van deze romantisch getinte postzegelafbeeldingen komt overeen met de toen geldende, tijdgebonden fotokleuren.
(nog geen stemmen)
Loading ...- Delen:
Loading ...
Reacties (0)
Schrijf een reactie